Karin schreef:Scheer dan ook niet alle sportpaarden over een kam.
Maar wat maakt mijn endurancepaard dan zoveel anders dan andere sportpaarden als het om 'losgooien' gaat?
* Wil ik verder komen in de sport, dan kan ik mij ook geen blessures veroorloven. Maar die kan mijn paard net zo goed oplopen in zijn box of tijdens de training.
* Mijn paard mag zich ook niet volvreten in de wei. Dat komt zijn prestaties en conditie idd niet ten goede. En mijn vroegere pony heeft ooit heftige graskoliek gehad, dat hoop ik ook nooit meer mee te maken. Maar daar zijn heel diervriendelijke oplossingen voor te verzinnen: eerst de wei laten afgrazen door andere paarden (of maaien), een stukje van een groter land afzetten of een deel van de dag op gras en de rest op zand.
Kortom, ik zie geen reden om een spring- of dressuurpaard op dat gebied anders te behandelen dan een endurancepaard.
Waarom maak jij er weer van dat ik alle paarden over één kam scheer? Dat heb je mij nooit horen zeggen.
Tuurlijk zijn er overeenkomsten voor elk sportpaard. Maar ik snap gewoon niet dat jullie het overduidelijke niet (willen) zien. Een dressuurpaard moet gewoon goed aan je hulpen zijn. Met dat betreft meer dan bijv een endurance paard. Kijk, elk paard draaft wel aan als je dat zegt maar in de dressuur is er iets meer voor nodig dan braaf aangalopperen. Mijn ervaring met paarden die te lang weidegang krijgen is dat ze minder aan het been zijn, laconieker, minder pit en weemoediger zijn dan wat goed voor ze is.