Riep er iemand uitschieter? *kijkt verwaand smiley*
Discussie gaat scheef omdat je waarschijnlijk geen endurance-ervaring hebt maar wel uitspraken hierover doet.
Mijn sporthengst heeft trouwens een hekel om in een hokje geplaatst te worden en vergelijkingen zijn hem helemaal uit den boze. Trainingsniveau is L/M-springen en B/L-sgw en wedstrijdniveau is Z2 dressuur (+13wp bij de paarden) en klasse 4 endurance (120-160km).
Originele vraag was of ruiters meuteriger zijn met hun wedstrijdpaard (specifiek qua weidegang). Tja die van mij gaat overdag de hele dag de wei op ('s-avonds naar binnen) met speciale beenbeschermers en als het hard regent en niet warm is een regendeken om. Of dat meuterig is weet ik niet, maar als trainer vind ik dat voor dit paard noodzakelijk. Weiland is schraal, wordt ook nog speciaal aan het begin van het weideseizoen gemaaid en verder lopen er schapen om het kort te houden.
Over het slecht aan het been zijn is mijn mening dat dit niet door weidegang komt, maar eerder door teveel en te éénzijdige traingsarbeid. Een paard wat in de wei loopt beweegt en krijgt daardoor conditie en dus meer energie. Een paard wat regelmatig rust krijgt en afwisseling is helder, energiek en gespitst op de ruiter en sluit zich niet af.
Mijn paard is momenteel zo scherp dat hij dressuurmatig bijna alleen op zithulpen te rijden is. De energie die hij heeft wil ik natuurlijk wel voor een zware wedstrijd zo optimaal gebruiken en daarom schroef ik 1-2 dagen voor de wedstrijd de weidegang ver terug en ga aan de hand stappen. Om dit voor trainingen te doen zou zoiets zijn van die klok horen luiden, maar waar die klepel nu in hemelsnaam ook alweer was?
Over de keus van weidegang? In Rotterdam is er weinig weidegang mogelijk en voor hengsten is het uitzonderlijk. Wat is dan de keus? Iedere dag een stuk langer in de auto moeten zitten zodat ik op een stal sta waar weidegang wél mogelijk is (samen met alle andere hoge eisen die ik aan een stal stel)