Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-12-04 13:23

Geplaatst: 21-12-04 13:23

Tja... zeg nooit nooit. Het is natuurlijk mijn bedoeling om Xara de rest van haar leven te houden, maar je weet nooit hoe het loopt in het leven.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:24

Geplaatst: 21-12-04 13:24

OK, ff voorbeeldje dan: je komt in een rolstoel terecht, kan alleen je hofd nog bewegen, hebt 3 kinderen die moeten eten en je man overlijdt ... extreem ... maar, wat doe je dan? Dat bedoel ik met zeg nooit nooit.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:24

Geplaatst: 21-12-04 13:24

Nee, Pablo gaat nooit meer weg bij mij. Hoe vaak ik wel niet te horen heb gekregen, verkoop dat beest toch. Nee, mijn paard heb ik voor het leven en niet voor de heb. Dus als het even tegen zit met rijden, blessures (en heb er genoeg gehad met hem), of eigen problemen met gezondheid over financieen, hij gaat NOOIT weg. Mijn paard is als een kind voor mij en je kind zet je toch ook niet te koop als het je even tegenzit. Zo kijk ik er althans naar. Ook ik erger me vaak groen en geel aan de reden waarom paarden worden verkocht. Ach, pijnstillertjes erin en verkopen maar. Ach, het rijden gaat niet zo goed (kom maar niet uit de B) dus verkopen maar (wat zou je denken van eens goed les nemen)..... Een paard is een levend wezen en niet een hulpmiddel tot eigen succes. Dat is althans mijn mening.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:30

Geplaatst: 21-12-04 13:30

Nee, Mijn paard gaat never nooit niet meer weg.

Maar als ie echt, echt, echt weg zou moeten ( om een reden die ik me eigenlijk niet zou kunnen bedenken) dan gaat ie terug naar de vorige eigenaar. Onder die voorwaarden heb ik hem ook gekocht.

Nee mijn paardje is mijn vriendje, en die verkoop je toch ook niet, als het even tegen zit??? Nee mijn paardje blijft bij me tot de dood ons zal scheiden. En laten we maar hopen dat dat nog lang, langer, langst op zich laat wachten.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:30

Geplaatst: 21-12-04 13:30

Anya schreef:
Mijn B'elanna gaat nooit meer weg. Ik ben vergroeid met dat paard. Ik heb het zo geregeld dat als mij wat overkomt, ze dan naar een zeer goede vriendin gaat, die haar blijft verzorgen.

Dit geldt voor mij net zo, nou ja......niet met B'elanna maar wel voor mijn nu 11 jarige ruin.
In principe zijn mijn paarden altijd te koop en wisselt het nog wel eens bij mij op stal, maar deze is niet te koop.
Mocht mij inderdaad iets overkomen, dan is vastgelegd dat hij naar een zeer dierbare vriendin gaat.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:39

Geplaatst: 21-12-04 13:39

Bij mij is er ook één van de drie paarden die sowieso nooit weg gaat. Ook onze oude pony blijft tot ze niet meer kan ( ze is nu 31). De twee andere paarden, het ene is niet echt van mij dus de band is een beetje anders. Het andere is mijn zelfgefokte driejarige merrie. Heel misschien zou ik die durven verkopen als blijkt dat ik zelf niet de moed heb om haar te berijden en uit te brengen op wedstrijden.
Mijn vriendinnen weten ook wat er moet gebeuren als er mij iets overkomt. Eén vriendin mag één van de drie kiezen voor zichzelf (als ze over voldoende middelen beschikt om ze te onderhouden), de anderen gaan naar een andere vriendin die paarden fokt en over vele hectaren weiland beschikt.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:41

Geplaatst: 21-12-04 13:41

Ik heb twee paarden. Mijn oudere merrie gaat nooit meer weg, het is een paard uit duizenden. De andere merrie, mijn eigen fokproduct...tja ik weet het niet, en ik moet wachten wat ze onder het zadel doet. Wat ik op dit moment een beetje mis is de klik met haar. Ik wacht het even af, ze is nu 2,5 jaar en aankomend voorjaar probeer ik er zelf op te gaan rijden. Als het niet klikt, dan gaat ze weg...

**Geplaatst**: 21-12-04 13:45

Geplaatst: 21-12-04 13:45

Mijn paard die al op leeftijd raakt gaat zeker nooit meer weg, omdat hij niet meer gezond is en speciale verzorging nodig heeft en omdat hij oud aan het worden is hij heeft zn plekje bij ons en ik zal hem om deze 2 reden niet meer verkassen.
(buiten het feit om dat niemand zon paard koopt)

Mijn vorige pony had ik een paar dagen en toen riep ik al die gaat nooit meer weg voor geen miljoen, toen er een mooi bedrag voor geboden werd door een springstal had mijn vader de pony al in de trailer staan (bij wijze van spreken) ik ben geloof ik nog nooit zo boos op mn pa geweest, was ie gek geworden ofzo?

Mijn huidige paard heb ik nu 10 jaar, bij hem dat duurde veel langer voordat ik riep die gaat nooit meer weg, ik heb zelfs staan twijfelen om hem aan de vorige eig terug te doen omdat zij hem graag terug wou kopen, jaren erna heb ik zelfs gedacht waarom heb ik dat toen niet gedaan?
Op de dag van vandaag weet ik heel goed waarom ik dat niet gedaan heb, hij is mijn scheet en ik houd heel veel van hem, maar de klik die er was zoals bij mijn vorige pony is er niet en zal ook niet meer komen.

Ik kan me geen fijner paard voorstellen, hij is 'het' helemaal voor mij en kom niet aan hem, maar het feit dat ik heb getwijfeld om hem evt te verkopen zeg genoeg denk ik.
De band die ik nu met mn paard heb heeft duidelijk moeten groeien, bij mn vorige pony was die gelijk heel sterk en dat mis ik nu nog wel eens dat heb ik bijna nooit met een paard, maar weet wel dat dat het belangrijkste is is, tenminste voor mij.

Als ik ooit nog een paard zou kopen moet die klik er vanaf de eerste minuut zijn, is ie er niet dan zal ik het paard niet kopen maar rustig doorzoeken en zal heus in Ned nog een paard lopen waar ik gelijk voor val.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:47

Geplaatst: 21-12-04 13:47

Kawa gaat nooit (of er moeten wel heel veel rare dingen gaan gebeuren)

Maar Zanda gaat veel kans wel weer een keer weg.
Wanneer, geen idee. Morgen, volgende week, over een paar jaar, wie zal het zeggen. Haha!

Misschien scheelt het dat ik voorheen voor handelstalletjes heb gereden en je dus gewend bent in dat paarden verkocht worden.

**Geplaatst**: 21-12-04 13:50

Geplaatst: 21-12-04 13:50

eentje gaat nooit weg, dat is mn shet die ik al heb vanaf mn 9e. Zou ook niet weten wie hem zou willen kopen. Mijn andere paardje wil ik niet weg doen maar ik zeg nooit nooit. Want als ik in de geldproblemen ofzo kom dan zal ik misschien wel moeten (maar is wel onwaarschijnlijk gelukkig) Hij is ook nog niet ingereden dus het zou ook kunnen dat het met rijden niet klikt of dat ik na een paar jaar een paard wil waar ik weer mee verder wil. Ik vind het heel leuk om paarden van alles te leren, dus vooral jong spul. Ik zou hem nooit zomaar verkopen, en ik zou echt willen weten waar hij heen gaat en hij moet het bij de nieuwe eigenaar minstens zo goed krijgen of nog beter Lachen

**Geplaatst**: 21-12-04 13:55

Geplaatst: 21-12-04 13:55

ik nooit want als ik hem zou verkopen zou hij naar de slager gaan hij heeft namelijk OCD gehad en 2 voorbeen peesblesures.
Ik kan er ook aleen maar 1 keer in de week een buiteritje mee maken maar dat vind ik niet erg ik krijg veel liefde van hem terug en heb altijd het gevoel dat hij mij toch op een of andere manier dankbaar is en dat is voor mij genoeg om hem te houden.
Dus kan en wil ik mijn paard nooit verkopen.

**Geplaatst**: 21-12-04 14:02

Geplaatst: 21-12-04 14:02

Ik zou mijn paardjes ook nooit verkopen...Ik moet eerlijk zijn en heb op momenten wel gedacht van zou het niet beter zijn om mijn pony te verkopen.Maar ik kreeg het gewoon niet over mijn hart.Ik heb hem nu te lang om te verkopen maar als ik ooit een nieuw paardje kreeg en ik voel vanaf het begin :dit klikt niet zou ik haar/hem wel verkopen.

**Geplaatst**: 21-12-04 14:06

Geplaatst: 21-12-04 14:06

Ik heb Imago de belofte gedaan dat hij nu bij mij mag blijven tot zijn dood..... ik verkoop hem écht nooit meer!

**Geplaatst**: 21-12-04 14:08

Geplaatst: 21-12-04 14:08

Tsja er kunnen zich allerlei situaties voordoen waarin ik mijn paard wel zou moeten verkopen, maar als het even kan ben ik op dit moment van plan haar wel te houden voor altijd. Maar ja, zoals ik al zei, er kan nog zoveel veranderen in een mensenleven waardoor je geen paard meer kan houden of waarin het niet meer verstandig is om een paard te houden dus....

**Geplaatst**: 21-12-04 14:25

Geplaatst: 21-12-04 14:25

MoniqueT schreef:
OK, ff voorbeeldje dan: je komt in een rolstoel terecht, kan alleen je hofd nog bewegen, hebt 3 kinderen die moeten eten en je man overlijdt ... extreem ... maar, wat doe je dan? Dat bedoel ik met zeg nooit nooit.

Bijrijdsters zoeken!

**Geplaatst**: 21-12-04 14:29

Geplaatst: 21-12-04 14:29

Olympia schreef:
Bijrijdsters zoeken!

En een geldboom zeker. Knipoog

**Geplaatst**: 21-12-04 14:42

Geplaatst: 21-12-04 14:42

Het is absoluut niet de bedoeling, maar zeg nooit, nooit.
Ik ben gewoon gehecht aan mijn pony en zie geen reden om hem ooit weg te doen, als ik er behoeft naar heb en geld over koop ik er wel een tweede bij, maar weg hoeft hij niet behalve als het niet anders kan.
(langdurig geldgebrek bijvoorbeeld).

**Geplaatst**: 21-12-04 14:57

Geplaatst: 21-12-04 14:57

Olympia schreef:
Bijrijdsters zoeken!

Sorry waarschijnlijk nog niet veel meegemaakt in je leven ben ik bang?

Als je jong, fris en vrolijk door paardenland heen huppelt denk je altijd bij jezelf ik verkoop mijn paard nooit want.........

Als je ouder wordt en in de meeste gevallen maak je dan ook minder leuke dingen mee ga je dingen in een ander perspectief zien en je wordt je soms harder en meestal realistischer!

Als je gebeurtenissen mee hebt gemaakt als overlijden, enstige ongelukken, miskramen, langdurige ziektebed, overlijden van vrienden van je eigen leeftijd, enz. dan ga je dingen vaak ongewild anders zien.
Als je weinig levenservaring hebt en dat heeft in de meeste gevallen met je leeftijd te maken al zijn er zat mensen van bv 30 jaar die gelukkig voor hen niks meegemaakt hebben, dan ben je imo minder goed gevormd, klinkt erg zwaar, maar zeg nu zelf mensen die veel meegemaakt hebben zijn realistischer.

En als iemand op bokt dan roept als je bv; een ernstig ongeluk meemaakt en je houdt daar blijvend letsel aan over, waardoor je niet meer zelf voor je paard kunt zorgen, zegt dat je maar en bijrijster moet zoeken dan ben je imo kortzichtig en leef je in een pennydroom, welkom in The Real World AUB!
Dat er mensen zijn die ondanks veel problemen en oliebol naar alle mogelijke oplossingen blijven zoeken om hun paard te kunnen houden of verzorgen is knap, maar je moet mensen geen dingen opleggen!

**Geplaatst**: 21-12-04 15:00

Geplaatst: 21-12-04 15:00

Dit soort topics zijn er vaker geweest en daarin heb ik wel mensen zien reageren met een grote mond, welke een jaar later toch genoodzaakt waren om een ander thuis voor hun beesten te vinden.

Ik heb geen moeite met verkopen,
ik ben niet de enige die goed voor zijn paardenbeesten kan zorgen.

**Geplaatst**: 21-12-04 15:05

Geplaatst: 21-12-04 15:05

ik zou willem nooit verkopen.. de enige weg die hij gaat is naar zijn laatste rust plaats.
heb al veel dingen meegemaakt zowel financieel als niet en steeds heb ik hem kunnen houden, daar zorg ik wel voor.
heb veel periodes dat ik geen zin meer heb in die hele paarden sjit... dan rij ik gewoon een poos niet.. want verzorgen, longeren en dat soort dingen vnd ik eigenlijk leuker dan het rijden...
hij is bijna 17.. mocht mij iets overkomen dan is mijn vriend er om voor hem te zorgen... hij denkt er precies zo over...en anders heb ik mijn schoonouders nog die daar alles aan zouden doen

**Geplaatst**: 21-12-04 15:08

Geplaatst: 21-12-04 15:08

Er is een moment geweest dat ik zeker wist dat mijn dagen als ruiter redelijk geteld waren. Vanwege de ziekte van Lyme (die veel te laat is ontdekt) kon ik eigenlijk bijna niet meer rijden. Met de diagnose reuma ga je dan wel nadenken wat je wilt. Gelukkig verkeer ik in de omstandigheid dat ik Lanna niet hoef te verkopen om het geld. Ik was dan ook op zoek naar een goed adres waar ze fijn bij andere paarden in de wei kon lopen. Uiteindelijk is het anders gelopen... bleek de reuma dus Lyme te zijn en in ieder geval gestopt. Ik kan weer rijden! Maar ook als ik niet had kunnen rijden, had ik haar gehouden. Wizkid had ik waarschijnlijk wel verkocht.

**Geplaatst**: 21-12-04 15:09

Geplaatst: 21-12-04 15:09

Taran verkopen zou niet zomaar gebeuren. Die is mij zoveel waard.
En met elke verkoop van een pony/paard zou ik het moeilijk hebben. Maar ja, ik begrijp wel dat paarden soms verkocht worden. Dus heb er niets tegen ook. Zo heb ik geen klik met mijn Haflinger. Hij heeft nu een lieve verzorgster, en wil Taran toch niet alleen hebben staan, maar anders zou hij van mij niet perse hoeven blijven. Is moeilijk om hem weg te doen, maar dan kan hij beter naar iemand die er wel een klik mee heeft.

**Geplaatst**: 21-12-04 15:10

Geplaatst: 21-12-04 15:10

Citaat:
Als je ouder wordt en in de meeste gevallen maak je dan ook minder leuke dingen mee ga je dingen in een ander perspectief zien en je wordt je soms harder en meestal realistischer!

En daar ben ik het nu eens helemaal mee eens!

**Geplaatst**: 21-12-04 15:16

Geplaatst: 21-12-04 15:16

Ik zal wel een hele harde zijn, maar bij mij is alles te koop als er maar genoeg geld voor geboden wordt(mits goed tehuis Knipoog

).

Heb heel wat paarden voor anderen gereden en zelf ook al meerdere keren een dier verkocht, omdat ze in de sport op M-niveau gewoon echt niet mee konden komen. Ik heb nu een heel fijn paard dat er wel heel goed over kan en die zal ik ook niet snel wegdoen, maar als er morgen iemand een klap geld voor wil geven denk ik er toch echt wel over na. Ik ben heus niet de enige die goed voor hem kan zorgen

**Geplaatst**: 21-12-04 15:19

Geplaatst: 21-12-04 15:19

In eerste instantie zal ik nooit mijn paard verkopen. MAARRRR,... je kunt niet in de toekomst kijken en er zijn veel dingen te bedenken dat je toch je paard moet verkopen. Dus zeg nooit, nooit.

Yarrah

Nomineer dit bericht ×