.ik zal trouwens kijken of ik als ik er voor het eerst weer op ga misschien een paar foto's kan maken
.groetjes ilse
is het normaal dat ik bang ben?hebben jullie tips?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- Libertylove
-
- Berichten: 2312
- Geregistreerd: 09-10-04
- Woonplaats: Zuid-Holland
Geplaatst: 21-10-04 18:58
- marleeniej
-
- Berichten: 636
- Geregistreerd: 02-10-04
- Woonplaats: Berry, Australia
Geplaatst: 21-10-04 22:14
ik heb na die tijd nog wel es met hem gesprongen maar heel rustig en ook met mijn nieuwe paard durf ik niet zo goed te springen doordat ik nog bijna dagelijks aan het ongeluk wordt herrinert door pijn in mijn rug en nek....maar ik kan je echt aanraden om heel rustig weer op te stappen des noods met iemand naast je die het paard vast houdt en heel rustig weer vertrouwen krijgen en dan kun je in de zomer als je je vertrouwen weer terug hebt gewoon weer rustig gaan beginnen met buitenritten, maar ook al ben je een beetje bang is het toch belangrijk om door te zetten want als het dan goed gaat is dat een giga boost voor je vertrouwen! veel succes ermee!
- truusbertha
-
- Berichten: 162
- Geregistreerd: 21-07-04
- Woonplaats: Dieren (joepie eindelijk!!)
Geplaatst: 21-10-04 22:23
Ik ben ook een keer van een (groot) paard gevallen tijdens een bosrit en toen wilde ik ook even niet meer rijden. Verschil is wel dat ik geen ernstig letsel had. Dus kan je nagaan...
Je hebt een slechte ervaring, neem lekker de tijd! Op een gegeven moment worden de kriebels om wel te willen rijden sterker dan je angst. Pas dan moet je weer op een paard stappen, eerder niet.
(dit is mijn mening)
Succes hoor!
- _Astrid_
-
- Berichten: 1118
- Geregistreerd: 15-08-03
- Woonplaats: Spijkenisse
Geplaatst: 22-10-04 11:17
, en als je een eigen paard of verzorgpaard heb waar je op mag rijden dan helpt dat ook een beetje. Succes 
-xxx- Astrid
- LittleKathy
-
- Berichten: 3262
- Geregistreerd: 05-11-03
- Woonplaats: Weert-Roermond
Geplaatst: 22-10-04 11:41
Toen ik gisterenmiddag op een veldje reed(wij hebben hier GVD nergens een bak) ben ik er ook afgestuiterd. Daarna is mijn paard de kletter op gegaan. Weg op, vrachtwagen die net op tijd gelukkig stopte! Ik was gelukkig niet alleen, maar ben nu zelf weer bang voor vrachtwagens!
Mijn paardje is altijd bang geweest voor van die grote dingen en dat ging nu eindelijk goed, maar na gister...
Nu wil ik ook niet mer langs de weg op, uit angst dat er weer wat gebeurt!
Ik ben niet eens echt gevallen, ze schrok toen ik mijn zweep overpakte in mijn andere hand, sprong een beetje opzij waar ik niet op rekende. Ik hing er half op en ben min of meer afgestapt
Toen schrok kathy weer dat ik erop eens naast stond en trok de teugel uitmijn hand en daar ging ze...Maar over een uurtje ga ik langs de weg rijden, mijn vriend gaat mee.
Ben wel zenuwachtig, maar van mezelf moet ik er even door heen, ik kan er namelijk niet tegen als ik geen controle heb over ''iets''
Als dit gebeurt was in een bak had ik me kapot gelachen, maar kathy kon alle kanten op
Ik zou zeggen: veel succes en doe geen dingen waar je niet achter staat!
- animals
- Berichten: 3343
- Geregistreerd: 14-08-03
- Woonplaats: 't Harde
Geplaatst: 22-10-04 15:36
calice schreef:<hoi,
van de zomer ben ik op een buitenrit van een op hol geslagen paard gevallen en daardoor had ik mijn rug gebroken.
nou was ik van het weekend weg en toen begon mijn moeder er over dat ik volgend jaar op vakantie wel een paar buitenritten mocht gaan maken...
en ik werd ineens behoorlijk bang...
ik kreeg een heel raar gevoel in mijn buik enz.
is dat nou normaal??
eerst dacht ik van ik ga weer rijden en dan ga ik ook weer lekkere buitenritten maken(vond ik vroeger echt altijd te gek)
hebben jullie misschien ook tips??
over hoe ik dat het beste aan kan pakken en hoe ik misschien die angst kan overwinnen??
ik mag over 2 weken weer rustig aan gaan paardrijden.
alvast bedankt allemaal
doei doei kusjes ilse
Dit is een behoorlijk om van te schrikken, ik ken het... ik heb dan niet mijn rug gebroken, maar ik heb een jaar geleden een ongeluk gehad met een paard van 1.76 en die is ook op hol geslagen en is over de uitgang gesprongen van bijna 2 meter hoog... we zijn erover heen gekomen, maar het liep slecht af.... ik was bewusteloos, en toen ik dus opkeek zag ik evenlater het paard op zijn rug liggen, ik wou hem helpen totdat ik erbij neerviel... ik had mijn pols dwars doormidden, kon niet meer lopen, iedere keer proberen in slaap te vallen, en ben met spoed geopereert, de eerste operatie verliep niet goed de 2 net op het nippertje, ik had nog een kleine kans om te overleven.. .ik heb heel veel geluk gehad... ik heb nu nog steeds problemen en kan niet veel meer.. ik zei dat ik niet meer ging rijden i.v.m angst, ik durfde niet meer te springen maar een half jaar later ben ik weer op het paard gestapt... je moet op een gegeven moment toch proberen je angst te overwinnen, ik heb na mijn ongeluk nog een klein sprongetje geprobeert te maken, maar ik zag dan weer het hele gebeuren van het ongeluk voor me... ik rij nu wel weer gewoon.. maar probeer gewoon weer te rijden, denk niet aan je angst succes
- Vie
-
- Berichten: 12212
- Geregistreerd: 11-08-03
- Woonplaats: Haasdonk
Geplaatst: 22-10-04 18:12
Ik heb vaak hetzelfde probleem. Nu ik lid ben van de lrv zit ik er soms zo over na te denken en dna denk ik alleen maar: paardrijden is gevarlij, dan krijg ik ook zo 'n raar gevoel in m'n buik en dan denk ik erover om te stoppen.
Je hoort tegenwoordig zoveel narigheid...Maar als ik er dan aan denk hoe braaf Olga in de bak is (meestal dan
) en hoe leuk we het hebben, dan denk ik: daar kan ik toch niet mee stoppen? En dan ben ik weer super blij dat ik deze mooie hobby mag beoefenen.Vaak als ik zo dat gevoel heb, dan kijk ik bij HAW en als ik dan zie wat al die Bokkers voor moois met hun paardjes bereiken, nou dan heb ik ineens zin om erweer voor te gaan, ook al ben ik nog zo bang
. - zobras
- Berichten: 6059
- Geregistreerd: 23-08-01
Geplaatst: 22-10-04 18:16
TJa, en verder is ligt het eigenlijk aan wat jij wilt. Wil je wel weer op een paard zitten, dat is de belangrijkste stap. Het is iets wat jij wil en niet omdat je het 'moet'. Snap je dat? Wil je dus inderdaad weer rijden zal je een manier voor jezelf moeten vinden waarbij jij je veilig voelt. En dat kan voor iedereen verschillend zijn. Dus echt een duidelijke tip heb ik niet voor je.
Succes ermee, ik weet wat angst kan zijn.
- Calice
-
- Berichten: 9921
- Geregistreerd: 31-05-04
- Woonplaats: Hardinxveld-Giessendam
Geplaatst door de TopicStarter : 23-10-04 11:10
Eleonoor schreef:Ja, je mag bang zijn en ik vind het super dat je er zo vooruit komt. Op angst zit vaak een taboe en maakt het alleen daarom al moeilijk. Dat jij er al over begint is al een hele goede stap in de goede richting.
TJa, en verder is ligt het eigenlijk aan wat jij wilt. Wil je wel weer op een paard zitten, dat is de belangrijkste stap. Het is iets wat jij wil en niet omdat je het 'moet'. Snap je dat? Wil je dus inderdaad weer rijden zal je een manier voor jezelf moeten vinden waarbij jij je veilig voelt. En dat kan voor iedereen verschillend zijn. Dus echt een duidelijke tip heb ik niet voor je.
Succes ermee, ik weet wat angst kan zijn.
ik wil wel weer rijden ja...
en ik wist niet dat het zo bijzonder was dat ik er voor uit durf te komen
... - EdelweissBel
- Berichten: 5417
- Geregistreerd: 28-03-02
Geplaatst: 23-10-04 15:28
- Mocca
- Berichten: 17970
- Geregistreerd: 10-01-04
Geplaatst: 24-10-04 19:03
Je moet gewoon rustig beginnen in de binnenbak, en als je weer toe bent aan een buitenrit moet je het maar zeggen en Amo staat klaar hoor
Hij is perfect om voor het eerst (weer) op naar buiten te gaan, zit als een huis, hobbelt niet, is makkelijk door te zitten, schrikt nergens van, zal nooit bokken, en belangrijk: hij is ook niet zo groot Sterkte
- Calice
-
- Berichten: 9921
- Geregistreerd: 31-05-04
- Woonplaats: Hardinxveld-Giessendam
Geplaatst door de TopicStarter : 24-10-04 20:22
dushi88 schreef:zou je niet eerst gewoon een keertje mee gaan
en een keertje paarden gaan poetsen en dan iedere keer stapjes verder gaan? in een keer weer paardrijden lijkt me een grote stap...
nou ik poets al weer, ik longeer al weer en ik wandel ook weer met de paarden enzo.
en ook doe ik al het stalwerk weer (voeren,vegen enz) behalve uitmesten dan.
dus de stap is opzich niet zo groot alleen als ik maar aan een buitenrit denk krijg ik al een raar gevoel in mijn buik.
- MarleenM
-
- Berichten: 1857
- Geregistreerd: 29-02-04
- Woonplaats: Gronau (Duitsland)
Geplaatst: 24-10-04 20:28
maar jah ik zou net als iedereen zegt eigenlijk eerst op een rustig paard gaan zitten, en dan later een keer een rondje gaan stappen, het lijkt alsof erop gaan zitten helemaal geen moeite kost maar als je bang bent kost het zoveel energie
je meot echt wel rustig aan doen hoor
want als je het te snel gaat doen dan word je nog banger en dat moet nie ik zou zegge veel plezier, en suc6 laat je nie gek maken
- bibi76
- Berichten: 406
- Geregistreerd: 16-06-04
Geplaatst: 25-10-04 12:09
Al snel ben ik weer op mijn paard gestapt, achteraf ja altijd achteraf, besef je dat het te vroeg is geweest. Mijn arm zat nog in een spalk en toch gewoon eigenwijs met 1 arm er op gaan.
Mijn paard is ondanks dat hij me er af gooide erg lief om op te rijden.
Nu na een aantal jaren ben ik weer echt super met hem aan het rijden, vroeger kon hij best wel gemeen zijn, maar nu hij is echt veranderd en ik natuurlijk ook.
Ik heb mijn arm gebroken op de bakrand precies aan het einde van een diagonaal, wanneer ik nu ga uitstrekken flitsen er nog steeds beelden door mijn hoofd, maar deze worden steeds minder, er is nog hoop!
- bibi76
- Berichten: 406
- Geregistreerd: 16-06-04
Geplaatst: 26-10-04 07:23
Wel heb ik een blijvend letsel aan mijn arm over gehouden, ga echt niet te vroeg op je paard, dit kan in je nadeel werken, hoe graag je ook zou willen.
Mijn arm bv tinteld heel erg vaak en heeft niet meer de kracht die die zou moeten hebben, ook is mijn arm niet meer recht te krijgen.
Doordat hij op meerdere plaatsen gebroken is geweest is hij korter en dus niet helemaal meer recht.
- Calice
-
- Berichten: 9921
- Geregistreerd: 31-05-04
- Woonplaats: Hardinxveld-Giessendam
Geplaatst door de TopicStarter : 27-10-04 20:16
bibi76 schreef:Ben inderdaad blij dat het beter met ons gaat, we starten nu ook regelmatig wedstrijden, wat ik voorheen eigenlijk nooit deed. En ik moet zeggen het gaat nog goed ook.
Wel heb ik een blijvend letsel aan mijn arm over gehouden, ga echt niet te vroeg op je paard, dit kan in je nadeel werken, hoe graag je ook zou willen.
Mijn arm bv tinteld heel erg vaak en heeft niet meer de kracht die die zou moeten hebben, ook is mijn arm niet meer recht te krijgen.
Doordat hij op meerdere plaatsen gebroken is geweest is hij korter en dus niet helemaal meer recht.
wel jammer dat je arm het niet meer doet zoals het zou moeten....
kan je daar geen training voor krijgen???
net zoiets als dat ik heb..dat is training met gewichten een soort sportschool dus
. - Ecudes
-
- Berichten: 5228
- Geregistreerd: 17-12-03
Geplaatst: 27-10-04 23:37
. 1tje die buiten trouwens aan het eind van het pad gegarandeerd stopt, vrijwel nooit schrikt, en waar je echt alles mee kan doen.
Mijn zusje rijdt er ook alleen op buiten.
Maar goed. Misschien dat een tijdje kijken naar anderen ook wel helpt. Fiets desnoods is mee met iemand anders. Als zij het kunnen, kan jij het ook moet je maar denken.