Bokt.nl

Hermesdeux schreef:

Dit is dan een voorbeeld, maar er zijn er genoeg die alleen aan zichzelf denken. En dat is in elke wereld behalve het mennen en de endurance. Daar helpen ze elkaar als het nodig is!!

Karin schreef:

Hermesdeux schreef:

Dit is dan een voorbeeld, maar er zijn er genoeg die alleen aan zichzelf denken. En dat is in elke wereld behalve het mennen en de endurance. Daar helpen ze elkaar als het nodig is!!

Vergis je niet hoor, daar heb je ook mensen die alleen aan zichzelf denken en al helemaal niet aan anderen of aan het welzijn van hun paard.

Maar over het algemeen is men daar idd erg bereid een ander te helpen en men vindt dat ook erg vanzelfsprekend.

patos schreef:

Het ligt eraan hoe je jezelf op stelt en of je je thuisvoelt in de dressuurwereld. Ik voel me er prima op mijn plek en juist de types waarvan je denkt dat ze enorm arrogant zijn, blijken heel gezellige mensen te zijn. Ik ben altijd bereid iemand te helpen en geef eerlijk commentaar op een proef, wens (bijna) iedereen succes voordat ze de proef in gaan. Het gebeurt maar zelden dat ik dan ook niet op een zelfde manier behandeld wordt. En onder het wachten op de prijsuitreiking is er altijd wel iemand om gezellig mee te kletsten, heb al heel wat mensen leren kennen zo.
Het verschil tussen mennen en dressuur is denk ik dat dressuurrijders meer individueel gericht zijn, waardoor de sfeer idd anders zal zijn.
Nadeel van veel menners vind ik dat ze een gesloten gelid vormen waar maar moeilijk tussen te komen is.

pol013 schreef:

Ik denk dat het hele probleem voortkomt uit de duur van de wedstrijd bij dressuur. Als je aankomt ben je druk bezig met kijken hoe laat je moet, paard fatsoeneren en opzadelen, losrijden en op tijd de ring in.
Ik ben normaal gesproken maar 2 uur op het wedstrijdterein. Dan heb je weinig tijd om even om je heen te kijken en een praatje te maken. Ik zeg niet dat ik het niet doe! Het minste wat je wel kunt doen is iemand vragen hoe het ging en succes wensen.


Ik kan me zo voorstellen dat als je een hele dag op concours bent er altijd wel lege momenten zijn waarin je je buren/ mede-ruiters kunt leren kennen. Daar zit naar mijn idee het grote verschil

Citaat:

En ligt dat niet aan de dressuurruiters zelf? Je hoeft niet na 2 uurtjes al weer weg te gaan

Fitzroy schreef:

Ik denk dat het maar net is hoe je het zelf beleeft. Ik heb die ervaring met dressuur iig helemaal niet.
Ik wens mijn voorganger succes en degene die na mij start doet hetzelfde.
De sfeer van haat en nijd waar hierover gepraat wordt, herken ik niet. Dus het is maar net wat je er zelf van maakt.

paddie schreef:

ik vind het in de dressuur wereld ook egt een troepje hoor.. zelf werk ik bij een springstal.. en daar gaat het een stuk beter af...heeft 1 keer een dressuur paard bij ons gestaan.. en k was blij dat die weer weg was ik denk: leuk ja.. Z2 paard.. dressuur..kan ik wat van leren...ik ga erop zitte... t beest schrikt overal van... staat te schrapen van hier tot Tokio!!! t zijn gewoon verwende krenge vind ik hoor die dressuur beesten..!! maja..dat is wat ik vind

Citaat:

En dat succes wensen bij de dressuurruiters ken ik.....meestal is het alleen uit beleefdheid, en niet omdat het echt gemeend is

Memuska schreef:

Ik denk dat veel afhangt van de groep waarin je terechtkomt. Bij ons wordt veelal gedressuurd, maar de sfeer is er toch prima hoor. Iedereen helpt iedereen, iedereen hangt met iedereen aan de toog, de feestjes zijn niet min, en zo kan ik wel even doorgaan. Natuurlijk heb je ook rotte appels er tussen zitten, maar ik denk dat je die wel overal terugvindt.

runningkawa schreef:

Citaat:

En dat succes wensen bij de dressuurruiters ken ik.....meestal is het alleen uit beleefdheid, en niet omdat het echt gemeend is

Knap dat jij kunt weten wat een ander denkt, mijn telepathische gaven zijn zover nog niet


Als ik die gene die na mij komt succes wens, meen ik dat ook.
waarom niet?
We trainen er toch allemaal voor