oo wat zielig allemaal zeg..vooral het verhaal dat de bodem eruit was gezakt...wat zal dat paard mee gemaakt hebben die laatste minuten... dan zie ik het helemaal voor me...ocherm!!! zoiets wens je niemand toe.. gr esther
Mist
Berichten: 9707
Geregistreerd: 17-02-03
Woonplaats: noord brabant
Geplaatst: 07-01-04 20:24
2x Vroeger met de PC hadden wij een gezamenlijke veewagen(waar 15 ponies in konden voor een tractor), die helemaal vernieuwd was, incl bodem. We kwamen terug van een bos-puzzelrit en onze paarden werden als eerste op ons erf uitgeladen want daar kwamen we op de terugweg toch voorbij. Dat was eigenlijk het grote geluk. Onze (2) ponies waren eruit, de veewagen draait op ons erf, en 1 van de ponies (een echte draak die altijd stond te trappen) begint te keer te gaan, waardoor alle andere ponies opzij sprongen (denk ik ?) en we zagen een paardebeen onder de wagen uitkomen ! Mijn vader heeft dit been toen ondersteund, en wij hebben als gekken alle ponies uit de veewagen gehaald, er waren een stuk of 6 die niet vervoerd konden worden, gelukkig hadden wij genoeg land en stallen, ineens veranderd in een ziekenboeg. Ze hebben er geen van allen iets van over gehouden....maar je moet er niet aan denken dat het OP DE WEG zou zijn gebeurd!
2e, mijn 2 paarden in een trailer langzaam door een dorp rijdend (misschien 20kmph) had er een fietser zelfmoordneigingen en stak over voor de auto, tja je kan niet anders dan op de rem gaan. Mijn grote paard viel. We moesten ook nog een stuk doorrijden want je kunt geen paarden midden in een dorp uitladen! bij een boer gestopt, paard lag nog steeds, middenschot verschoven en mijn schimmel had misschien nog 35cm om te staan! Gelukkig heeft mijn "veulentje" alle vertrouwen in mij, en bleef rustig liggen totdat schimmel en tussenschot eruit was + voorstang, waarna ze rustig opstond. Ikzelf was innerlijk niet zo rustig, en als ik die fietser had kunnen "toespreken" was hij echt nog niet jarig geweest. De paarden hadden niets...hoofdzakelijk te danken aan het feit dat mijn grote zo rustig reageerde. En ondanks haar grote angst voor trailers, staat ze er nu nog steeds binnen 2 minuten op.
LuvdaTossa
Berichten: 12894
Geregistreerd: 15-06-03
Woonplaats: Midden vh land
Geplaatst: 07-01-04 20:29
Nee gelukkig nog nooit. We mogen ook nooit alleen rijden met een trailer! Altijd met z'n tweeën als er eens iets gebeurt, kan de ene bij het paard blijven en de andere hulp zoeken!
MilesNF
Berichten: 11370
Geregistreerd: 18-02-01
Geplaatst: 07-01-04 21:19
Krijg spontaan kippevel van die verhalen! Ik heb zelf nog nooit een ongeluk megemaakt maar ik ben blij dan mijn pony in een trailer met een aluminium bodem staat!
KiWiKo
Berichten: 51672
Geregistreerd: 19-10-02
Woonplaats: Killstraight
Geplaatst: 07-01-04 21:38
Die vos in mijn profiel heeft een heel ernstig ongeluk gehad met de veewagen.
Hij kwam met Robbie Ter Borg terug van een springwedstrijd en hij stond als tweede op de wagen...... als eerste stond een hengst en daarnaast prins daarnaast drie merries.
Robbie reed op de rijksstraatweg bij wassenaar richting Den Haag, die brug bij de Bijenhorst was vroeger rond en om met je vrachtwagen onder de brug door te kunnen moest je naar de linkerbaan, robbie komt met een vaartje van honderd aanrijden (mocht toen nog) en een andere vrachtwagen gaat hem inhalen terwijl hij naar de linkerbaan toe wil en dat kon dus niet....... vol in de ankers maar toch frontaal tegen de brug op. Robbie hebben ze uit de cabine moeten zagen en heeft een heeeeeele lange tijd in het ziekenhuis gelegen. De hengst is ter plekke afgemaakt, Prins wilde ze ook ter plekke afmaken maar dat mocht van Monique niet (zij had het paard als veulen van haar inmiddels overleden vader gekregen en hij was Z dressuur geworden en zou int gaan springen) Hij had de drie merries bovenop zich gekregen en was er echt heel slecht aan toe.
Hij heeft in beide voorbenen zenuwsnedes gehad, een half jaar aan catrollen aan het plafond gehangen omdat hij niet zelfstandig kon staan. Uiteindelijk is het allemaal wel weer goed gekomen, in die zin inde sport kon hij niet meer meekomen, maar ik heb het geluk m nog 5 jaar fijn gereden te hebben. Altijd als ik opsteeg dan liep hij de eerste 4 passen zo zn rug weg te drukken dat zn staart over de grond sleepte......... wij hebben heel veel lol gehad gelukkig........ maar was een ernstig ongeluk. De oudere paardenmensen in Den Haag die kunnen het zich eigenlijk allemaal nog wel herinneren.........