schoentje schreef:Als ik dit zo lees, denken jullie allen maar aan je eigen gevoel. Als het paard dood is, merkt hij er weinig meer van wat er met hem gebeurd.
Het gaat om de manier van dood maken, zodat hij er op dat moment het minste last van heeft. Dat is uit mijn ervaring toch echt schieten.
Schieten is: boem.... dood, een spuitje is: spuitje... paard voelt het leven uit zijn lichaam vloeien, wil er tegen vechten, gaat neer, wil nog niet dood, en dan uiteindelijk is zijn laatste energie op en is hij dood.
Waar ik jullie hier over hoor praten is hoe jullie je er bij voelen, dat is imo toch echt heel egoistisch!
Hier ben ik het totaal niet mee eens! Wij hebben een paard gehad dat steeds in een soort aanval viel... om dan ene ziek dier in een trailer te zetten met kans dat zon dier zich verwond... bij een slachthuis de nodige stress op te laten lopen, ( ja het lijkt me erg prettig de lucht van je dode voorgangers te ruiken en ze voor jouw te horen ) het dan door ene vreemde doodgeschoten te worden, nee prettig idee ...
ik dnek dat mijn paarden wanneer het nodig is dat zij een spuitje krijgen liever onder hoehet bijan toch altijd gebeurd onder verdoving gaan lekker lekker in hun eigen vertrouwde warme box met hun eigen baasje, een spuitje krijgen...
Als mijn paard ziek is word er niet meer aangetrokken en mee gesleept!
is er geen kans op herstel of moet het dier een spuitje omdat het zo beter is, word het daar gedaan waar hij is ...