Geplaatst: 23-06-05 10:16 imker schreef:Nee, ik ben niet bang van mijn paard, ook nooit geweest trouwens.
Als je bang bent voor je eigen paard, zit er wat mij betreft maar 1 ding op: verkopen en op zoek gaan óf naar een paard waar je niet bang van bent, óf serieus bij jezelf ten rade gaan of je wel wílt paardrijden.
Ik kan uit eigen ervaring spreken dat dit niet waar is.
En vooral de laate zin vind ik echt belachelijk, je weet niet waarover je praat.Ik ben een hele poos echt bang geweest óp mijn paard. Ik heb een ontzettend lieve merrie, die met rijden gewoon heel moeilijk is, het zit ook in haar bloed en ze is wat je noemt een ´pismerrie´.
Maar in de omgang superlief en braaf, ik kan er mee lezen en schrijven.
Ik heb periodes gehad, dat ik er voor een miljoen nog niet op ging, en dat kreeg mijn paard door. Zodra ik erop zat, ging ze wegspringen, bokken, staken noem maar op. Doodeng vond ik dat.
Ik heb de juiste mensen om me heen gehad. Appie van bokt heeft me veel geholpen, en is vaak langsgeweest, en Jura ook, maar ook meerdere mensen van bokt hebben mij gesteund.
Ook had ik een heel geduldige instructrice, die mij en mijn paard goed aanvoelde.
Inmiddels ben ik verhuisd (ik heb Pompidou al zo´n 4 jaar of zo) en heb ik alles aan huis.
Ik heb een trap gehad van een paard een heel tijd terug, en sindsdien vreselijke pijn in mijn rug, waardoor ik heel af en toe eens reed.
Tot een poos terug. Ik was het zat om mijn mooie getalenteerde merrie maar op die wei te zien lopen, en heb via via een heel goede instructrice gevonden met wie het heel goed klikt.
Ik rij nu al een aantal weken weer fanatiek met Pompidou en ik heb echt dagen dat het geweldig gaat!! Ook heb je altijd dagen dat het klote gaat, zoals vandaag. Ze was erg lastig, en omdat ik mijn cap kwijt was, was ik bang om te vallen. En Pompidou heeft daar een neus voor, en heeft erg lastig gedaan. Toch heeft mijn instructrice mij erdoorheen weten te trekken en hebben we goed af gesloten.
Maar echt, ook ik was vanmorgen echt weer even angstig, wat voorkomt uit mijn eigen onzekerheid. Dan denk ik dat ik het niet kan, terwijl als ik haar goed heb lopen, dat ik denk van, o ja!
Zorg dat je goede mensen hebt die je begeleiden en verstand van zaken hebben en je vertrouwen geven.
Ik herken je bericht heel erg, zo begon ik ook.
Ik was bang (door vroegere ervaringen) en had een groene lastige hete merrie gekocht. Hoe verin je het!!
Toch ben ik erg vooruit gegaan met haar, en ze zal ook noooooit meer weggaan.
Je mag me ook pb en als je wilt, ik heb precies hetzelfde meegemaakt.
.
, hulp is echt geen schande 
