voor jou, maar misschien hebben zij daar heel goede redenen voor (bijvoorbeeld de kosten, maar misschien ook wel dat ze twijfelen of jij die verantwoordelijkheid dragen kunt).Het is misschien een idee om met je ouders te praten zónder te zeuren, en hen te vragen wat de redenen zijn waarom ze niet akkoord gaan. Misschien kun jij die redenen wel begrijpen en je bij hun besluit neerleggen, maar misschien kun je, als je weet wat de redenen zijn, ook proberen daar oplossingen voor te zoeken. Bijvoorbeeld: als je ouders denken dat je de verantwoordelijkheid niet kunt dragen dan ga je dus een jaar lang zónder mokken in weer en wind met je hond wandelen
, je zoekt een verzorgpony waar je, ook in weer en wind, GOED voor zorgt en alles mee/voor doet. Als ze de kosten een probleem vinden ga je een jaar lang ál het geld dat je missen kunt (zakgeld) opzij leggen, en zoveel mogelijk klusjes doen om wat te verdienen, ook dat leg je opzij. Daarmee laat je zien dat je bereid bent offers te brengen voor het paardje dat je zo graag wilt. Ik hoop voor je dat het je lukt op zo'n manier je ouders te overtuigen, maar ik hoop nog veel meer dat jij daardoor in de gaten krijgt of je het ECHT zó graag wilt dat je er ook allerlei offers voor wilt brengen.Overigens heb ik zelf ook vanaf mijn 10e mijn ouders de kop gek gezeurd voor een paard, en ook nooit gekregen
. Later kon ik door geldgebrek niet rijden maar dit jaar, en ik ben nu maar liefst 34 (!!), is mijn droomwens in vervulling gegaan en heb ik van mijn man
een prachtige Friese merrie gekregen
. Het lange wachten heeft mijn vreugde alleen maar groter gemaakt, en ik weet nu waarom ik er eerder geen kreeg: het kost allemaal wel erg veel, en er gaat veel tijd in zitten. Dat geld en die tijd kan ik ook eigenlijk nu pas missen....
), eer ik haar kon om'trekken' naar rechts. het is echt érg als je niks kan aanvangen met een paard!!!
xx mandy