CKdamour schreef:En wat betreft mijn paardje schoppen of slaan... hij krijgt hooguit een tikje en als hij bepaalde dingen doet die ik niet wil terwijl hij aan het halster zit zwaai ik met het touw.
Ik vind het nog beter zijn ballen eraf te laten halen dan 'm elke keer een klap of een trap te verkopen... en als jij dat wel zo doet zegt dat denk ik meer over jou dan over mij.
Het punt is dat als je hem 1x goed hard en duidelijk afstraft, hij het voorlopig niet meer in z'n hoofd haalt. Een 'tikje' of met het touw zwaaien - ik ken geen paard dat dan denkt "Oh jee, zal ik maar niet meer doen dan, ze zwaait met het touw naar me!"
Jij moet de hoogst-in-rang zijn in deze situatie, de kuddeleider. Als een paard naar een hogere in rangorde steigert, bijt of trapt, zal dat paard hem ongenadig hard op z'n lazerij geven. Wel eens gezien? Dat gaat echt niet zachtzinnig. Dat is paardengedrag. Als een leider dat NIET doet, nou dan kan het volgens paardenlogica geen leider zijn, want een hogere in rang zou zoiets nooit gewoon laten gebeuren. De pony heeft dus al lang vastgesteld dat jij niet boven hem staat in de rangorde, anders zou hij nooit met dit gedrag wegkomen.
Afstraffen doe je niet om dingen gedaan te krijgen, maar om dingen NIET te laten gebeuren. En als je het goed doet hoef je het zelden meer als 1 of 2x te doen (of bij een jonge hengst, af en toe als 'ie weer eens een poging tot staatsgreep doet - uitproberen zit ze in de natuur). Als je op een goede, duidelijke manier afstraft - dwz niet kwaad worden en zodra hij zich gewonnen geeft is het onmiddelijk weer goed - dan worden ze daar in mijn ervaring ook absoluut niet angstig van. Eerder zelfverzekerder, want ze weten precies wat ze aan je hebben en dat vinden ze een veilig gevoel.
In jou situatie - en eigenlijk in alle situaties met shetten - zou ik zeker castreren. Simpelweg omdat hengst houden geen enkel voordeel heeft.