Alane schreef:In principe heeft de eigenaar van het paard gelijk...het is niet aan jouw om te beslissen wie er wel of niet op dat paard rijdt. Ik kan daarin heel goed meegaan met de eigenaar van het paard (zadel enzo is een ander verhaal) Ik zie het meer als een uiting van jalouzie dan dat je bedrogen bent...
Ik kan heel goed begrijpen dat je je rot voelt, maar terecht is het niet.
Hoe zal die vriendin zich gevoelt hebben toen jij alle touwtjes daar in handen hebt genomen?
Waarom praat je niet met je vriendin hierover. En biedt bijvoorbeeld aan om haar te helpen als ze het paard rijdt. Over taakverdeling (uitmesten ed) en weet ik wat.
Je zegt zelf dat je over een jar wilt gaan studeren...en dan mag er niemand op dat paard rijden als jij geen tijd hebt of te ver weg bent? Dan zou het toch fijn zijn als iemand dat paard in conditie houdt, zodat je eventueel in de vakantie of op vrije dagen kunt rijden (noem maar even wat)
Het is ook (zoals ik eerder heb vermeld) dat ik me rot over het feit dat zij het zo heeft aangepakt en natuurlijk ook omdat ik niet meer 'de enige' ben voor Jasmijn. En ik heb ook vertel dat het ook de eigenaresses beslissing is, maar het probleem is dat ik aan haar wou vetellen hoe ik me nu voel maar dat ik dat niet kon.
En het is niet zo dat ik in eens de touwtjes in handen nam 4 jaar geleden. Marije stopte er zelf mee en ik kwam toevallig net langs op dat moment, vandaar dat ik mocht komen. Marije heeft daarnaast ook nooit wat met Jasmijn gedaan, omdat er ook andere paarden op stal stonden: onder andere een schimmel die Z liep, nou dan weet je het wel. Zij koos toen (net als ik dan waarschijnlijk zou doen) voor het Z paard. Jasmijn daarentegen probeerde ze af en toe te rijden wanneer die er ook weer eens uit moest. De schimmel ging op een gegeven moment weg, Jasmijn was het enige paard op stal maar die raakte gedeeltelijk 'verlamd' en Marije koos er voor om weg te gaan.
Na een tijdje kwam ik, en ik koos ervoor om juist met Jasmijn dingen te gaan doen. Ik vond het een fantastische uitdaging om zo'n paard weer goed te laten lopen. En dat is dus gelukt na 2 jaar. Ze liep, en niemand zou verwachten dat dit paard 2 jaar terug bijna moest worden afgemaakt door die 'verlamdheid'. Ik ontmoette op een gegeven moment Marije en ik vond het een erg aardig meisje. Na 3 jaar werd Sisi 3 en kon ik die inrijden. Dat deed ik maar ik had geen tijd om 2 paarden te rijden. Ik vroeg toen aan Marije of ze het leuk vond om Sisi eens in de week te gaan rijden of mee te nemen naar de les. Dat deed ze, en we maakte de afspraak dat ze alleen voor Sisi zou komen.
Sisi was weg en ze wil gewoon blijven op stal, en dus wil ze Jasmijn wel weer gaan rijden. Opzich heb ik daar niet zo ontzettend veel probelemen mee (natuurlijk vind ik het niet leuk) maar ik ben gewoon pissig dat ze het op deze manier aanpakt. Ze koos er zelf voor om weg te gaan en niets met dat 'verlamdepaard' te gaan doen. Ik heb er al mijn tijd en moeite in gestoken om Jasmijn weer zo goed mogelijk op te been te zetten. Dat is gelukt en mevrouw wil weer terug komen waarbij ze niets aan mij verteld of vraagt over hoe en wat.
met name ben ik hier erg pissig over en zeer teleurgesteld zoals je zal begrijpen. En het is ook de keus van de eigenaarresse om Marije op jasmijn te laten rijden op woensdag, maar ik besef me ook dat mijn 'teleurstelling' met name komt over hoe het aangepakt is, en hoe deze mensen hun beloftes hebben verbroken. En ook dat ik alles doe voor dat paard en dat iemand anders daar weer gebruik van weet te maken op zo'n manier hoe het haar uitkomt zonder daar maar enig moeite voor te hebben gedaan.
Laatst bijgewerkt door YvonneAa op 10-06-04 13:23, in het totaal 1 keer bewerkt