Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-02-04 20:55

Geplaatst: 29-02-04 20:55

Ik net zoiets als kawa.

Ben een echte crashqueen, ook buiten en dan zit er niet
veel anders op dan weer opstappen, he?

In de bak ging ik er ook altijd meteen weer op, al was het maar
even stappen, om e.e.a. 'goed' af te sluiten voor het paard.

En natuurlijk heb ik zat bibbers gehad; om naar buiten te gaan
bijvoorbeeld. Nou, dan ging ik een dagje niet, of met iemand samen
en dat hielp me altijd enorm.
(Wist ik opeens niet meer waar ik nou die bibbers voor gehad had. Haha!

)

Jij hebt mensen in de buurt die je graag willen helpen en ondersteunen.
Maak daar ajb gebruik van!

Zolang je niet mag rijden vanwege je hersenschudding kun je vanaf
de grond aan je vertrouwensband met de Haf werken.
Ook daar kun je bij geholpen worden. Lachen

Laatst bijgewerkt door Botervlieg op 29-02-04 20:56, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-02-04 20:56

Geplaatst: 29-02-04 20:56

Als het kan ga ik er nog opzitten, wat niet gaat, gaat niet.
Met dat stuitje zat ik midden in het bos, dus moest wel.
Deed wel erg pijn. Huilen

Met die teen heb ik er niet meer opgezeten, was het wel van plan, maar had mijn laars uitgetrokken (moest van de eigenaar om te koelen) en kon er niet meer terug in Lachen

En met mijn elleboog heb ik er ook niet direct meer opgezeten, want het duurde een half uur om het paard te vangen en mijn arm deed het niet meer Lachen

Maar bij andere flinke smakkerds zonder letsel ga ik er direct weer op.
Dan heb je vaak zelf ff niet in de gaten dat je flink gevallen bent de schrik komt later pas en dan zit je er al lang weer op.
Plus ben ik vaak gevallen in een moment dat ik een paard niet zo op stal wilde zetten, dus ook daarvoor weer opgestapt.

**Geplaatst**: 29-02-04 20:56

Geplaatst: 29-02-04 20:56

Talsha schreef:
ook als je letsel hebt?
en daarna meteen weer op het zelfde paard zonder hulp??
en zonder dat je echt bang bent??

Jah. Paar weken terug nog, ben er afgevallen, weer erop, weer eraf gevallen en toen ging t goed. En t was niet alleen een blauwe plek want k kan al 3 weken niet rijden . Moet zeggen dat k t wel weer eng vond, vooral omdat k weer over die hindernissen heen moest.
Ik zal er toch weer op moeten anders kan k net zo goed mn paard verkopen. Ben eigenlijk na t vallen minder bang geworden Lachen

**Geplaatst**: 29-02-04 21:01

Geplaatst: 29-02-04 21:01

Ik ben wel een keertje eraf gevalle toen kon ik nie meer normaal lopen.. op de 1 of andere manier op me voet gevalle.. dus rijden ging niet meer maar de week erna heb ik er weer op gereden.. wel zo van dalijk gaat ie weer.. maar kep toch weer op hem gereden

**Geplaatst**: 29-02-04 21:04

Geplaatst: 29-02-04 21:04

Ik ga er, mits mogelijk Knipoog

, wel weer op. Maar als het al te erg is, wat al jaren niet meer voorgekomen is trouwens, gooi ik haar eerst aan de longe en klim ik er dán weer op.
Is zij haar ei kwijt, ik ben weer wat bijgekomen en kunnen we weer verder.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:05

Geplaatst: 29-02-04 21:05

Ik zou er wel opdurven als iemand em vasthoud of aan de longeerlijn houd. en als dat goed gaat alleen steeds een stapje verder...
dan gaat het vanzelf over.. ik heb het ook gehad ...
ik was zo bang, maar ik ben er weer bovenop gekomen hoor OK dan!

groetjes natascha Cool

**Geplaatst**: 29-02-04 21:06

Geplaatst: 29-02-04 21:06

Dat van die longeerlijn doe ik persoonlijk dus weer niet.
Ik ben iemand die er meteen weer opmoet, anders ga ik nadenken in die tijd en dat is niet goed bij mij Lachen

Hup erop en voordat je realiseert wat er gebeurd is rij je alweer 5 min rond Haha!

**Geplaatst**: 29-02-04 21:06

Geplaatst: 29-02-04 21:06

Als ik er 'gewoon' afval dan stap ik er zo weer op (afkloppen, is inmiddels alweer lang geleden dat ik onvrijwillig naast een paard stond). Ik ben niet zo'n held, dus het is wel een beetje afhankelijk van hoe het gebeurd is. Paard gestruikeld, communicatiestoornis na sprong, schrik gevolgd door 180 graden draai, bij dat soort dingen stap ik er weer op. Mocht ik er echt doelbewust afgegooid worden dan moet ik wel 2 keer nadenken.

Ik heb 3 keer echt iets ergs gehad met een paard. Hersenschudding toen ik een jaar of 9 was: weer wel er direct opgestapt, maar daarna nooit meer op dat paard gereden.
Pols gebroken nadat ik er was afgebokt. In eerste instantie ben ik er toen weer opgestapt, totdat het wel erg zeer begon te doen Ziek

. Toen ik daarna weer mocht rijden was desbetreffende pony inmiddels verkocht (iets teveel slachtoffers gemaakt op de manege).
Ribben gekneusd + scheurtje tijdens strandrit. Paard bokte in galop, viel er voorover af en hij kwam met zn voorbeen tegen mijn borstkas aan. Daarna wel terug naar stal gereden (op een ander paard). Het heeft echt lang geduurd voordat ik weer lekker op desbetreffende paard kon rijden. Ik heb het eerst in de bak geprobeerd en vervolgens toen dat goed ging weer eens naar het strand (met enorm mooi weer en hoge temperatuur Haha!

).

Ik heb m'n vallen wel altijd gekoppeld aan de omstandigheden/paard. Ik ben dus wel gewoon doorgegaan met rijden (zodra medisch weer mogelijk natuurlijk), maar dan in eerste instantie op wat andere paarden. Ook vermijd ik dan omstandigheden waarbij het kan gebeuren (dus niet meer in de striemende hagel het strand op Clown

). Paardrijden moet wel leuk blijven Lachen

.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:09

Geplaatst: 29-02-04 21:09

ik ben afgelopen donderdag met springen er nogal afgesjodejuud Haha!

Was niet echt letstel, al kon ik me knie en rug een tijd niet goed meer bewegen. ben wel ( nadat duizeligheid weg was) op mijn pony geklommen, en ben gelijk weggegaloppeerd.
waren wel nogal wat mensen aardig geschrokken Haha!

had trouwens de dag erna weer springles, was toen toch wel aardig benauwd...maar wel meegedaan Lachen

**Geplaatst**: 29-02-04 21:13

Geplaatst: 29-02-04 21:13

Ben een keer tegen mijn hand geschopt door lieftallige Maicka toen ik aan het halster met haar ging lopen. Vond ze een beetje té leuk, begon te bokken en scheurde me voorbij. Resultaat; m'n hand zwaar gekneusd (had ze in het voorbij gaan even tegenaan gezeten met d'r ijzertjes) en en kwatier achter een erg uitgelaten merrie aan lopen rennen.
Dat is nu 2 jaar geleden, maar ik durf nog steeds niet meer met haar te gaan lopen.
Met rijden heb ik er geen problemen mee na een harde landing er weer op te klimmen, ik heb het gevoel meer controle op het paard te hebben dan ernaast.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:16

Geplaatst: 29-02-04 21:16

runningkawa schreef:
Dat van die longeerlijn doe ik persoonlijk dus weer niet.
Ik ben iemand die er meteen weer opmoet, anders ga ik nadenken in die tijd en dat is niet goed bij mij
Hup erop en voordat je realiseert wat er gebeurd is rij je alweer 5 min rond

Grappig is dat, ik heb het precies andersom. Ik denk dan dat ik direct weer vliegles ga krijgen en maak het paard eerst moe Knipoog

Als ik er nou gewoon afval omdat Isolda schrikt bijvoorbeeld, dan stap ik er wél direct weer op. Dat longeren is alleen als ze heel erg baldadig is Knipoog

**Geplaatst**: 29-02-04 21:22

Geplaatst: 29-02-04 21:22

Ik ben een paar maanden geleden ook van mijn paard gevallen, ook een lichte hersenschudding opgelopen Scheve mond

Net als jou heb ik een hoop angst gekregen om te rijden, maar ik wil zo graag!!
Stapje voor stapje gaat het steeds beter en gelukkig heb ik net als jou mensen om me heen die me heel graag helpen. Maak daar ook gebruik van Talsha

Begin met gewoon een paard uitstappen (vindt Anya helemaal niet erg Knipoog

), daarna eens een drafje. Overhaast niets, doe het rustig in je eigen tempo. Het is helemaal niet erg om toe te geven dat je schrik hebt en dat het dan een keertje niet lukt.

Ik wil, net als jij, weer gewoon lekker kunnen paardrijden, dan zit er maar 1 ding op: je angst overwinnen. Het kost een hoop moeite, maar als je na een tijdje weer lekker aan het rijden bent zul je blij zijn dat je hebt doorgezet!

Go girl, je kunt het!!! Lachen

**Geplaatst**: 29-02-04 21:27

Geplaatst: 29-02-04 21:27

Hoi Talsha,

ik val gelukkig heel erg weinig, maar ik heb er een keer mijn pols mee gebroken, tijdens een springwedstrijd. Ik ben wel weer direct op mijn pony (een haflinger Haha!

) gestapt, pas na een kwartiertje of zo had ik door dat het echt mis was...

Ik ben zo snel mogelijk weer gaan rijden, en ik heb er eigenlijk nooit meer over nagedacht. Af en toe vallen hoort er bij, maar het komt gelukkig zo weinig voor, dat ik me er niet druk om maak.

Probeer je vertrouwen maar snel te herstellen met een prettig te rijden paard, dan vergeet je de nare val des te sneller

.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:29

Geplaatst: 29-02-04 21:29

idd Promertje

Vroeger met leren lopen een daarna met fietsen ben je ook 100 keer gevallen, maar ik weet zeker dat je niet meer kruipt Haha!

Vallen hoort er nu eenmaal eens bij

**Geplaatst**: 29-02-04 21:35

Geplaatst: 29-02-04 21:35

Twee jaar geleden (zoooolang alweer Haha!

) ben ik er tijdens de revalidatietijd van Ody afgevallen toen ik erop wilde klimmen (ze vloog ervandoor). Ik was bewusteloos en ben met de ambulance afgevoerd. Ik had een hele zware hersenschudding en een whiplash (had bijna mijn nek gebroken..). Na een hele lange tijd van donkere kamers e.d. ben ik eerst op het paard van een stalgenoot geklommen om weer te galopperen. Echt, ik had enorm de bibberss Scheve mond

Maar op mijn eigen paard ben ik nog erg lang bang geweest. Bij het minst of geringste hing ik al aan haar nek Bloos

Helaas voelt een paard dat, dus mijn Ody werd er niet makkelijker op.. *LOL*

.

Nog steeds ben ik tijdens het opsteigen met windkracht 7 niet blij..blijf ik eng vinden. verder heb ik nergens meer last van.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:41

Geplaatst: 29-02-04 21:41

van m,n vorige paardje ben ik zo vaak afgevallen Huilen

dat ik er steeds banger op werd ik heb haar dan ook moeten verkopen Huilen

ben nu weer zo ver dat ik het weer aandurf op een paard te stappen en weer lekker rij maar dat heeft wel bijna 2 jaar geduurd voordat ik zover was

maar nu gaat t OK dan!

en ik ga volgend jaar weer een paard kopen Haha!

Laatst bijgewerkt door Tassie78 op 29-02-04 21:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-02-04 21:43

Geplaatst: 29-02-04 21:43

ja ik stap ook terug op, ik ben ooit met een gebroken hand terug op het paard gekropen en opnieuw over de sprong gesprongen waar ze op weigerde (wist niet dat mijn hand gebroken was hoor!).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-02-04 21:44

Geplaatst door de TopicStarter : 29-02-04 21:44

runningkawa schreef:

Vroeger met leren lopen een daarna met fietsen ben je ook 100 keer gevallen, maar ik weet zeker dat je niet meer kruipt

Vallen hoort er nu eenmaal eens bij

vallen hoort er wel bij, maar paardrijden is iets wat je voor je plezier doet.
je doet niets anders als lopen.
paardrijden is niet iets wat je doet, omdat het moet maar omdat je het leuk vind.

**Geplaatst**: 29-02-04 21:45

Geplaatst: 29-02-04 21:45

ik heb er 2 jaar geleden eens afgevallen op een dressuurwedstrijdje, ik er wer op, en verder gereden, de angst zat er al een beetje in
2 weken erna eraf gevallen bij het springen, een heel laag sprongetje, de eerste keer paard begon te bokken, ik bleef erop zitten maar durfde niet meer, moest wel, en ze hebben wme er (huilend Haha!

) overheen gejaagd met de longeerzweep, gevolg, paard bokte hoger en harder, en ik lag eraf), normaal zou ik erop gekropen hebben en tenminste een drafje meegdeaan hebben, maar dan mocht ik niet meer omdat het te gevaarlijk was Verward

marja, tot daar
de week erna op een ande paardje, de angst zat er toen goed in, ik wilde afwenden, paardje niet, begon met ze nhoofd te schudden, en... ik durfde niet meer
de instructrice helemaal boos, en ik moest op een andere pony
ik wi leroop kruipen, maar het paadje draaide wat rond, en bokte lichtjes
uiteindelijk werd ik de les uitgestuurd (weer al huilen Huilen

)
dat was de laatste keer dat ik bij dat wijf gelest heb,heb dan verandert, en op dutske beginnen rijden (de pony waar ik de eerste keer vanaf lag)
de manege is toen gesloten voor 3 maand, en toen hij weer open was begonnen rijden met duts Lovers

(in gevordert ondertussen)
nu ben ik al zo moedig dat ik al met hedera (bijna braafste paard op stal)
durf rijden, en ook al es op moeilijkere paarden heb gezeten
enkel met piranha durf ik niet
ik heb altijd een soort veiligheid nodig, e die veiligheid is: als ik trek aan beide teugels vertragen ze, dus als ze schrikken moet ik niet bang zijn want ik kan ze terug krijgen, ook vestijf ik als ze schrikken
bij piranha, hoe meer je trekt hoe harder ze loopt, daarom durf ik het gewoon niet aan bij haar, heb er 1 maal op gereden, en heb de les doorgemaakt als rondjes draaiend in het midden of als galoperend op de hoefslag Scheve mond

dus ja...
pff weer lang verhaal hoor Bloos

**Geplaatst**: 29-02-04 21:46

Geplaatst: 29-02-04 21:46

Fietsen hoef ik ook niet, heb een auto in de garage staan, toch doe ik het bijna elke dag.
Vind dat ik paardrijden meer moet dan fietsen Tong uitsteken

Zonder paarden ben ik geen mens, word ik maar chagerijnig, dus rijden is en blijft leuk, ook na een val.

Maar daar kom jij ook wel weer achter

want als je eenmaal de paardenziekte hebt, word je daar nooit meer van genezen Tong uitsteken

**Geplaatst**: 29-02-04 21:47

Geplaatst: 29-02-04 21:47

ik kan nu wel ja zeggen maar ik weet niet of dat ook zo is als het wel gebeurd,dus ik weet het niet Lachen

maar ik denk wel dat ik er gewoon weer op gaat want een leven zonder paarden nee dank je

**Geplaatst**: 29-02-04 22:03

Geplaatst: 29-02-04 22:03

over het algemeen kruip ik er zo goed als het gaat weer op.
het paardje van mijn zwager heeft me er af gegooit en ik ben er wel weer op gekropen, toen begon het zeer te doen, bleek ik mijn rug gekneusd te hebben...
eerst volgende keer met mijn zijn er bij er op gegaan, dit 2 x gedaan, nu ga ik er niet meer op, ben te bang voor dat beest.
bij mijn zwager is ze heel lief, maar die zit alleen maar en vraagt niets van dr. ik wel.
laat maar, ik heb nu mijn eigen paardje.. ook al kan zij ook erg eng doen.

**Geplaatst**: 29-02-04 22:10

Geplaatst: 29-02-04 22:10

Als je een eigen paard hebt waar je vanaf valt zal je er toch zelf weer op moeten.
Dus ja ik ben er alle keren weer opgestapt.

Behalve met ene bloedneus, toen moest ik er even naast blijven, toen die over was ben ik er weer opgestapt.

**Geplaatst**: 29-02-04 22:12

Geplaatst: 29-02-04 22:12

Tot nu toe wel, op 1 keer na..
Reed ik nog op de manege op een beetje een rotknol, ik weet eigenlijk al niet meer wat hij deed maar ik lag er naast, maar mijn voet hing nog in de beugel, en ik mocht zo een paar rondjes mee.
Dat vergeet ik nooit meer!

Ik had zo'n zere voet, ik kon gewoon niet meer, dus binnen ijs erop enzo, toen kon ik dus gewoon er niet meer terug op. Verdrietig

Iedereen was daar erg geschokt, zelfs de moeder van een meisje waar ik nu nog contact mee heb praat er nu nog over, ben jij die toen zo raar van het paard viel.. Ja dat ben ik..

De eerst volgende keer dat ik ging rijden ging het met heel veel bibbers en ik durfde ook niet meer te galloperen, maar gelukkig had mijn instructice daar genoeg begrip voor, want ik kan er dus echt niet tegen als mensen maar met een longeerlijn achter je aan gaan huppelen Boos!

daar moet ik echt niets van hebben.

Dat was dus de enigste keer dat ik er niet terug op ben gestapt, maar gek genoeg na 4-5 weken na die val durfde ik de meeste dingen weer ( behalve met die pony dan ) maar ben bang geworden door een paard waar ik heel vaak vanaf ben gevallen zonder letsel en er steeds weer terug op..

**Geplaatst**: 29-02-04 22:25

Geplaatst: 29-02-04 22:25

In oktober 2002 reed ik in de wei op Mander. Noortje (Berdientje op Bokt) was erbij. Door mijn eigen fout (zal ik verder niet over uitwijden anders wordt het een lang verhaal Haha!

) vloog Mander door het schrikdraad heen, bleef met zijn achterbeen in het draad hangen en begon als een gek te bokken om de draad kwijt te raken. Na een aantal bokken was hij zowel het draad als mij kwijt Haha!

Ik riep tegen Noor dat ze Mander maar op moest vangen en even stappen, dan zou ik er zo weer opkruipen.

Helaas ging dat niet meer, ik kon niet eens van lighouding naar zithouding komen.

Uiteindelijk heeft Noor Mander afgezadeld en op stal gezet en ben ik in een caddy al liggend vervoerd naar de HA waar ik mijn bilspier stevig gekneusd bleek te hebben. Heb meer dan een week niet kunnen lopen.

Toen ik er daarna voor de 1e x weer opstapte was ik dan ook doodsbang. Bang ben ik eigenlijk gebleven tot in ze zomervakantie van 2003 waarin we met nog 2 paarden heel Etten-Leur hebben doorkruisd en hij superbraaf was!

Nomineer dit bericht ×