Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne

Dat is het veraderlijke ervan, en daarom merk jij als ruiter dat het paard ineens niet meer zo sterk is, en dat het paard de kaken los laat................



heeft iets te maken met de chemische verbinding van de verschillende stukjes staal en speeksel. Maar ik zoek het even op voor je KiWiKo schreef:Precies![]()
![]()
Dat is het veraderlijke ervan, en daarom merk jij als ruiter dat het paard ineens niet meer zo sterk is, en dat het paard de kaken los laat................
Vind je het gek![]()
![]()
![]()
Het is dus een verbloeming van een rijtechnisch probleem
KiWiKo schreef:heeft iets te maken met de chemische verbinding van de verschillende stukjes staal en speeksel.
)



Citaat:Het spanningsverschil ontstaat door het verschil in edelheid van de twee polen (+en -) zink is bijvoorbeeld minder edel dan koolstof. IJzer is bijvoorbeeld edeler dan zink, dus laat nooit een stalen spijker in de dakgoot liggen, want na een paar jaar is de spijker dwars door de goot gevallen. Het onedelste metaal wordt dus geoxideerd!
Tussen alle verschillende metalen is een spanningsverschil als je deze onderling meet in een zoute, of zure oplossing. Dus voor elke combinatie metaal bestaat een specifiek spanningsverschil.
Ik dacht dat het tussen IJzer en zink iets van 0,6 volt was, maar hang me er niet aan op. Ik ben het tabel even kwijt. In de loop van jaren hebben ze ontdekt dat koolstof en zink een vrij hoog spanningsverschil geeft. Namelijk 1,5 Volt.
Citaat:Tussen de kristallen van twee verschillende metalen heerst altijd een klein spanningsverschil, het zogenoemde potentiaalverschil. Zorgt een geleidende vloeistof, bijvoorbeeld zure regen, voor contact tussen de kristallen, dan ontstaat er een elektrisch stroompje. Het gevolg hiervan is dat het minst edele metaal in oplossing gaat. Loopt de stroom bijvoorbeeld tussen een ijzer- en een koperdeeltje, dan gaat het ijzer in oplossing.


