Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-06-02 15:34

Geplaatst: 17-06-02 15:34

Zep schreef:
je begrijpt me echt helemaal niet he?

nee. en jij mij niet, maar het is misschien iets wat je nog moet ondervinden. dat is altijd nog de beste leermeester daar kan geen forum tegenop.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:41

Geplaatst: 17-06-02 15:41

Ik begrijp je wel, ik zou het alleen zelf niet zo willen doen. Dat is gewoon een verschil in mentaliteit. Wie ben jij om daarover te oordelen? Dat doe ik toch niet over jou?

Ik ga nu ook al op een heel andere manier met mijn paarden om dan jij. Dat komt voort uit diezelfde mentaliteit.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:41

Geplaatst: 17-06-02 15:41

Iedereen heeft zijn eigen voorkeur in het leven. Dat heeft volgens mij niets met begrijpen te maken maar meer met respect voor elkaars mening.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:44

Geplaatst: 17-06-02 15:44

Zep schreef:
Ik begrijp je wel, ik zou het alleen zelf niet zo willen doen. Dat is gewoon een verschil in mentaliteit. Wie ben jij om daarover te oordelen? Dat doe ik toch niet over jou?

In oordeel niet over je, als jij je geluk denkt te vinden daarin wens ik je oprecht het allerbeste in je carriere. Ik twijfel alleen of je daarin ook werkelijk je geluk zal vinden, als je je enkel tot de carriere beperkt, maar de tijd zal het leren.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:46

Geplaatst: 17-06-02 15:46

maar wie heeft hier gezegd dat ik me uitsluitend tot mijn carriere beperk? Misschien moet je op pagina 2 de link naar mijn topic uit eind april nog maar eens openen, en valt het kwartje dan.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:48

Geplaatst: 17-06-02 15:48

Pipo schreef:
Doe mij maar die tapenade van de appie heijn, een stuk goedkoper en veel lekkerder dan kaviaar.

Even offtopic, helemaal mee eens! Ik ben verslaafd aan de tapenades van de Appie Heijn!! Haha!

Maar ik denk dat het voor iedereen anders is, voor mij gaan de paarden gewoon voor een heleboel dingen, en dáár wil ik het liefst carriere in maken, en een ander gaat weer voor iets heel anders. Ik zou trouwens niet alléén maar paarden om me heen willen, want er is inderdaad meer in de wereld. En ik wil ook altijd blijven leren, anders sta je ook zo stil in je leven. Ik had naar het gymnasium kunnen gaan als ik wilde, maar ik had een hekel aan school en deed er niets voor, ik heb heel veel spijt dat ik mijn school zo verpest heb, maar kennelijk interesseerde het me niet genoeg. Als iets me interesseert, ga ik er helemaal voor.

**Geplaatst**: 17-06-02 15:53

Geplaatst: 17-06-02 15:53

Zep schreef:
maar wie heeft hier gezegd dat ik het uitsluitend over mijn carriere heb?

je wilt iets uit de weg hebben dat je zou storen in carriere. kinderen? je dierbare hobby? relaties? hoever ga je?

**Geplaatst**: 17-06-02 16:07

Geplaatst: 17-06-02 16:07

Volgens mij geeft Zep aan dat zij gewoon blij zou zijn met een carriere waar ze zich in in kan leven. Als je carriere maakt in de wereld die jij wilt dan kom je ook de mensen tegen met wie je goed kunt communiceren en waar jij je prettig in voelt. Voor Zep is dat niet de paarden, en who cares?
Sommigen leven gewoon voor en met hun werk en vinden/ maken daar ook hun priveleven, en het is maar gelukkig dat niet iedereen hetzelfde wil! Dus wie zijn wij om te oordelen?

**Geplaatst**: 17-06-02 16:17

Geplaatst: 17-06-02 16:17

SuperPepeijn schreef:
je wilt iets uit de weg hebben dat je zou storen in carriere. kinderen? je dierbare hobby? relaties? hoever ga je?

Ten eerste: ik vind het absurd om een hobby op 1 lijn te trekken met een relatie of kinderen. Dat is een totáál andere afweging.

Ten tweede: ik neem mijn sport heel serieus, en behaal de voldoening uit de intensiviteit die ik er in kan steken. Ik wil er echter wel in blijven groeien, op niveau mee kunnen doen. Dat is een keuze die ik voor mezelf heb gemaakt. Aangezien ik geen wereldtalent ben, en goed genoeg weet hoe de wereld in elkaar zit, weet ik dat het op lange termijn voor mij niet haalbaar is om daar fatsoenlijk mijn brood in te verdienen. Dat betekent dat ik part-time ga werken, naar alle waarschijnlijkheid onder mijn niveau, om mijn hobby te kunnen bekostigen. Dat vind ik alleen gerechtvaardigd zolang de groei in de sport erin blijft zitten, zolang het iets oplevert. Op het moment dat ik niet meer kan groeien in de sport, lijkt me heel erg zonde om onder mijn niveau te blijven werken, en mijn dagen verder gevuld te hebben met paarden, en vooral, paardenmensen. Er is namelijk nog meer in het leven maar daar kom ik momenteel gewoon niet aan toe. (en ik zie niet in waarom dat in de toekomst zou veranderen)

Op een gegeven moment zal ik dus voor mezelf de afweging moeten maken of ik serieus blijf sporten, en het andere daar ondergeschikt aan maak, of dat ik een van mijn andere, naar alle waarschijnlijkheid grotere, talent ga gebruiken: mijn hersens. En die hersens van mij willen een beetje geprikkeld worden met oa een uitdagende baan, maar ook met prikkelende culturele uitstapjes (liefst in het buitenland), goede gesprekken met slimme mensen, met literatuur, met filosofie en de hele mikmak. En dan blijft er dus niet genoeg tijd over om heel intensief te rijden, en met paarden om te gaan zoals ik dat wil. Dus dan is het afgelopen. Simpel.

Ik kan ook niet garanderen dat stel dat ik me wel ineens enorm ga ontwikkelen in de sport, of ik dan niet op een gegeven moment een onbevredigend gevoel over hou, omdat ik er niet aan toekom om... (zie voorgaand topic en wat hierboven staat en nog veel meer)

Het doembeeld wat ik van mezelf heb, is dat ik over 10 of 15 jaar nog steeds het soort baantje heb als ik nu heb, en daarnaast een beetje landelijk rondknooi met een paar paarden, omdat ik gewoon niet de mogelijkheden heb om écht serieus te sporten. Dan haal ik en geen voldoening uit mijn sport, en aan iets anders kom ik ook niet toe. Dát lijkt me pas een hol leven!

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 17-06-02 16:21, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-06-02 16:18

Geplaatst: 17-06-02 16:18

Zep schreef:
Ik begrijp je wel, ik zou het alleen zelf niet zo willen doen. Dat is gewoon een verschil in mentaliteit. Wie ben jij om daarover te oordelen? Dat doe ik toch niet over jou?

Ik ga nu ook al op een heel andere manier met mijn paarden om dan jij. Dat komt voort uit diezelfde mentaliteit.

Zep, het gaat (mij) er niet zozeer om of je gelijk hebt dat je de paarden achter je laat, maar er meer om dat de zelfontwikkeling iets ingewikkelder is dan dat jij laat schijnen. Maar dat is iets wat bij jou ligt en niet bij mij. Time will tell.

**Geplaatst**: 17-06-02 16:29

Geplaatst: 17-06-02 16:29

Citaat:
. Maar het is een beetje een angstbeeld om over 10 jaar zwaar onder mijn niveau te werken, om daarnaast een beetje landelijk rond te kunnen knooien met die paarden op een niveau dat ook al jaren niet meer stijgt

En daar ben ik nu ook altijd zo bang voor. Ik wil iets gedaan hebben voor ik doodga. Als ik me ergens voor inzet met en studie ofzo zou ik later evt. best een leuke baan kunnen krijgen. Maar ik wil et liefst verder in de paarden, en dan echt goed worden, dat ga ik dus proberen met een poosje werken op een stal. Als ik ook maar merk dat ik een heel simpel ruitertje word en dus ook nooit een beetje een redelijk nivo kan behalen dan stop ik onmiddelijk met werken in de paarden en ga ik weer naar school en me 200% inzetten voor een studie met als doel dus een leuke baan te krijgen. Ik snap precies wat Zep bedoelt, et lijkt me vreselijk om later terug te kijken op een leven waar je in alles maar half gepresteerd hebt. Geen goede baan gehad omdat ik te lui was om te leren en andere dingen belangrijker vond. En de paarden volledig geflopt. De tijd zal et leren......

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-06-02 20:38

Geplaatst door de TopicStarter : 17-06-02 20:38

SuperPepeijn schreef:
Ik twijfel alleen of je daarin ook werkelijk je geluk zal vinden, als je je enkel tot de carriere beperkt, maar de tijd zal het leren.

En dus zal ze het vanzelf wel merken, wat wel of niet bij haar past.
Is toch goed? Ieder moet gaan voor iets in het leven, of dat nou paarden, carriere of gezin is!!!!!!!!!!!
De een is geen domme doos maar werkt toch alleen voor het geld om de hypotheek en de paarden te kunnen betalen
De ander werkt helemaal niet en houdt zich bezig met het huishouden en eventuele kinderen en de ander kiest voor een carriere, en een carriere hoeft heus niet alleen geld als drijfveer te zijn, wat dacht je van ontwikkeling van jezelf? Als iemand daarin zijn "goal" denkt te vinden, dan is dat toch goed?

Ik ben parttime gaan werken om veel tijd te hebben voor m'n paard.
Ik heb ook nog een partner die het (gelukkig) vreselijk zou vinden als ik elke avond naar Mirage zou zijn. Op deze manier kan ik ook een stuk hypotheek betalen en Mirage onderhouden EN heb ik 's avonds tijd voor m'n vriend als we daar behoefte aan hebben.
Ik vind m'n werk ook niet belangrijk, Ja, ik moet het naar m'n zin hebben, en ik moet er dus genoeg mee verdienen, maar carriere lijkt me ook niets.

Maar ik kan me wel voorstellen dat iemand dat juist wel zoekt!!!!

**Geplaatst**: 18-06-02 08:33

Geplaatst: 18-06-02 08:33

Cariere en paarden gaan echt wel samen, je moet alleen een cursusje timemanagement gaan volgen, en als je nu op die manier gelukkig bent, wat is het probleem dan???

Laat iedereen lekker zijn eigen keuze maken over zijn/haar leven. Haha!

**Geplaatst**: 18-06-02 09:09

Geplaatst: 18-06-02 09:09

Dat is absoluut waar. Ik werk 4 dagen maar moet vroeg weg en ben pas laat thuis omdat het een eindje rijden is door de afstand + file. Dan moet ik dus ook nog eten en 3 paarden doen. Die 4 dagen is het echt hard werken, en ben ik laat thuis. De andere 3 dagen heb ik altijd zo veel te doen dat ik ook geen moment thuis ben, en dan ben ik minstens 3x per dag bij de paarden bezig. Maar ach, zo heb ik mijn eigen leven ingedeeld, en ik ben toch niet iemand die stil kan zitten. Natuurlijk zou ik ook wel een keer een avondje lekker niets willen doen, maar als ik eenmaal bij de paarden ben dan ga ik er weer voor. Ik heb een goede baan en ben blij met mijn drukke leven. Al weet ik niet of ik wel tijd zal hebben voor een relatie er nog bij. Haha!

Maar goed, je bent de regisseur van je eigen leven, en iedereen leeft zijn leven op een andere manier en heeft zijn eigen voorkeuren.

**Geplaatst**: 18-06-02 09:28

Geplaatst: 18-06-02 09:28

Een dierbaar iemand zei ooit tegen mij "er blijft nog zoveel tijd over" en precies die opmerking heeft veel indruk gemaakt, want ergens had hij gelijk. Want hoe vol mijn dagen ook zijn, er blijft altijd wel tijd over. Het is en blijft een race tegen de klok, maar tijd verspillen hoeft helemaal niet, als je maar de juiste keuzes maakt.
En ach, als je een keer ergens geen zin in hebt, dan roep je gewoon dat je geen tijd hebt, dat is wel weer een voordeel.

**Geplaatst**: 18-06-02 17:20

Geplaatst: 18-06-02 17:20

Ik sta op het punt om een moeilijke keus te maken. Verder met paarden, of paardrijden opgeven en me wijden aan het sociale leven en op kamers gaan?

Iwaldo gaat namelijk over een jaar weg. Het duurt nog even, maar ik heb al twijfels wat ik nu moet doen. Op dit moment hangt veel in mijn leventje van Iwaldo af. Ik heb een studie gekozen die dichtbij is zodat ik iedere dag naar stal kan. Ik ga niet op kamers omdat ik dan te veel reistijd heb.

Maar als ie weggaat, wat doe ik dan? Neem ik de sprong en ga ik op kamers wonen, aangezien ik dan de (leuke) ' verplichting' van het paard niet meer heb? En er dus nieuwe deuren opengaan?

Ik weet het nog niet, time will tell.

Wat mijn studie/latere baan betreft: Ik wordt opgeleid tot manager. Dat is absoluut wat ik leuk vind, maar daar komt wel bij kijken dat je veel inzet moet tonen, en lange werkdagen hebt. Part-timen is niet zo snel mogelijk in deze hoek. Dus of je fulltimen kan, en een paard hebben, en een (hopelijk wordt dat ooit nog wat Knipoog

) relatie? Pfoeh. Ik weet het niet hoor. We zullen zien.

**Geplaatst**: 18-06-02 18:23

Geplaatst: 18-06-02 18:23

MirageGidran"]
[quote="phoenix4ever schreef:
mijn paard verkopen daar denk ik nooit aan, maar wel eens denk ik wat ik zou kunnen,

Dat is eigenlijk ook wat ik bedoel hoor!
Ik heb nog nooit serieus erover nagedacht om d'r te verkopen, maar het schiet gewoon zo af en toe door m'n hoofd, helemaal als ik me rot voel omdat m'n vriend gewoon van alles 8/10e deel betaalt......
[/quote]

dat is wel erg lief hoor. de mijne heeft het er soms wat moeilijk mee. zeker nu sym er is. maar hij weet het maar alste goed dat hij eerder weg gaat dan zij, dus dat zal hij nooit vragen. hihi misschien wel deken Haha!

**Geplaatst**: 18-06-02 18:32

Geplaatst: 18-06-02 18:32

Ik heb net een groot deel zitten lezen. best nog wel diepgaand ook hier.

is het niet eigelijk zo voor ons allemaal dat paarden veel tijd kosten, maar dat je er zoveel voor teug krijgt?

Ik ben vast niet de enige hier die wel eens met knallende koppijn of buikpijn naar de paarden gaat en eigelijk niet wil, maar als je dan terug gaat naar huis bemerk je in eens dat je geen pijn meer hebt.
Het geeft mij zoveel energie en kracht. Ook als ik in moeilijke periodes zit trekken de paarden me er vaak doorheen.
Wat zouden we in godsnaam moeten zonder ze?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-02 18:42

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-02 18:42

ja, wat zouden we zonder ze moeten?
Ik heb een tijd zonder 'gemoeten' en ik werd vervelend voor iedereen in mijn omgeving hhaha echt waar.

Het is toch je grote passie, maar daarom kun je nog wel 'ns denken:
grmpffff.....

**Geplaatst**: 18-06-02 19:26

Geplaatst: 18-06-02 19:26

Jaartje of wat geleden heb ik een serieuze poging gedaan om te stoppen met paarden en paardrijden. Dat lukte om precies te zijn 2 kleine weken en toen moest ik echt weer bij een paard zijn. Het gaat dus niet om het rijden of het presteren, maar om bij paarden te zijn.
Enfin, na die stoppoging kwam ik via via en bij toeval mijn paard (weer) tegen en die heb ik toen maar gekocht.
Vanaf dat moment zag de wereld er wel een beetje anders uit hoor, maar vooral beter. Van mijn schamele salarisje moest er ook ineens een paard betaald worden, maar dat lukte heel goed hoor. De eerste tijd heb ik er veel voor opzij moeten zetten, althans zo noemden anderen dat. Voor mij was het veel simpeler, ik had er vooral veel meer bij gekregen en de geldzorgen nam ik op de koop toe en ik vond niet dat ik mezelf veel moest ontzeggen.
Na een tijdje kwam er een beter baan en toen een nog betere en die lijn heb ik een tijdje voortgezet en dat zal ik blijven doen. Mijn studie heb ik opgegeven, maar dat had andere oorzaken, dat kwam niet doordat ik een paard had, maar eerder andersom.
Een ander dierbaar persoon voorspelde mij dat ik er een beter mens van zou worden en ik durf hem al bijna gelijk te geven, er is in ieder geval een hoop verbeterd.

**Geplaatst**: 18-06-02 20:39

Geplaatst: 18-06-02 20:39

Nee gelukkig geen last van, door mijn paarden heb ik na werktijd altijd een gevoel met vakantie te zijn. of het nu rijden , landbewerken, mesten of iets anders is, het is voor mij en mijn gezin een manier van leven.

Gelukkig kan ik met mijn gezin wel met vakantie omdat een vriendin die ook een stel paarden heeft op die van mij en ik op die van haar pas in de vakantieperiode. maar we gaan eigelijk maar 2wk. per jaar weg, anders krijg ik toch wel last van een beetje heimwee.

Ik zag dat iemand nog wel eens hoopt op een grote lotto prijs ofzo, ja ik ook, om direct te kunnen investeren in die mooie schuur die ik wil bouwen en waar ik nu al 5 jaar voor spaar... of een nieuwer type jeep ipv mijn ouwetje (nog best goed, maar toch) om de trailer te trekken. Of een tracktor voor het hooien ( doe het nu met een oude paardenschudder en maaibalk achter de auto (ook lollig hoor!)

**Geplaatst**: 18-06-02 20:49

Geplaatst: 18-06-02 20:49

Lovely schreef:
Het gaat dus niet om het rijden of het presteren, maar om bij paarden te zijn.

Het gaat bij mij ook niet zozeer om de prestatie (alle respect voor de mensen bij wie dat wel is, voordat ik weer een discussie begin). Hoewel het prettig is hier ook weer opbouwend mee bezig te zijn. Het is daarom een aanvulling op mijn leven en geen doel. Ik ben nooit echt gestopt met paarden, maar wel een tijdje zonder gedaan en dan is er toch een leegte.

**Geplaatst**: 18-06-02 23:07

Geplaatst: 18-06-02 23:07

stokpeerd schreef:
Ik zag dat iemand nog wel eens hoopt op een grote lotto prijs ofzo, ja ik ook, om direct te kunnen investeren in die mooie schuur die ik wil bouwen en waar ik nu al 5 jaar voor spaar... )

Dat heb ik nou ook! Het zou gelijk in de paarden geïnvesteerd worden.
Verder heb ik toch echt wel het doel om van de paarden mijn beroep te maken.

**Geplaatst**: 19-06-02 08:43

ha

Geplaatst: 19-06-02 08:43

Hoi,

Ik herken dit wel hoor.
Mijn vriendin had dit probleem ook.
Zij heeft er een bijrijdster bijgenomen die betaalde.
Zo had ze toch nog iets extra's voor zichzelf en nog tijd vrij voor haar vriendje.
Ze moet er nu niet meer aan denken zonder bijrijdster ze kunnen erg goed met elkaar vinden.
Misschien een idee voor jouw.
Ik weet dan misschien wel iemand.

gr.

**Geplaatst**: 19-06-02 21:25

Geplaatst: 19-06-02 21:25

Als ik het dus zelf niet meer zou redden om naast mijn studie en de reistijd twee paarden te verzorgen(met hulp van mijn moeder en zusje, maar die kunnen ze niet rijden) dan zou ik ze verkopen. Ik zou het vreselijk vinden om ze weg te doen, maar het lijkt me voor die dieren nog vervelender om de hele dag te staan wachten tot(en of!) er die avond misschien iemand komt om zich even met ze bezig te houden!
Ik ben gewoon geen type om twee keer per week over het strand te hobbelen en de rest aan een ander over te laten! Ik vind het ook zonde om daar twee (sport)paarden voor op stal te houden...
En bijrijders daar begin ik niet meer aan! Dat vind ik zo'n ellende...Als het niet meer lukt dan is het niet anders, na mijn studie kan ik altijd weer gaan rijden *LOL*

Nomineer dit bericht ×