Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-12-04 12:38

Geplaatst: 09-12-04 12:38

BJuwel schreef:
Ik heb jaren les gehad van sjesrtin. En dat is heel wonderlijk om mensen zo te zien.

Klopt, ik had Sjerstin wel eens zien rijden op TV, maar zag nooit hoe zij haar tegel vast hield.

Sinds 1 november sta ik bij haar op haar manege.Vorige week reed ik toevallig samen met haar in de binnenbak, en toch maar eens gevraagd hoe ze dat nu deed Haha!

**Geplaatst**: 09-12-04 12:47

Geplaatst: 09-12-04 12:47

Mijn evenwichtsorganen zijn aan beide kanten bijna geheel uitgevallen (net als mijn gehoor). Ik doe alles op zicht en gevoel en paardrijden doe ik ook nog steeds

. Het heeft even geduurd nadat ik ziek geworden was, maar lopen moest ik ook "opnieuw" leren. Ik ben begonnen op mijn ouwe trouwe Zio en volgens de fysiotherapeut heeft het paardrijden zeker geholpen voor mijn "herstel".

Ik kan 's avonds in het donker en als ik moe of ziek ben niet goed rijden (dan heb ik al moeite met lopen) en heb echt een betrouwbaar paardje nodig met een stille rug om lekker te kunnen rijden. Maar rijden zal ik Knipoog

.

**Geplaatst**: 09-12-04 12:49

Geplaatst: 09-12-04 12:49

Het is vooral dat de paarden je helpen om toch een leuk leven te hebben. En dan vooral als je zoals ik pas op latere leeftijd (ik was 18) een ongeluk krijgt waardoor alles in een keer veranderd.

Vooral in het begin dacht ik dat ik nooit meer echt zou kunnen dressuren, alleen nog maar zou kunnen rondhobbelen. Ik heb toen van mijn ouders een shet hengst gehad. En doordat ik toen de verantwoordelijkheid hadvoor een levend iets ben ik weer naar buiten gegaan.

Ik heb helaas hier niet de kans om weer echt te gaan rijden. Ik heb met een paardje Z dresuur gereden. Ik rij wel weer af en toe maar het echte dressuur werk blijft wel kriebelen hoor.

**Geplaatst**: 09-12-04 12:52

Geplaatst: 09-12-04 12:52

Ik heb een meisje in mijn les gehad met een slechte gevoel in 1 arm. Ze kon zich niet goed vast houden aan het zadel (aan de longe ) omdat ze geen kracht in de arm had. Ook was ze heel erg bang dus dat werkte ook een beetje tegen. Toen heb ik een beugelriem om de pony zijn nek gedaan waar ze met haar goede hand aan vast kon houden en zich op te trekken (moest nog leren rijden) na veel oefen ging dit steeds beter

**Geplaatst**: 09-12-04 13:34

Geplaatst: 09-12-04 13:34

Ik heb een kleine handicap, ik heb last van een whiplash die ik twee jaar geleden opgelopen heb. Het nadeel wat ik hieraan ondervind is dat als ik lekker met mijn paardje aan het trainen ben ik moet stoppen omdat ik heel veel pijn krijg in mijn nek en schouders, dit ervaar ik wel als storend en baal hier soms enorm van. Heb je net je paard soepel gereden en wil je net een beetje gaan beginnen kan je weer gaan uitstappen omdat het gewoon niet gaat. Het op en af stappen gaat ook niet altijd even gemakkelijk en ik voel me dan erg banketstaaf als het niet lukt om op mijn pony te komen, helemaal omdat je het vaak moet uitleggen, omdat mensen al snel oordelen van kan je geeneens op je pony komen.

**Geplaatst**: 09-12-04 13:40

Geplaatst: 09-12-04 13:40

ik rij op een manage voor gehandicapten,
dat wil eggend e helft van de ruiters heeft een handicap.

en dat is zo'n mooi gezicht, en mensen knappenm dr echt van op, ook mensen worden lichamelijk beter. echt mooi Lachen

**Geplaatst**: 10-12-04 13:47

Geplaatst: 10-12-04 13:47

Ik rijd met een beschadigde nek. (beter is ik rijd helemaal niet meer ) en met een versleten knie, waarvan de banden niet meer functioneren en mijn spier kracht weg is + artrose, maar ik moet zeggen, ik kan het nog best uithouden, en ik ga gewoon lekker verder

**Geplaatst**: 10-12-04 14:16

Geplaatst: 10-12-04 14:16

Ik heb reuma sinds mijn 14de en heb ook altijd (geprobeerd) om te blijven rijden, het valt niet altijd mee en zeker op dagen dat het heel koud of vochtig is is het absoluut niet te doen om te gaan rijden. Ik ben ook 2 jaar verlamd geweest door een gebrek aan vitamine B12 (mijn lichaam maakt dit waarschijnlijk niet en kan het ook niet opnemen via voedsel) en in die tijd ben ik ook gewoon blijven rijden, gewoon doordat iemand me op mijn paard tilde en er weer af. Soms heb ik hier nog wel eens last van maar gelukkig steeds minder vaak (door medicijnen)

**Geplaatst**: 10-12-04 19:24

Geplaatst: 10-12-04 19:24

Ik zag een keer op concour een meisje dat blind was.
Ze hadden dan een draad om de ring gespannen en haar vader stond in het midden voor te lezen!
Ze kon de hele proef rijden!
Veel waardering voor haar hoor!

**Geplaatst**: 10-12-04 22:06

Geplaatst: 10-12-04 22:06

Hoi allemaal.
Ik heb met 13 een lendenwervel gehad, die bijna helemaal uit de wervelkolom is gegleeden. Het was heel krap voor de rolstoel. Gelukkig had mijn lerares mijn ouders gewaarschuwd want ik had het helemaal niet gevoelt. Geen pijn of zo. Ik had 4 operaties en mogt sindsdien geen enkele sport meer volgen. Huilen

Niet dat ik veel sport had gedaan, maar vanaf 13 helemaal geen enkele sport?

Mijn lendenwervelkolom is nu bijna helemaal stijf.
Maar gelukkig ?! had ik ook nog geen paard gereden. Ik wilde wel maar mogt niet van mijn ouders. Als ik paard had gereden was het zeker nog erger gewest zonder sport.
Met ongeveer 24 ben ik dan begonnen met paard rijden. De wervel is nu zo vast gegroeid, dat ik weer wat sport mogt doen. O.a. paardrijden.

Door mijn beperking heb ik wel wat problemen met het doorzitten in de draf Bloos!

maar misschien was het ook zo gewest als mijn wervels gewoon waren. Bloos

Ik rij western een in de jog gaat het aardig goed (vind ik dan).

Dus:
Ook al zeggen de artsen dat je iets helemaal niet meer mag doen is het misschien maar vanuit de zicht van vandag een niet van overmorgen of volgende maand of volgend jaar.
Voor vandag is het dan natuurlijk niet leuk maar het kan ook weer beter woorden.

**Geplaatst**: 10-12-04 22:16

Geplaatst: 10-12-04 22:16

Heeft respect voor de mensen die rijden met een handicap, echt knap van ze

**Geplaatst**: 10-12-04 22:32

Geplaatst: 10-12-04 22:32

Nanda schreef:
Ik ben links licht spastisch waardoor ik minder kracht heb, minder evenwicht heb, mijn motoriek een stuk slechter is. Doordat ik links minder kracht heb rijd ik alleen links met een knopspoortje. Het lukt mij niet om mijn linkerhak uit te drukken. Het lukt mij niet om mijn linkerhand stil te houden.
Verder stap ik op met een opstapje. Het lukt mij niet om op mijn paard van 1.65 te komen, tenzij ik de beugel langer maakt.

Het is soms creatief omgaan met wat je wel kunt en wat niet. Toch heb ik vroeger gewone wedstrijden gereden en tot dubbel m gekomen

Ik heb precies hetzelfde, maar dan met rechts

Ik rijd alleen zonder sporen, omdat ik een jonge pony heb die ik zelf ingereden heb en dus op mijn hulpen reageert. Daarbij heb ik nog wel een oudere leerpony, maar die rijd ik niet heel fanatiek, als ik maar volhou dan luistert ze ook gewoon naar mijn rechterbeen.

**Geplaatst**: 10-12-04 22:35

Geplaatst: 10-12-04 22:35

Smookey schreef:
Ik heb een kleine handicap, ik heb last van een whiplash die ik twee jaar geleden opgelopen heb. Het nadeel wat ik hieraan ondervind is dat als ik lekker met mijn paardje aan het trainen ben ik moet stoppen omdat ik heel veel pijn krijg in mijn nek en schouders, dit ervaar ik wel als storend en baal hier soms enorm van. <...> helemaal omdat je het vaak moet uitleggen, omdat mensen al snel oordelen van kan je geeneens op je pony komen.

Ik heb dus ook een whiplash en loop tegen hetzelfde aan.
Als ik een slechte dag heb, moet ik alles daarop aanpassen wat rijden betreft.
En ik ga bijvoorbeeld altijd met de bus, de paarden staan 10 km van mij vandaan. Het is 4 km fietsen naar het station, daar stap ik dan op de bus voor de rest van de reis.
Als ik het hele stuk op de fiets zou gaan dan kan ik bij aankomst wel rijden, maar niet meer terug op de fiets, of ik ga wel op de fiets terug en ben 's avonds kapot.
Dat wordt vaak ook niet begrepen, dat ik niet op de fiets kom. Inderdaad, als mensen niets aan je zien wordt er snel geoordeeld... Ik ben ten slotte bijna altijd vrolijk en je ziet ook niets aan me.

Laatst bijgewerkt door Alet op 10-12-04 22:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-12-04 22:41

Geplaatst: 10-12-04 22:41

Wist je dat je voor goede adressen waar je kunt rijden met een beperking ook naar MEE kunt bellen? Kijk op de site waar een MEE bij jou in de buurt zit. www.MEE.nl

**Geplaatst**: 11-12-04 01:12

Geplaatst: 11-12-04 01:12

Ik zou hier mijn verhaal ook gaan plaatsen, maar jeetje.. dan valt het bij mij nog reuze mee

Ik vind het echt heel erg knap dat mensen met een dusdanige handicap nog kunnen en willen paardrijden. Cool

Ik heb een paar jaar terug een kijkoperatie aan mijn knie gehad, wat niet had mogen gebeuren, omdat ik last had van een jonge-meisjes-knie (tjsa, wat ze tegenwoordig allemaal we niet bedenken). In plaats van na een week weer normaal te kunnen lopen heb ik ongeveer 2 maanden met krukken moeten lopen. In die tijd is nog gedreigd wegens beginnende dystrofie dat mijn linkerbeen eraf moest Bloos!

Gelukkig zit hij er nog aan.. Kan natuurlijk heel moeilijk paardrijden met maar 1 been (Dat was mijn gedachte toen).
Het gaat nu wel weer goed, moet nog steeds met een band om mijn knie rijden om er geen last van te krijgen.. En heb voor mijn gevoel minder te zeggen met mijn linkerbeen.

**Geplaatst**: 11-12-04 09:53

Geplaatst: 11-12-04 09:53

Ik heb, toen ik 16 was een hernia opgelopen, wat niet mogelijk was volgens de artsen.

als gevolg hiervan ben ik met mijn rechterbeen verlamt geweest, en moest met spoed geopereerd worden. Verdrietig

2 jaar later had ik er weer last van en toen hebben ze de tussen wervel eruit gehaald. Scheve mond

het gevolg is dat ik minder kracht in mijn rechter been heb en geen gevoel in mijn dikke teen. Verward

van de artsen mocht ik niet meer rijden,

maar mijn fysio zei dat als ik alles rustig zou opbouwen ik alles weer zou kunnen. *LOL*

en hij heeft gelijk gehad.

Alleen als ik heel moe ben, heb ik nog wel eens last van mijn rug, of als sun jolig is voel ik bot over bot gaan, maar dat is alles. OK dan!

**Geplaatst**: 11-12-04 17:18

Geplaatst: 11-12-04 17:18

Wat ik me afvraag: Hebben jullie het meteen verteld toen jullie op de pensionstal kwamen? (ervan uitgaande dat je een eigen paard hebt)

Ik heb er een tijdje mee gewacht, en ook mijn 2 instructeurs pas later op de hoogte gebracht. Weinig mensen die het al wisten snapte waarom ik dat deed. Misschien kunnen jullie dat beter invoelen: Ik wilde niet dat ik meteen omzichtig behandeld zou worden. Ik wilde met de privelessen laten zien dat ik niet meteen half dood van mijn paard zou vallen als ze me flink zouden aanpakken. En ik wilde eerst laten zien wat ik al wel kon, zodat je insteek van de les niet meteen al zonder enige verwachting zou zijn. En vooral met de vrees dat ze te snel tevreden zouden zijn en ik er niet uit kan halen wat er echt in zit.(en ook niet onbelangrijk: ik vond het wel lekker ergens rond te lopen waar niet iedereen steeds vraagt OF het nog wel gaat, en OF ik niet even wil gaan zitten) Nu weten mijn spring en dressuur instructeurs het wel (jaaaaaa, ik kan nu ook springen!!! ok, niet hoger dan 80cm, maar toch.) En nog wat mensen van stal.

Op slechte dagen zie je mensen kijken: jemug, dat kind kan ook niet rijden!! Maar pm het dande bak rond te roepen, dan voelt het weer als een slap excuus: ik rijdt slecht want ik ben ziek. Ergens interesseert het me ook weer niet wat sommige mensen nou echt vinden. Kijk, als mijn paard slecht voor mijn rechterbeen wijkt, dan wijkt hij slecht voor mijn rechterbeen of dat nou komt omdat ik ziek ben of niet, hij zal toch voor dat rechterbeen moeten wijken.. En ik ben de hemel te rijk als hij wel een keertje wel leuk wijkt voor mijn rechterbeen. (rechterbeen? uhmmmm....wijkt voor wat er nog wel werkt in mijn rechterbeen dan.. Haha!

)

Heb er nog over gedacht geen bijrijder te nemen zodat hij niet verward wordt en ik hem mijn hulpen kan leren. Maar naast een half functionerend rechterbeen waar ook nog eens geen gevoel meer in zit heb ik nog andere lichamelijke problemen. Wil verder niet in detail treden (want dan vraag ik mezelf ook af waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben) maar de teller staat officieel op 7 verschillende aandoeningen. Dus die bijrijder is geen overbodige luxe als je ziektes verzameld. (is weer eens wat anders dan postzegels...)

**Geplaatst**: 11-12-04 17:24

Geplaatst: 11-12-04 17:24

Ja ben ik helaam met je eens. Mensen staan altijd klaar om je te helpen terwijl best sommige dingen zelf kan. Ik heb dystrofie aan mijn linkerpols en kan dus niet op een paard klimmen. Ik stap altijd op met een stoel. Mensen gaan er dan ook gelijk van uit dat je niet goed kan rijden. Toen ik nog met twee handen kon rijden sprong ik nooit hoger dan 20 cm.(schaam), sinds ik met 1 hand rij ben ik 60 cm gaan springen. Dus je word er soms wel extra strijdlustig van om het zo maar te noemen. Ik vind het ook moeilijk om te rijden. Voor mijn ongeluk kon ik galopwissels, piaff, enz. Nu heb ik met sommige paarden al moeite om ze netjes en met een beetje stelling de bak door te krijgen. Dan raak ik altijd wel even in een dipje, omdat ik dan terug denk aan hoe ik kon rijden voor mijn ongeluk. Ik heb nu ook al een tijdje niet meer gereden en ben me helemaal op mijn Shet hengst gaan storten. Die mag dus nu lekker hard werken. Maar rijden blijft kriebelen dus zal binnekort vast wel weer op een paard stappen.

De dremel is ook extra hoog omdat ik geen rijpaard heb en dus al gauw op een manege terecht kom waar ze toch meestal neit een geschikt paardje hebben staan.

**Geplaatst**: 11-12-04 18:50

Geplaatst: 11-12-04 18:50

Iedereen weet het... Ik maak er geen geheim van. Dat levert soms heel lieve acties op. Dan loopt er opeens iemand langs terwijl ik het hoofstel pak om even aan te singelen.. Of ik heb gereden, kom terug, blijkt mijn stal al gedaan te zijn. Echt zo ontzettend tof!

**Geplaatst**: 11-12-04 22:13

Geplaatst: 11-12-04 22:13

Ik heb een collega die door een foutje tijdens een operatie in een rolstoel is belandt. Voor die tijd reed ze enthousiast paard, en dat wilde ze daarna eigenlijk ook wel doen. Heeft ze ook gedaan. Laatst vertelde ze me het volgende;
Ze was op vakantie op Center Parcs en wilde graag eens naar de manege daarnaast (Bergemo Lachen

). Komt daar aanzeilen in d'r electrische rolstoel en begeleidt door een hulphond; wilde graag een les rijden. En graag zonder iemand die pony in de houdgreep zou houden. Haha!

De eigenaar had even bedenktijd nodig, toen hebben ze afgesproken dat ze op een Fjord gezet zou worden en dat ze wel zouden kijken hoe het ging. De dag erna is ze mee geweest op een half gevorderden rit waar ze enthousiast mee gegalopeerd heeft! Tong uitsteken

**Geplaatst**: 12-12-04 10:27

Geplaatst: 12-12-04 10:27

Ik heb gewoon verteld hoe het zat en toen ik in mijn rolstoel zat was het wel duidelijk dat ik een handicap had maar er word niet moeilijk over gedaan ben gewoon in mijn "oude" les blijven rijden en er was altijd wel iemand die mijn paard opzadelde en afzadelde voor me Lachen

**Geplaatst**: 12-12-04 12:24

Geplaatst: 12-12-04 12:24

karoliena schreef:
Ik vind het ook moeilijk om te rijden. Voor mijn ongeluk kon ik galopwissels, piaff, enz. Nu heb ik met sommige paarden al moeite om ze netjes en met een beetje stelling de bak door te krijgen. Dan raak ik altijd wel even in een dipje, omdat ik dan terug denk aan hoe ik kon rijden voor mijn ongeluk.

Eens! Voor het ongeluk reed ik 13 jaar paard, toen ik na de operatie en 4 jaar revalideren weer voor het eerst ging rijden op een manege moest ik in draf het zadel vasthouden en nog stuiterde ik nog alle kanten op en de stijgbeugels vlogen in het rond. (arm paard) Na afloop hielp iemand me met afzadelen, die vroeg hoeveel lessen ik gehad had... Uhmm...uhmmm. uh... ik heb al 13 jaar les?!?! Hihi.
De meeste moeite heb ik met nageeflijk rijden en overgangen van galop naar draf. Mijn sneaky paardje heeft door als hij een beetje aan de teugels gaat hangen hij vanzelf wint.. Maar wat gebeurde er op onze eerste en tot nu toe enige oefenwedstrijd (dressuur) Hij liep de sterren van de hemel, nageeflijk en zooooo braaf! Hij was er helemaal voor me. Ik was zo blij dat ik helemaal niet meer luisterde naar de voorlezer maar gewoon een beetje gelukkig zat te zijn en bijvoorbeeld vrolijk de verkeerde kant op reed, wat weer resulteerde in strafpunten en veel 4-en. Had ondanks dat toch nog 154 en 153 punten en het was niet eens een sinterklaasjury!

**Geplaatst**: 12-12-04 12:31

Geplaatst: 12-12-04 12:31

Ja ik heb de laatste paar keer ook op manegepaarden gereden en die hebben ook gauw door hoe ze onder het werk uit kunnen komen.

**Geplaatst**: 12-12-04 12:34

Geplaatst: 12-12-04 12:34

karoliena schreef:
Ja ik heb de laatste paar keer ook op manegepaarden gereden en die hebben ook gauw door hoe ze onder het werk uit kunnen komen.

Klopt, maar dat is sowieso met manege paarden, als je niet overtuigend genoeg rijdt, dan knijpen ze hem meestal. Geef ze geen ongelijk eigenlijk. Als ik 3 uren per dag hetzelfde rondje steeds zou moeten lopen, dan had ik ook geprobeerd om eronderuit te komen.

**Geplaatst**: 12-12-04 12:41

Geplaatst: 12-12-04 12:41

Helaas kan ik hier ook over meepraten. Heb o.a. slechte evenwicht, loop niet goed, geen kracht in benen allen veroorzaakt door zware ziekte als baby zijnde.
Ik vertel nooit aan iemand wat ik heb . Ook niet als ik naar andere stal ga. Mensen dienen mij te nemen zoals ik ben en niet wat ik heb. Want ik heb vernomen dat dat heel vaak gebeurd. Je wordt anders behandelt en daar heb ik pest hekel aan.
Je moet 200% werken om te kunnen laten zien dat je gewoon kunt rijden al zal de ene dag beter zijn dan de andere.

Nomineer dit bericht ×