Ik ben nu een dik jaar met hem bezig en pas de laatste weken kan ik zeggen dat het echt lekker gaat. Heb er heel veel tijd, liefde en geduld ingestoken.
En nou was dit een zogenaamde 'ohzo dappere shetlander' , ik ben er toch even een jaar mee bezig geweest, en wat heb ik vaak jankend in de wei gezeten als ik hem weer niet pakken kon omdat hij bang was, rillend bij me weg rende, me niet aan durfde te kijken.
Zelf die kleine uk heeft me gevaarlijke situaties opgeleverd, me tegen de stalwand aangeslagen als ik een halster probeerde om te doen, me weggetrapt als ik hem probeerde te poetsen enz.
Das dan een kleintje, ik heb nu erg veel profijt van mn werk en ben er trots op dat ik hem bijna ( hij heeft nog steeds zn angstmomenten waarin hij niets van niemand weten wil ) helemaal goed heb gekregen, maar zou de eerste tijd niet weer snel zó'n angstig paardje willen.
En zo'n grote andahengst, die geen manieren kent zoals beschreven, bang en eenkennig is.... ik zou er niet zomaar aan beginnen

