miekelover schreef:IK ZOU NOOIT MIJN PAARD EEN TRAP GEVEN. HIERDOOR RAAKT HET VERTROUWEN EN LIEFDE TUSSEN JULLIE KWIJT !!!!!!!!!!!!!
Als 'ie naar je trapt IS er dus geen vertrouwen en liefde.
Ik antwoord mijn paard altijd met gelijke maat. Lief zijn met lief zijn, vertrouwen met vertrouwen, oren naar achter met een vermaning, en trappen (of dreigen) en pletten met een rotschop.
Omdat hij dat weet, laat hij dat trappen/pletten wel uit z'n mooie koppie. Als hij lastig is of dreigt dat zeg ik 'DENK erom' en is het gelijk weg. Waarom? Omdat hij weet dat achter die woorden iemand staat die niet bang is om het dreigement door te voeren. Hij heeft de stok achter de deur al eens gevoelt, en nu kan ik toe met een scherpe waarschuwing.
Ik sprak een tijdje terug iemand die haar paard niet kon longeren omdat het de zweep niet respecteerde. Reageerde er gewoon niet op 'zelfs als ze een klapje op de grond gaf'. Wat blijkt? Paard had nog nooit een tik met die zweep gehad. Waarom zou hij dat een boodschap hebben aan een tik op de grond? Waarom zou mijn paard een boodschap aan een waarschuwing hebben als hij nog nooit een lel gehad heeft?
Het zou interessant zijn jou met mijn vorige paard aan het werk te zien. Eentje van het type zware Welsh Cob, tot z'n 5de in een kudde in Wales gelopen, toen geruind en naar Nederland gehaalt. 't heeft heel wat voeten in de aarde gehad voor die in het gareel was. Nog nooit zo'n dominant paard meegemaakt. En het enige wat hielp was alles onmiddelijk in gelijke munt terug betalen. Hij dreigen? Kreeg 'ie gelijk een rotschop (met platte voet onder z'n buik meestal, heel wat vriendelijker als een ander paard had uitgedeelt..). Als ik niet onmiddelijk keihard afstrafte dan had hij zo door dat hij de dienst uitmaakte.
Uiteindelijk helemaal goed gekomen met dat dier, hij ging voor me door het vuur. Ik galoppeerde zonder zadel, hoofdstel of halster, met m'n armen wijd opzij, in rengalop naar de weide. En hij heeft me nooit laten vallen. Dus respect en vertrouwen had hij wel dergelijk; we hadden een hele vaste, hechte band. Maar daarvoor moesten we eerst onze posities vast stellen - ik stond boven hem. Ik strafte consequent het slechte af en beloonde het goede, en dat loonde uiteindelijk.