Je hebt je stal , op een bestraat erfje. Daarvandaan moeten ze dan zelf vrij rond kunnen lopen naar de zandpadock waar ze lekker kunnen rondlopen , luieren en rollen.
Vanuit de zandpaddock maak je dan weer een lang looppad van een paar meter breed rondom de wei. Hier mogen ze dan ook op lopen en het gras opeten. Dat pad is dan binnen de kortste keren kaal , en dan heb je dus stal + erfje + paddock + looppad waar nauwelijks gras op staat , en waar ze dag en nacht op kunnen lopen. Dan kun je zelf zoveel hooi bijvoeren als je nodig vindt en alles onder controle houden.
Nog mooier is het als je vanaf het looppad 1 of meerdere doorgangen naar de wei maakt , zodat je toch elke dag een klein stukje gras erbij kunt geven.
Je kunt dan bijvoorbeeld je weiland verdelen in een looppad rondom waar ze altijd op mogen , en in het midden 3 weilandjes met elk een eigen toegang vanaf het looppad. Je zet dan het 1e weitje open en daarop geef je ze elke dag toegang tot een strookje gras, de rest van het weitje zet je af met een schrikdraadje. Dan kunnen ze die dag lekker wat vers gras knabbelen , maar je bepaald zelf de hoeveelheid

De volgende dag verzet je het schrikdraadje weer een stukje , zodat ze weer een strookje vers gras hebben.
Zo ga je elke dag door totdat het hele weitje kort gegraasd is , en dan doe je de poort naar dat weitje weer dicht en begin je aan het volgende weitje. Dan heeft de 1e weer even rust , enz.
Zo kunnen ze toch altijd lekker rondscharrelen en veel lopen en zien op dat pad waarmee ze de wei rond komen , daardoor blijven ze ook slanker en blijer dan als ze alleen maar wat in een paddock rondhangen de hele dag.
En het voordeel is nog dat als 1 paard wat meer gras nodig heeft , je die in een weitje kunt zetten en je de anderen gewoon op het pad houdt. Ze kunnen dan toch nog naast elkaar lopen , alleen de ene in het gras en de ander op het pad

Heeft eigenlijk alleen maar voordelen voor de paarden als je het zo aanpakt
