Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-11-04 21:09

Geplaatst: 24-11-04 21:09

Ik ben het gedeeltelijk eens met de stelling, springen is partieel een kwestie van lef. Het is helemaal niet zo gemakkelijk als het lijkt. Ik had een springpaard gekocht en ik dacht, ik kan na een paar lesjes wel springen. Nou, dat viel dus vies tegen.
Ik merk zelfs, de laatste tijd gaat mijn dressuur stukken beter dus mijn springen ook. Ze zeggen niet voor niets: dressuur is de basis.

**Geplaatst**: 24-11-04 21:57

Geplaatst: 24-11-04 21:57

Citaat:
Hoe wil je je paard de hindernis overkrijgen zonder concentratie en coordinatie?
Ben van mening dat dressuur de basis is van alles, dus ook van springen.

Compleet mee eens.
Bij dressuur gaat het idd om concentratie. Vaak wordt er erg gelet op zit, teugels niet te lang te kort, goede ondersteuning, contact aan de voorkant, tempo ect ect.
Stel je gaat met een dressuurpaard springen, je denkt: Die rondjes in de bak houden we even voor gezien, je ziet een hindernis staan in de bak, galoppeerd er naar toe en geeft 2 galopsprongen voor de hindernis je paard de lange lange teugel (steekt je hand naar voren) en vind het gek dat je paard weigert of er langs schiet. Logisch: Je laat ineens je paard in de steek door het niet te leiden "over"" de hindernis en geen contact te houden met de mond. Het paard zoekt de meest logische oplossing: ERLANGS. Dus ook in de springsport gaat het om zit en contact, coordinatie, concentratie ect ect.
Natuurlijk heb je een hoop lef nodig om over een hindernis van 1,10/1,20 te gaan. Maar qua contact, zit, concentratie is het precies het zelfde.

**Geplaatst**: 24-11-04 22:11

Geplaatst: 24-11-04 22:11

Ik ben beginnende dressuur ruiter maar volgens mij is de basis om te springen toch de dressuur.
Dressuur en springen ligt ook volgens mij dicht bij mekaar allebei spannend zal het lukken, allebei leuk om te doen, voor zowel de man als de vrouw , vertrouwen hebben in elkaar en nog veel meer.
Lef om te springen denk ik niet als je genoeg vertrouwen hebt in je paard heb je geen lef nodig denk ik.
Het belangrijkste is dat je beide er plezier aan beleefd.

**Geplaatst**: 24-11-04 23:28

Geplaatst: 24-11-04 23:28

Springen brrrr..... Scheve mond

Ik heb altijd het gevoel of ik een ravijn in moet springen. Ik rijd gewoon maar op die hindernis af maar geen idee hoever ik er vanaf ben, heb totaal geen oog voor afstanden en de sprong. God zegen de greep zeg maar....brrr niks voor mij. Dan kom ik dus nooit uit en worden er noodsprongen gemaakt, of te vroeg afgezet of te diep eronder en dan ligt Suzanne er weer half naast. Scheve mond

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-11-04 01:18

Geplaatst door de TopicStarter : 26-11-04 01:18

Voor springen heb je echt wel lef nodig, ben ik toch van mening. Hoe wil anders door een barrage komen met sprongen van 150 cm? Ik noem maar wat.

Zelf spring ik graag. Gewoon voor de lol. Het inschatten van de afstand en het omrekenen van de gallop sprongen vind ik geweldig. Ik vind het ook onzettend spannend, maar als het echt hoog word dan doe ik het op het vertrouwen dat ik in mijn paard heb. Met mijn eerste paardje sprong ik veel (ook wedstrijden onderling) als ik het echt eng vond (eigelijk niet durfde maar ik deed het toch) deed ik het met mijn ogen tijdens de sprong dicht. Ik vetrouwde haar letterlijk blind. Mijn 2e paard kan ook springen, maar beter dressuren. Daardoor ben ik dat veel leuker gaan vinden. Ik vind het ook moeilijker dan springen.
Ik ben dus een DRESSUUR-TYPE!!!

En bij springen hoeft je paard geen perfecte aanleuning te hebben.
Je benen mogen overal zijn je handen ook. Als je maar over de sprongen komt en het liefst nog het snelste ook.
dat lijkt niet echt op dressuur, toch???????????

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-11-04 01:19

Geplaatst door de TopicStarter : 26-11-04 01:19

Op mijn manier met je ogen dicht kom je niet ver in de spring sport Bloos

**Geplaatst**: 26-11-04 14:42

Geplaatst: 26-11-04 14:42

Citaat:
En bij springen hoeft je paard geen perfecte aanleuning te hebben.
Je benen mogen overal zijn je handen ook. Als je maar over de sprongen komt en het liefst nog het snelste ook.
dat lijkt niet echt op dressuur, toch???????????

Maar dit klopt niet

je paard moet op de hulpen reageren, dat hij niet in een krulletje loopt, wil niet zeggen dat hij niet nageeflijk is.

ook je handen mogen niet zomaar ergens zitten.
Je moet je paard opsluiten van been naar hand en op de sprong meegeven met de mond,dus erg belangrijk waar je handen zijn.
En om je paard op te sluiten naar je hand toe, moet ook je zit en je beenhulpen goed zijn, anders komt dit dus echt niet over bij het paard.

Denk jij dat een paard 150 springt als je maar wat doet daarboven? Haha!

was het maar zo simpel Lachen

**Geplaatst**: 26-11-04 14:47

Geplaatst: 26-11-04 14:47

Ik denk wel dat het zo is dat je lef moet hebben om te springen, maar dat het niet perse zo dat dressuurruiters bang zijn. Sommige dressuurpaarden zijn dusdanig lastig dat je daar ook een flink pak lef voor moet hebben. Verder heb je zowel voor springen als dressuur inzicht en gevoel nodig.

**Geplaatst**: 26-11-04 14:56

Geplaatst: 26-11-04 14:56

het voordeel bij springen is wel dat als jouw paard fijner nageeflijk blijft met zijn neus 20 cm voor de loodlijn (ik noem maar wat) je daar je eigen vrijheid in hebt. In de dressuur heb je een ideaalbeeld na te streven en daartegen word je beoordeeld. Met springen gaat het om de effectiviteit, niet om het plaatje. Dat je voor die effectiviteit een heleboel gevoel en een stevige dressuurbasis nodig hebt is weer wat anders. Lef is verder essentieel, oog voor de sprong kun je ontwikkelen door genoeg te springen.

**Geplaatst**: 26-11-04 14:59

Geplaatst: 26-11-04 14:59

Citaat:
oog voor de sprong kun je ontwikkelen door genoeg te springen.

Wast dat maar waar Verdrietig

genoeg gevlogen, maar oog voor de sprong, nope
Zo ontzettend veel springles gehad, maar helaas.

Maar rekenen kan ik ook niet (echt niet, dus niet een beetje slecht, maar niet)
En dat blijkt met elkaar te maken te hebben.

**Geplaatst**: 26-11-04 15:01

Geplaatst: 26-11-04 15:01

ik kan het niet uitleggen, ik weet wel dat ik gewoon zie of het niet past bij een sprong en tegenwoordig zie ik dat steeds eerder. En dat is puur gekomen door heel veel te springen, nu alleen nog leren wachten Haha!

**Geplaatst**: 26-11-04 15:45

Geplaatst: 26-11-04 15:45

Het vereist trouwens een zeker soort lef om gedurfd je dressuurproeven te rijden. Zeker als de hallen wat groter en kijkeriger worden en er ineens wat meer publiek aan de kant staat.

Maar dat is een ander soort lef dan het soort dat je nodig hebt om een oxer van 1.50m te springen of een cross uit te rijden.

Ik scheet altijd 7 kleuren als ik de cross liep, maar heb in het parcours zelf nog nooit getwijfeld.

Nomineer dit bericht ×