Wat een verhalen allemaal, ongelooflijk.
Het klinkt misschien wel heel raar, maar ik heb er echt van genoten, in ieder geval van jullie enthousiasme en geestdrift om - ondanks blessures en pijn - toch weer op een paard te klimmen. Ik voelde me opeens begrepen... In mijn profiel staat mijn verhaal over een ongeluk met een paard en dat ik 27 jaar niet heb durven rijden, maar daar doel ik nu niet op.
Afgelopen vrijdag, dus nog maar 2 dagen geleden, vond een stalgenote mij zittend naast mijn paard en toch wel redelijk van de wereld. Ik ben naar het ziekenhuis gebracht waar de diagnose "epileptisch insult" werd gesteld. Ik ben daar wel bekend mee, maar had al 12 jaar geen insulten meer gehad.
Afijn, men heeft mij ter observatie een nachtje gehouden, maar ik mocht gelukkig de volgende ochtend weer naar huis.
Iedereen was/is natuurlijk heel bezorgd en vindt dat ik voorlopig toch maar even niet mag rijden enz..
Een keer raden wat ik dus vandaag ben wezen doen: jawel lekker naar mijn paardje en erop natuurlijk. Wel rustig aan gedaan maar toch gereden.
Als ik dan al jullie verhalen lees, dan weet ik tenminste dat jullie hetzelfde voelen als ik 
Geplaatst: 29-05-05 20:24 
.
