Die kleine dingen waaruit blijkt dat het paard het ook heerlijk vind om bij jou te zijn. Graag uit het weiland naar je toe komen lopen. Als je haar in het land zet dat ze je dan na staat te staren, alsof ze je uitzwaaien. Als ik haar in de losgooibak zet en wegloop om te mesten ofzo hoe ze dan naar me gilt en achter me aan loopt.
Bij het borstelen dat ze ook een borstel pakt en haar voerbak of mij gaat poetsen..
Gewoon de kleine dingen. Ik kan uren naar haar kijken en dan geloof ik nog niet dat het paardje echt helemaal van mij is!
En natuurlijk hoe ze met sprongen met rijden vooruit gaat en alles oppikt en dat mensen haar zo mooi vinden en haar prachtig vinden lopen. Dat geeft een megakick!