Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-04-05 11:56

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 11:56

Jerai is ingeslapen op 21 juli 2003. Ik kan er inmiddels wel over vertellen zonder in tranen uit te barsten, maar ik mis haar nog heel erg vaak. Ik heb het soms nog steeds moeilijk met de manier waarop e.e.a. toen gegaan is, maar heb het wel een beetje een plekje kunnen geven. Ik heb er ook best een tijd over gedaan om weer een band op te kunnen bouwen met een ander paard.

Het is dus niet raar dat je het er nog steeds zo moeilijk mee hebt, zoals ik het lees duurt het eigenlijk bij bijna iedereen wel een tijd voordat ze het verwerkt hebben.

**Geplaatst**: 07-04-05 12:19

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 12:19

Bij mij duurde het niet zo heel lang, minder als een maand zelfs, maar enkel het zwaarste verdriet was dan weg, nog niet de leegte, die is er nu nog steeds. Het duurde minder lang omdat ik weet dat ze nu geen pijn meer heeft.

**Geplaatst**: 07-04-05 14:42

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 14:42

het kan lang duren ik heb het 9 jaar geleden meegemaakt met een paard wat ik maar net 3 maanden had
Die is tijdens een koliek operatie ingeslapen omdat ze er niets meer aan konden doen.
Ik heb toen niet lang daarna een ander paard gekocht en dat was de grootste miskoop die ik ooit gedaan had maar ik had hem gekocht om de leegte op te vullen
Daarna heb ik van mijn instructrice een schat van een paard kunnen kopen en die heeft het mij allemaal doen vergeten
Maar nu ja vandaag ik heb 2,5 maand geleden een jong paard gekocht en die heb ik vandaag met een gebroken achterbeen in moeten laten slapen en hoe lang dit gaat duren weet ik niet
Hij moest nog 5 worden volgende maand en was een beeldschoon super paard. Hij was het eerste paard wat helemaal klopte voor mijn ideale paard kleur karakter aftekening bouw alles

**Geplaatst**: 07-04-05 16:37

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 16:37

Mijn paardje is nu ongeveer 9 maanden geleden in geslapen en ik heb ook een ander. Ik vergelijk ze ook steeds met elkaar maar dat wordt wel minder. Maar als ik een foto zie dan komen de tranen ook nog wel hoor. Ik denk dat het nog wel een tijdje duurt voor ik het helemaal verwerkt heb.

**Geplaatst**: 07-04-05 17:31

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 17:31

k mis me paardje ook nog steeds na 1,5 jaar... ik heb haar intotaal 10 jaar gehad en alles van haar geleerd! van verzorgen tot rijden! ze was echt speciaal voor mij.... nu mis ik haar nog steeds en als ik het liedje van marco borsato - afscheid nemen bestaat niet hoor dan rollen de tranen weer overal....... het liedje kwam uit toen ze net weg was.

ik had het geluk dat ik al een tweede paardje had voordat Fancy weg ging, namelijk Marco. Hem heb ik al vanaf zn geboorte en zelf ingereden (met wat hulp) en daar had ik ook al een goede band mee... hij heeft me als het ware opgevangen, bij hem had ik heel veel steun en dat maakte alles minder erg.

Maar het is dus helemaal niet raar dat je nu nog verdrietig bent! alleen probeer je nieuwe paardje niet met je oude paardje te vergelijken! ze zijn verschillend en dat zullen ze ook altijd blijven

**Geplaatst**: 07-04-05 17:43

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 07-04-05 17:43

Ik heb mijn lieve merrie 5 maanden geleden in laten slapen, op 4 oktober 2004 (kan het nog ironischer?). We liepen al een maand of 10 met haar te revalideren vanwege een peesblessure. In september kregen we groen licht: helemaal in orde, ga rustig maar opbouwen met het rijden. 3 weken later hangt ze met haar hoeven in dr voerbak (reageerde heftig op een losgebroken pony Boos!

) En toen liep ze echt op drie benen en was er niets meer aan te doen. Erger kan niet: eerst maanden lang hopen, vervolgens helemaal blij zijn dat ze weer gezond is, om vervolgens in een heel diep gat te vallen Verdrietig

Ik mis haar nog steeds ontzettend; de huilbuien komen nu wat minder voor. Maar soms heb ik nog zo'n moment van: "oh wat een heerlijk weer om een buitenrit te gaan maken" en gedurende 1 sec heb ik dan even het gevoel dat ze er nog is, tot ik me dan helaas weer besef dat ik haar kwijt ben...

Helaas heb ik nog geen nieuw paard kunnen kopen. Ik ben namelijk bezig met de laatste loodjes van mijn studie (nog 2 maanden pfff). Ik moet me daar dus nu op concentreren... maar sinds Javayo er niet meer is heb ik een motivatie van 0,0... ik betrap me er steeds op dat ik of aan haar loop te denken of op sites en in blaadjes advertenties door lees, want ja: probeer maar een paardje te vinden dat in haar schaduw kan staan. Ik probeer nog een maandje te wachten en dan ga ik toch echt serieus op zoek...

**Geplaatst**: 08-04-05 07:23

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 08-04-05 07:23

Ik ben al veel dieren verloren en ga er meestal vrij nuchter mee om, maar toch mis in Malutki nog wel. Hij is vorig jaar ingeslapen. Ik heb hem 5 maanden gehad waarvan hij 3 maanden heel ziek was. Dan heb je er alles aan gedaan om uit te zoeken wat er aan de hand is en dan is de dood voor mij toch wat anders als dat het een oud dier was die gewoon zijn tijd gehad heeft.
Het moeilijkste was nog dat ik op de dag dat hij overleed ook mijn andere pony die verkocht was moest wegbrengen, dan ga je in één dag van drie naar één pony dat was wel heel stil.

Nu heb ik weer een andere pony en ben daar erg druk mee, maar heb soms nog weleens een moeilijk moment hoor. Ik was bij circus krone en daar kwam een wit minishetje de piste in, toen had ik het wel even heel moeilijk. Dat was precies wat ik met malutki ook wilde gaan doen.

**Geplaatst**: 08-04-05 19:41

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 08-04-05 19:41

Ellebel, wat herkenbaar, niet dat ik in tranen ben maar bij bijna alles wat ik met Vivaldi doe denk ik, Vos zou dit of dat doen, maar toch hebben ze allebei een beetje hetzelfde karakter, vanavond liep hij los met Sheronit en het was precies Vos, lopen imponeren en het niet opgeven als ze niets van je wil weten.
Denk niet dat ik Vos vergeten ben, ik wil liever alleen aan de goede dingen met hem denken terwijl we ook tijden hadden dat we hem wel achter het behang konden plakken.
Veel van deze dingen vind ik in Vivaldi terug al was het misschien beter geweest als het een totaal ander type paard was geweest, toch ben ik blij met hem, die lege stal was ook niet alles.

**Geplaatst**: 08-04-05 20:00

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 08-04-05 20:00

eh, ik kan om mijn vorige paardje nog steeds emotioneel worden, en t is ruim 2 jaar geleden, ok ik huil niet (weinig gedaan bij anderen, maar dat ben ik, ik krop t op, en probeer t zelf te verwerken), maar als ik er aan denk wat er gebeurt is brok in mn keel, en mn humeur daalt weer.
mn kamer hangt nog vol van ingelijste foto's van hem (eh meer dan van mn huidige paard Bloos

)
veel erover praten met mensen die je begrijpen helpt, en vooral genieten van je paard (het heeft bij mij een paar maanden geduurt voor ik hem beschouwde als mijn paard en niet als een paard).

**Geplaatst**: 08-04-05 20:12

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 08-04-05 20:12

Ik heb van 2 paarden afscheid moeten nemen waarvan 1 in 1996 en 1 afgelopen december.
Eigenlijk denk ik nog dagelijks aan allebei,als ik het over de laatste heb (taverno)schieten de tranen soms nog wel in mijn ogen.
Vergeten doe je ze nooit denk ik.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-04-05 08:47

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst door de TopicStarter : 10-04-05 08:47

Gelukkig dat ik niet de enige ben bij wie het zo lang duurt...ik heb al wel meer paarden en andere dieren verloren, daar was ik ook wel even verdrietig over maar bij Vos is het wel anders. Je beseft gewoon niet hoe veel tijd en energie je aan zo'n dier besteed, tot hij er niet meer is. en dan val je wel in een gat ja. Als ik jullie zo hoor is het wel goed dat er meteen weer een nieuw paard was, maar het is wel even wennen hoor.

Citaat:
Maar soms heb ik nog zo'n moment van: "oh wat een heerlijk weer om een buitenrit te gaan maken"

Ja dat heb ik de laatste tijd ook vaak met het mooie weer

Citaat:
nu mis ik haar nog steeds en als ik het liedje van marco borsato - afscheid nemen bestaat niet hoor dan rollen de tranen weer overal.......

Wat toevallig, dat heeft Vos zn verzorgstertje ook met dat liedje. Ik heb het altijd als ik The Scientist van Coldplay hoor, vond ik altijd al heel mooi maar het is voor mij altijd met Vos verbonden.

Citaat:
terwijl we ook tijden hadden dat we hem wel achter het behang konden plakken.

O ja soms kon ik hem wel Hamer

Maar ik mis het wel hoe vertrouwd hij was, kon aan zn kop al zien hoe het rijden die dag zou gaan. En uiteindelijk ben ik er in al de 6 jaar nooit af gevallen.

**Geplaatst**: 10-04-05 09:10

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 09:10

Heel herkenbaar, ik vraag me ook af of ik ooit over Joris heen kom..
Aan de andere kant, ik heb hem wel mogen meemaken en dat is iets wat niemand me meer af kan nemen.
Liedjes, ja...dat heb ik ook. Don't give up van Kate Bush en..? was ons liedje, totdat hij het echt niet meer kon gaan winnen.
Nu? Phil Collins, Take a look trough my eyes, ach zoveel eigenlijk wel.

**Geplaatst**: 10-04-05 13:38

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 13:38

Ik weet niet. Ik heb 1 keer meegemaakt dat een pony (hij was van mijn vriendin, maar we gingen er áltijd samen heen, ik reed er altijd op, zij kon er niet zo goed mee overweg) onderuit is gegaan in de wei, en niet meer overeind kwam. Ik was echt al 2 maanden ziek, en mocht van mijn moeder écht mijn bed niet uit. Ik heb er eventjes om gehuild toen ze terugkwamen en vertelden dat ze was ingeslapen. Verder, het is heel raar, heb ik er niet meer omgehuild. Wel heel vaak over nagedacht, en elke keer bij foto's wel een traantje, maar niet echt verdriet. Echt heel naar, want zij was echt de meest lieve en betrouwbare pony die ik kende.
Ook toen de 2 shetlanders weggingen, heb ik wel de hele 'laatste' buitenrit bijna zitten huilen, gewoon bij het idee dat ddat de laatste keer was dat we reden enzo..
Maar ze kwamen ergens terecht waar er kleine kindjes op konden rijden, ze zit nu zelfs op de ponyclub en rijden er wedstrijden mee.. Echt geweldig, ik kan er niet eens om huilen. Het rare is alleen, mijn vriendin, van wie de pony's echt waren, heb ik nooit zien huilen.
Ik heb denk ik niet veel hoeven huilen, omdat ik weet dat het beter was, dat die pony dood was (klinkt bot, maar ze was gewoon écht oud) en de shetlanders hebben het geweldig!

**Geplaatst**: 10-04-05 16:47

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 16:47

Ik heb het nogsteeds niet helemaal verwerkt. als ik foto's zie, of gedichtjes of weer iets tegen kom van RIP denk ik gelijk aan vos... ik blijf echt vooraltijd aan hem denken. als ik niks te doen heb na een tijdje ga ik wat rommelen en kom ik weer dingen tegen van vos. maar zelf denk ik ook wel het is zo beter... op school zeggen ze dat ik mij aanstel en dat ik niet zo moet zeiken.. ''het is maar een paard'' Verward

maar wel een lief paard, dat voor je doet wat jij wil. dat je helpt in moeilijke tijden.. maar dat begrijpen ze soms nog niet allemaal..

**Geplaatst**: 10-04-05 17:04

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 17:04

mijn paardje heb ik ook ong 2 jaar geleden af moeten laten maken.
ik heb er nu ook nog steeds last van. huilbuien, heel erg missen. en dat zal wel heel lang zo blijven. ik rijd nu 2 andere paardjes (op dezelfde stal) maar dat is toch anders. ik hoop dat je er minder last van gaat hebben want het is niet echt leuk als je bij alles wat je doet terug denkt aan je paardje.
veel suc6 met alles.

**Geplaatst**: 10-04-05 17:07

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 17:07

Ellebel,

laatst zat ik er al over na te denken over hoe jij (en Ini en Sanne) je nu zal voelen over dat Vos weg is en Vivaldi er staat...
Kan me zo goed voorstellen dat je er nog steeds verdriet van hebt en dat is ook helemaal niet gek. Zolang en zoveel met Vos meegemaakt en eigenlijk heel plotseling issie weggegaan. Verdrietig zijn op momenten lijkt me niet meer dan normaal.

Hoort er allemaal bij, denk ik.

Ik betrap Ini er ook weleens op dat ze Vivaldi Vos noemt en vergelijkingen maakt. Hij lijkt er in zoveel opzichten ook zo op, dat maakt ook dat de herinneringen aan Vos steeds weer boven komen.
Ook al heb ik Vos nooit echt leren kennen, ik denk dat we allemaal blij mogen zijn dat hij erbij is geweest, juist omdat ie soms achter het behang te plakken was! Knipoog

Maar goed, het ene paard is de andere niet.
Vos was de enige echte Vos en Vivaldi is de enige echt Vivaldi!
En hij doet het super, ook al knipoogt Knipoog

hij soms richting Vos!

Ach gut

groetjes, Nienke

ps: zelf nog nooit een paard/pony verloren, maar toen de oude Ramona overleed (al een hele tijd terug alweer) en laatst Wendy, toen heb ik ook even een traantje weg moeten pinken. Kan me wel iets voorstellen dat jouw verdriet en van iedereen hier groot is.

**Geplaatst**: 10-04-05 17:10

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 17:10

uhm, nog niet. ik heb mijn paard vorig jaar 8 september laten inslapen en heb nog steeds een leeg gevoel. ondanks dat ik nu een nieuw talent heb, maar toch als je 5 jaar lang 1 paard gewent bent waar je veel waarde aan hecht, vergeet je haar niet op 1 en ander moment. waar ik mezelf in het begin op betrapte was dat ik de paarden met mekaar aan het vergelijken was. terwijl ik gewoon weet dar Roos nog niet zo goed was zoals vinci was!

ik denk dat wanneer ik strax weer fanatiek wedstrijden ga rijden en alles loopt weer soepel, ik het verlies zou verwerken, maar vergeten nooit!

**Geplaatst**: 10-04-05 17:17

Re: Hoe lang voordat jullie het verlies van je paard verwerk

Geplaatst: 10-04-05 17:17

Juni/Juli vorig jaar is een manege paard weg gebracht,na weken lang afwachten en heb uren met haar gestapt.En ookal was ze kreupel als ik savonds alleen in de buiten bak reed(stap en soms wat draf) stond ze al te graag op der achterbenen..Dat gekke paard zo kreupel maar nog eigenwijs.Ze had karakter ,maar ik vond haar helemaal geweldig.Op het moment dat ze zeiden dat ze nu echt zou gaan en de volgende dag zou worden opgehaald ...Ben ik nog 1 avond leuke dingen met haar gaan doen.En de volgende ochten nog haar heel veel lekkers gegeven,maar hoe ze stond te hinniken terwijl de andere naar buiten gingen,hoe ze niet wou eten toen.En hoe ontzettend braaf ze met die man de vrachtwagen op liep terwijl ze nooit makkelijk was zal ik nooit vergeten..Nog steeds heb ik het er wel moeilijk mee het was dan wel een manege paard maar ze was voor mij heel special..Hoe gek ze ook deed,was eigelijk nooit echt bang voor haar.Wat een onzin verhaal weer..maar ja nu nog geen jaar later...mis ik haar nog steeds..Dat ontzettend maffe maar hele lieve paard Lovers

.
Honny,ik mis je...

Ook is het paard van een vriendin in december verkocht.Hij was dan wel niet van mij en nu niet dood.Maar elke keer als ik een bepaald liedje hoor of zijn fotos zie,komen er tranen.En mis ik hem ontzettend veel,hij was naast mijn eigenpony echt mijn maatje..mijn vriendje ..
Dat heeft nog veel tijd nodig..ik weet dat hij het wel goed heeft..maar dat neemt het missen niet af.. Lovers

Nomineer dit bericht ×