khirshanta schreef:Ik denk dat iedereen het erover eens is dat je het op dit moment nog niet kunt.
Je geeft bovendien de indruk er de verkeerde instelling voor te hebben, en het budget ook niet. Je kunt je paard amper minimaal onderhouden, hebt nagenoeg geen buffer voor ziektekosten, en zult bij de eerste de beste misstap in de wei je ouders aan moeten spreken voor geld.
Verder vertelde je eerder dat je vond dat mijn reactie nogal bot was. Het was niet de bedoeling zo over te komen, daarvoor dan mijn excuses. Ik dacht echter dat iemand die een paard wilde kopen zelf zo volwassen is dat reacties en kritiek niet met een pruillip en een kattige opmerking beantwoord hoeven te worden.
Je budget schommelt met de reacties: hoe meer mensen het ermee eens zijn dat je op het moment te weinig te besteden hebt, hoe meer je loon omhoog gaat. Nu verdien je zoveel, volgend jaar zoveel, als je zestien bent (over een jaar en een maand) verdien je nog meer. Ik zal het riedeltje voor je afmaken: je verdient als je twintig bent nog meer, en als je dertig bent nog meer, als je veertig bent, dat is tegen de tijd dat je paard als minstens 25 is, verdien je nóg meer. Dat is echter geen excuus voor het feit dat je, jammer genoeg, nu een te klein budget beschikbaar hebt.
Hopelijk leert het volgende je dat het het beste is te wachten tot je meer geld beschikbaar hebt.
Ik kwam vandaag in de wei om te schrik van mijn leven te krijgen. Bobby stond compleet bezweet in tegen het hek aan. Wat bleek: ze had zich op de één of andere manier in de schrikdraad weten te wikkelen met haar achterbeen, de draad stond al strak, en in paniek wilde ze zich natuurlijk los trekken. De draad komt tot borst hoogte, en staat dus al strak gespannen, dus ze kon er niet uit. Lang verhaal kort: ze was in schoc, had een diepe wond in haar achterbeen waar ook aardig wat huid was weggeschraapt, en was kreupel doordat ze in complete paniek alle kanten op had willen gaan, maar niet kon. De kosten: alles samen, dat de dierenarts is gekomen, het onderzoek, antibiotica, foto's van haar andere, kreupele been (misschien had ze zich dusdanig verstapt dat ze chronische pijn zou leiden, wat trouwens nogsteeds tot de mogelijkheden behoort), hechtingen, injectie tegen de schoc, pijnstillers, infuus en iets om te zorgen dat het kreupele achterbeen niet nóg meer belast zou worden: een aardige som van bijna 2000 euro. Om het nog leuker te maken: mijn geit heeft een paar dagen geleden een baarmoeder ontsteking gekregen waarbij het het beste was de baarmoeder te verwijderen. Dat was nog eens 500 en de saus eurie.
Het paard heb ik trouwens net geen half jaar en de geit twee maanden. Allebei nooit iets gehad, geen dieren die idiote dingen doen. Ze staan op de wei, en eten, slapen, eten, drinken, grazen, slapen en verder niets.
Ik wens je echt met alle liefde een eigen paard toe, maar wees alsjeblieft eerlijk, en geef toe dat het niet rechtvaardig is ten opzichte van het arme dier dat onder je zorg zou moeten komen.
Als je het bot vindt, ik vind het heel jammer, maar als je een paard wilt, moet je ook de slechte kanten kunnen erkennen. Als iemand die je aan wijst, moet je dat ook kunnen accepteren als de volwassene die je moet zijn om een eigen paard te kunnen onderhouden.
Toch begrijp ik je wel. Toen ik veertien was wilde ik net als jij, met precies dezefde instelling als jij, en precies hetzelfde 'ik-weet-heus-wel-wat-ik-doe' kattige karakter. Je wil zo graag, en je voelt dat je het best wel kunt, wat de rest ook zegt. Neem maar van iemand aan die in precies dezelfde positie zat: Als de rest van de wereld het je ten strengste afraad, doe het liever niet. Als je al een topic moet plaatsen om reacties uit te lokken van 'wat leuk voor je, wat voor een wordt het', of omdat je het stiekem toch niet helemaal weet, doe het dan zeker niet. Je moet er 1000000% zeker van zijn dat je paard het zijn leven lang goed zal hebben bij je. Ik heb ook een tijd mijn eigen paard als verzorgpaard aangehouden, en toen ik wist dat de liefde op het eerste gezicht ook liefde voor het leven als in een mens-paard huwelijk kon worden (in voor en nog meer in tegenspoed) heb ik haar gekocht.
Wees wijs, bezint eer ge begint, en dat zeg ik enkel met de beste bedoelingen
op dit moment kan ik nog geen paard nemen nee..
dat weet ik nu zo onderhand wel haha
maar volgend jaar wel degelijk..
ik neem dan ook een verzekering van een paar honderd per jaar...
die dat soort dingen van de dierenarts dekt...
groetjes wendy