Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-10-04 17:29

Geplaatst: 24-10-04 17:29

Ik denk er wel eens aan ja. Niet omdat ik bang ben voor paarden, maar wel omdat ik een heleboel dingen eens zou willen uitproberen waar ik nu niet aan toekom vanwege tijd/geldgebrek.

**Geplaatst**: 24-10-04 17:50

Geplaatst: 24-10-04 17:50

Zep schreef:
omdat ik een heleboel dingen eens zou willen uitproberen waar ik nu niet aan toekom vanwege tijd/geldgebrek.

En DAT heb ik nu ook wel eens ja!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-10-04 17:51

Geplaatst door de TopicStarter : 24-10-04 17:51

Ik denk dat ik op het moment gewoon even die lrv uitm'n hoofd ga zetten, ik heb het lidgeld voor een jaar betaald, maar dat jaar duurt nog lang Tong uitsteken

. Vandaag ben ik in de hei gaan rijden (nog niet met Olga, maar dat komt nog wel) en ik voelde me gewoon super tussen al die ruimte Lachen

.
Ik ervaarde het echt als een hobby, geen stress, geen zenuwen, geen verplichtingen. Dát is paardrijden Lachen

(voor mij dan Tong uitsteken

).

**Geplaatst**: 24-10-04 19:01

Geplaatst: 24-10-04 19:01

Ik heb meer wel eens momenten dat ik denk: 'ik leer het nooit, ik zit die paarden alleen maar in de weg, met mijn onbenullige gekloot'. Maar ik ben gestopt en dat hield ik niet lang vol. Op momenten dat ik het weer heb denk ik 'het komt wel weer, ff op je tanden bijten'. Heeft niemand het ooit op deze manier? Iemand nog andere tips over hoe je zo'n periode het beste overbrugt.

Succes Sylleke! Hou dat 'hobby-gevoel' lekker vast!

**Geplaatst**: 24-10-04 19:07

Geplaatst: 24-10-04 19:07

Ik herken het wel.
Niet bij mijn huidige paard. Oke, die heeft ook wel eens haar gekke buien, maar ze is voorspelbaar. Ik weet wanneer van zoiets last krijgt en wat ik moet doen. Dan ben ik niet bang.

Maar toen ik op de manege reed had ik best wel eens zoiets van, "Ik stap er niet op

, mij te gevaarlijk". Helemaal in de winter. Die knollen waren dan zo ontzettend onvoorspelbaar. Zonder aanleiding konden ze er zo vandoor schieten. En als er één ging, dan gingen ze allemaal. En ja, dan dacht ik wel eens, "waar ben ik in vredesnaam aan begonnen". Maar ja, dan toch altijd weer opstappen hè.. Ik kan er niet zonder.

**Geplaatst**: 24-10-04 19:18

Geplaatst: 24-10-04 19:18

Nee, dat heb ik met de paarden nog nooit gehad - wel met bokt Knipoog

**Geplaatst**: 24-10-04 20:11

Geplaatst: 24-10-04 20:11

Ik denk er het laatste jaar ook vaak over na of ik niet beter kan stoppen. Huilen

Dit heeft niets te maken met mijn paard, maar alles met mij !
Ik loop al een jaar rond met een hardnekkige slijmbeurs ontstekeing in mij linker heup.
Ondanks meerdere spuiten, fysiotherapie en acupunctuur schiet het maar niet op.
Volgens mijn behandelend arts zou ik alles normaal kunnen blijven doen, maar niets is minder waar.

Ik heb van Januari tot Augustus Mijn paard door laten rijden door mijn stalbuurman, omdat ik zag dat "Jappie" weg stond te kwijnen in zijn stal.
Jasper is het type paard dat enorm graag voor zijn ruiter wil werken, mijn "blessure" weerhoud mijn ervan hem optimaal te rijden.

Ik heb de draad weer voorzichtig opgepakt... maar ik vind dat ik hem niet meer kan bieden dan hij eigenlijk zo zeer verdiend... dat doet me zo verrekte pijn ! Huilen

Momenteel rij ik hem hooguit 3x per week een kleine 40 min.
De weekeinden neemt mijn buurman hem op sleeptouw door de bossen samen met zijn vrouw en hun eigen paard.

Aad en Erna, jullie zijn kanjers... niet alleen voor mijn maar zeer zeker voor Jasper. OK dan!

**Geplaatst**: 24-10-04 20:39

Geplaatst: 24-10-04 20:39

Ik heb dit ook een keer gehad maar dit kwam niet door mijn paardjes. Ik heb altijd gereden zolang ik me kan herinneren vanaf mijn 13e ging ik met 3 d pony's op concours, succesvol. Ik heb 2 d pony's naar het z1 gereden en een D pony naar het Z2, met succes.

Ik heb veel geluk gehad met mijn ouders, omdat ze heel erg achter me stonden en alles voor de paarden en mij over hadden. Hierdoor ontstond af en toe de gedachte dat ik het meer voor mijn ouders deed. Toen ik 18 werd werden 2 D pony verkocht (de de derde zou bij ons blijven omdat we erg aan hem gehecht waren, en hij was en 20 jaar).

Toen kwam opeens de klap dat ik het niet meer zag zitten, alle druk van de laatste jaren viel van me af, ik had tijd over, ik ging op zaterdag avond lang uit. Niemand begreep het, hoe ik die jaren zomaar opzij kon zetten, en vooral het talent (zeiden ze) wat ik bezat.
Ik heb 2 jaar niet gereden en geen paard aangekeken.

Nu 2 jaar later ben ik super blij dat we 2 maanden geleden een paard hebben gevonden wat bij mij past!! De kriebels kwamen gewoon terug, en zit in me! Ik ben super blij dat mijn ouders volledig achter me staan, ook toen ik niet wou rijden. Het is misschien iets anders dan wat jij bedoel maar met een beetje geduld komt alles weer goed, ik ben er soms ook hard afgevallen, maar kon het toch nooit laten om er weer op te gaan zitten. Ik denk altijd dat er een reden voor is dat het fout is gegaan, en dat wil ik veranderen, ik wil er voor gaan.

Mijn nieuw paard is nog erg groen en af en toe zitten met mijn handen in het haar, maar mijn vader weet me altijd weer te overtuigen dat het goed komt! Hij zegt altijd, "je hebt al 3 pony's naar het z gereden, geheel uit eigen kracht, dat kun je nu ook nog"!! OK dan!

Zolang je maar echt wilt, lukt het je wel

Geef de moed niet op na veel oefenen komt het bijna altijd weer goed!
Succes!!

**Geplaatst**: 24-10-04 20:53

Geplaatst: 24-10-04 20:53

ik heb ooit een keer een les gehad en toen ging mijn lesgeefmevrouw in gevecht met mijn pony (toen nog verzorgpony) dat deed zo'n pijn en toen heb ik echt gedacht als het zo moet dan stop ik met het hele paardrijden... ik heb het met haar uitgepraat en ik heb nog steeds les van dr Lachen

het gaat echt goed en ik denk er echt niet over om mijn lieve haffie weg te doen!!

Geef dus idd de moed niet op... ik denk dat meer mensen zo'n periode hebben gehad!!
heel veel succes!!

**Geplaatst**: 24-10-04 22:59

Geplaatst: 24-10-04 22:59

uhmmzzz Nee..

**Geplaatst**: 25-10-04 08:18

Geplaatst: 25-10-04 08:18

Ik denk er ook wel eens aan. Bloos

Zeker nu het weer kouder en natter weer is.....en als de rekening dan voor mijn stal ligt vraag ik me af "waarom ook alweer?" Haha!

Rijden vind ik leuk maar ik zou prima tevreden zijn met 1 keer per week rijden.
Ik heb een bijrijdster voor 3 dagen per week en ik hoef dus al maar 4 dagen.
Verder ben ik ook echt geen held, en nu hij weer zo fris wordt.....soms stap ik echt met knikkende knieen op......

Verder ben ik helemaal niet zo'n "paardenmiep"......

Maar aan de andere kant; manege zou echt niks voor mij zijn en als ik geen paard heb kan ik ook niet zonder........

**Geplaatst**: 25-10-04 12:00

Geplaatst: 25-10-04 12:00

ik denk het ook weleens hoor........ik heb geen eigen paard maar een bijrijdpaard.
En ik kan me dan zo aan alles irriteren,de buitenbak die slecht is en geen verlichting heeft,ze kunnen niet in de wei.stress..........
Ik denk als ik een eigen paard op een goede pensionstal zou hebben,ik dit gevoel wat minder zou hebben.

**Geplaatst**: 25-10-04 12:39

Geplaatst: 25-10-04 12:39

ik heb het eigenlijk nooit, niet dat ik zou willen stoppen.. soms wel es van wat moet ik met die pony, verkopen! maar dat duurt meestal niet meer dan een uurtje. En dan vin ik hem weer leuk!

**Geplaatst**: 25-10-04 14:16

Geplaatst: 25-10-04 14:16

niet vanwege mn paardje.. maar wel vanwege tijd en geld.. gelukkig nu de ideale oplossing gevonden..

Verkopen.. denk k wel s aan.. maar mn merrie verkopen is niet mogelijk

die blijft Lachen

**Geplaatst**: 25-10-04 14:35

Geplaatst: 25-10-04 14:35

Soms ken je beter stoppen dan te lang doorgaan met een paard waar het niet mee klikt. Want dan is er weer plaats voor iets nieuws. En zo'n paard doe je er ook geen plezier mee a;s je met tegenzin erheen gaat.

Ik heb dit ook een keer gehad op m'n verzorgpony Smockey maar heb toch een jaar volgehouden, maar ben nu erg blij dat ik toen met haar gestopt ben anders had ik Natasja nooit tegengekomen Haha!

Maar met een eigen pony is het natuurlijk anders dan zet je langer door is mijn idee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-10-04 16:07

Geplaatst door de TopicStarter : 25-10-04 16:07

Mja, Olga is niet mijn eigen paard, maar als ik haar opgeef, dan heb ik totaal nix meer... En het klikt best tussen ons, alleen niet op andere locatie Tong uitsteken

.
Ik dacht echt dat ik een gevale apart was, maar blijkbaar zijn er toch ook wel veel die er over nadenken, soms om een andere reden, maar vaak ook voor dezelfde Lachen

. Stelt al weer gelijk gerust Tong uitsteken

.

Nomineer dit bericht ×