Jessica schreef:Ja, nu is alles anders en nu moet ik er eigenlijk om lachen maar degene die hier het hardst om lachen zijn wel degene voor wie dit blijkbaar het meest herkenbaar is!
Haha
, precies!
Laten we met zijn allen lief zijn voor pennymeisjes. Ondanks hun soms erg uitgebreide fantasie, zijn ze vaak heeel erg goed in poetsen
.
Toen ik een paar maanden op een manege stond was ik best blij met al die pennymeisjes hoor! Mijn paard was nog nooit zo schoon! Pennymeisjes blij, paard blij, ik ook blij
.
Als ik op een woensdagmiddag of zaterdagmiddag mijn paard buiten de box vastbond, kwamen ze direct aangerend. Mogen we Liberty poetsen??? Ja natuurlijk, graag zelfs!
Grappige ervaring tijdens vakantie met Fjord, die ik toen nog had:
Ik maakte dagtocht op de Hoge Veluwe in mijn eentje. Op de helft ging ik ergens even wat eten. Ik knoopte mijn pony aan een daarvoor bestemde balk. Er kwamen meteen een stuk of vijf kinderen aan. 'Mogen wij op uw paard passen?' 'Ja, natuurlijk, graag zelfs!' Die balk zat zo'n eind bij dat restaurant vandaan, dat je vanaf het terras je pony echt niet meer kon zien, dus het leek me best een goed idee. Hoofdstel nam ik mee, (western)zadel liet ik op.
Een kwartiertje later zie ik ineens mijn pony voorbij lopen. Een van de kinderen zat er op, een ander hield haar vast en de rest liep er achteraan. Het meest komische was nog dat de kinderen van graspluk naar graspluk werden getrokken.
Ik loop erheen en vraag wat ze nu allemaal aan het doen zijn. 'Ja, we zijn aan het rijden, maar hij luistert niet!
Best komisch allemaal. Ik zei dat het niet de bedoeling was om te rijden, want de pony was moe. Ze boden direct hun excuses aan, want ze dachten dat het wel mocht omdat ze op mochten passen.
Pony weer vastgebonden, ik terug naar mijn eten en daarna hebben ze haar keurig laten staan.