-Ze stonden eerst op een weiland van een graaf, en daaromheen waren nog meer weilanden waar een paar ijslanders stonden. De eigenaren van die ijslanders waren zo gek om de mest van hun paarden in de sloot te gooien inplaats van op de mesthoop (terwijl ze een supergrote mesthoop hebben). En toen werd het water dus vies want ze drinken daar uit de sloot en die graaf was boos geworden en er mochten geen paarden meer op zijn land (ook niet mijn verzorgpaarden ookal deden wij niks verkeerd)
-Toen zijn ze naar een ander weiland gegaan waar ze niet uit de sloot konden drinken (dat vinden ze het lekkerst), dus hadden we drinkbakken neergezet. Maar er was op het land geen pomp. Er tegenover was wel een landje met een pomp en iedereen die daar in de buurt zijn paard had staan moest daar pompen. Je moest maar net geluk hebben als de eigenaar van het landje met de pomp er was, dan kon je door het hek heen en anders moest je er overheen gaan klimmen (ijzeren punten) en met emmers sjouwen (moest zoieso al).
-Bij dat vorige weiland hebben ze een hele zomer gestaan maar het jaar erna kon het niet meer omdat er koeien gingen staan, dus moesten we opzoek naar een ander landje, die hadden we gevonden maar het was wel heel lang fietsen. De eigenaresse van mijn verzorgpony's had daar dus een heel groot land gehuurt, maar de eigenaar van dat land zet de paarden ineens op een heel klein afgezet (met schrikdraad) stukje waar ze geen water hadden (die vent dacht dus dat ze daar uit de sloot konden drinken terwijl de slootkant veel te stijl was). Nou, wij dus waterbakken neer gezet en de eigenaresse van mijn verzorgpony's is naar die vent gegaan en die zei dat ie ze er zo uit ging halen (nooit gedaan), en we konden er niet uit want er was nergens een opening van het schrikdraad of je moest hele superharde schokken krijgen (deed echt suuuuper zeer). Uiteindelijk gedreigd met de politie bellen en toen haalde die vent ze er toch maar uit.
-Toen zijn ze naar een ander stuk land gegaan van een meneer, die meneer heeft heel veel weilanden. Maar die meneer zet ze elke keer in een ander weiland van hem dus is het elke keer zoeken waar de paarden nu weer staan. Toen had ie er nog een onbekend paard bijgezet zonder het te zeggen en dat paard is onwijs chagerijnig en ik kan mijn verzorgpony's niet eens normaal een wortel geven of dat paard bokt iedereen weg omdat hij die wortel wil en dat paard zit ook elke keer tegen je poetskist te schoppen.
-Nu staan ze nog steeds in dat weiland van die meneer, maar nu staat er ineens een onwijs mager en kreupel paard met een bloedneus in de wei... waar die vandaan komt weet niemand! (behalve die meneer dan), nu gaan mijn verzorgpony's aanstaande zondag eindelijk naar een NORMAAL weiland toe!
. Er hing porno aan de muur, en ik voelde me er echt niet veilig meer.



