Ik vraag me af of het probleem ontstaat doordat het paard iets moeilijk vind (lichamelijk of niet snappen), of dat ik iets verkeerd doe. Ik verwacht dat het meestal een combinatie is van beide waarbij ik het grootste knelpunt ben omdat ik mijn eigen lichaam nog niet zo onder controle heb en nog niet zoveel ruitergevoel heb dat ik het paard op de meest optimale manier kan ondersteunen.
Ik zou het graag zo zien dat het altijd bij de ruiter ligt, als we dat met ze allen inzien dan hebben we een boel minder paardenleed en hulpteugels nodig dan dat we nu gebruiken.
Maar echt, sommige paarden hebben gewoon een vogeltje in de kop, zonder dat je ook maar iets doet.
Maar ik ben er van overtuigd dat je in de eerste instantie altijd het probleem bij jezelf moet zoeken.......
Sommige paarden hebben inderdaad een vogeltje in de kop. Staat dan vaak de afstamming ook om bekend. Ken er ook een, en die word echt eerlijk en goed gereden. Is in de omgang braaf. Alleen onder het zadel niet altijd. Het idioot hoge steigeren richting de keerwand doe hij los in de wei ook geregeld naar de draad. Het word ook steeds minder, paard heeft geluk gehad dat hij bij een goede ruiter terecht is gekomen denk ik. Want talent heeft hij zeker, maar dat gaat vaak samen toch? Genialiteit en gekheid?
Zijn jullie nou allemaal heiliger dan de paus? Phoe ik WEET dat het probleem 9 van die 10 keer bij mij ligt maar wil dat tijdens het rijden wel eens vergeten. Een stapje terug doen is dan het beste (en het enige wat werkt). helaas maak ik ook wel eens een fout daarin.
Een probleem wat bij het paard ligt? dat hij bijna iedere dag eraan herrinerd moet worden dat hij ook op een kleine beenhulp kan reageren. Reageert hij niet, dan heeft hij een probleem en krijgt een tik. Die vlieg voelt hij ook, dus als hij kiest mij te negeren...... tsja
Vaak is het toch een kwestie van een fout van de combinatie. Als hij erg weinig gemotiveert is, weet ik dat ik hem te weinig afwisseling heb gegeven en is het dus een probleem van mij. Als het met de afwisseling wel in orde was is het meer een probleem van hem.
Monty Roberts zegt dat een paard met pijn niet bokt!!!
Het maakt mij niet uit hoe of wat, ik ben ook niet zo'n goeroe of een fluisteraar... maar ook niet iemand die schreeuwt!!
Er zijn soms ook wel eens paarden, waarvan ik denk wat een kl*te knol!!! Maar een stemmetje in mij vraagt mij altijd (vaak midden in de nacht) WAAROM????
Waarom is mijn paard angstig? Waarom is mijn paard stout? Waarom is mijn paard ziek? Waarom treurt mijn paard? Waarom snapt mijn paard mij niet? Waarom heeft mijn paard ergens last van?
Maar de allerbelangrijkste vraag blijft voor mij: Wat kan ik daaraan doen????
Je kunt bijna alles laten onderzoeken en voor bijna alles geldt een behandelmethode... Maar sommige paarden hebben ook wel eens een steekje los, die staan nog te dicht bij de natuur en/of die hebben zo'n sterke wil, die kun je niet "breken".
Daarnaast geldt.... Paarden hebben net als wij een eigen karakter, de een werkt graag met dat paard en het andere paard werkt liever met een ander persoon...
Aan ons om de juiste match te vinden en onze paarden gelukkig te maken en tevreden te houden ...
Het ligt ook wel eens aan het paard hoor,als ik wordt gebeten en later blijkt dat ik niet snel genoeg die boterham gaf ben ik dan fout? Nee een dier blijft een dier maar kan ook echt wel de fout in gaan. Het kan toch ook dat ze een keer geen zin hebben? Als een paard op hol slaat is dan dan ook de fout van de ruiter. Mijn paard bokte heel erg in de bak viel me aan bij het longeren was niet leuk meer, ik wasbang om met hem de bak uit te gaan.Ik kreeg veel tips het zou ook aan mij liggen, ging ik ook bijna denken. Totdat ik er achter kwam dat er een aardstraal in de bak loopt.