Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Nu kan ik met de glimlach terugdenken en zelfs blij zijn met wat ik dankzij haar moeilijke karakter geleerd heb. Die eerste drie maanden na haar vertrek kon ik niet eens haar naam lezen en het droog houden ... ik hou ook echt van m'n dieren, en wens hen dan ook een goede thuis toe die beter is dan wat ik kan bieden.
Als ik de tijd terug kon draaien was ik zeker weten met haar naar Antoine de Bodt gegaan, want ik weet wel zeker dat het een rijkunstig probleem was (had het rijden nogal op de verkeerde manier aangeleerd, met je handen rijden dus ipv benen
Wist ik veel dat t verkeerd was...)
Toen stortte toch wel ff de hele wereld voor mij in. Ik was haar nu echt helemaal kwijt, misschien leeft ze niet eens meer...
gomir schreef:Jij hoefde hem niet iedere dag te rijden...soms tot huilen aan toe![]()
Het kon zo'n rotzak zijn(en echt niet alleen bij mij, anderen konden er vaak ook niets mee...)
Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen, maar ik heb nooit vertrouwen in hem gekregen. Dat kon ook niet, want als je er even niet bij was pakte hij je meteen...Dat dier kon zo voor een bus springen als hij schrok van een bloemetje
![]()
grappig trouwens dat je dat zegt. Stond vanmiddag ook met iemand te praten(van de manege met een donkerbruin paard, ze had twee punten en ik heb geen flauw idee wie het is) die vond Mier ook zo gaaf. zag er altijd super uit vond ze, jammer dat je die verkocht hebt...
(ze had hem zo mogen kopen hoor
)
van de schrik.
