Fijn dat je een oplossing hebt gevonden.
Nog even over de discussie wel of niet buiten:
ik heb gelukkig genoeg grond om mijn paarden altijd buiten te houden. Toch heb ik afgelopen winter één van mijn paarden veelvuldig binnen gehad. Het gaat om een merrie van 26 jaar. Als ik haar 's morgens buiten zette (want ook ik vond dat een paard buiten hoorde), stond ze de héle dag bij het hek te wachten tot ik haar weer naar binnen haalde. Eten deed ze niet, ze stond daar alleen maar. Als ik haar dan weer op stal zette, was ze weer in haar element en ging lekker staan eten.
Ook heb ik een andere merrie, waarvan gezegd werd dat ze absoluut geen stalpaard was. Omdat ze drachtig was, heb ik haar dit jaar een aantal weken voor de bevalling 's nachts naar binnen gehaald en het kwam ook wel voor dat ze overdag niet buiten kwam. Het is nogal een moeilijk paard met in en uit de stal gaan, dus mijn man deed dat. Als hij moest werken (ja, dat moet helaas ook gebeuren), kon hij haar bijv. pas buiten zetten als hij 's middags thuis kwam.
Mijn verbazing was groot toen ik merkte dat ze er niet anders van werd. Ze was net zo vrolijk als altijd, ze vond het gewoon niet erg om op stal te staan.
Nu heeft ze alweer een aantal weken een veulen en gaat ze overdag mét kind naar buiten. Maar na een paar uur heeft ze het wel weer gezien en staat ze voor de draden heen en weer te draaien omdat ze naar binnen wil (terwijl ze voorheen nóóit op stal stond). Ik heb dus echt verschillende keren het levende bewijs gezien van paarden die het níet erg vinden om op stal te staan en er zelfs de voorkeur aan geven.