Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
yarrah schreef:Ik vind dat dierenartsen paarden ook wel heel makelijk afkeuren.
sweetheart schreef:Toch is dat moeilijker dan je denkt. Iedereen roept dat zo makkelijk, maar probeer het maar eens voor elkaar te krijgen als jij op dat punt zit en je moet een oplossing hebben, is niet zo simpel.
Morris schreef:yarrah schreef:Ik vind dat dierenartsen paarden ook wel heel makelijk afkeuren.
Hier ben ik het niet eens, kijk maar eens bijvoorbeeld naar de situatie waarin Lundi heeft gezeten. Ook mijn paard werd niet zomaar afgekeurd door de DA.
Het ligt er ook aan of je paard als sportpaard of als recreatiepaard is verzekerd.
Sorry hoor maar het houdt een keer op. Ik heb ook van alles geprobeerd, maar tot op zekere hoogte. Nu moet ik er wel bij zeggen dat mijn paard nu negentien is, en ik er geen bakken met geld meer tegenaan ga gooien. (hij heeft speciaal beslag, regelmatige controle gehad bij de DA: dit lag in mijn vermogen om te kunnen bieden aan mijn paard)
Morris schreef:Lies, ik denk niet dat ik hezelfde had gedaan dan jij hebt gedaan. Maar je moet er zelf vrede mee hebben.
Oscar schreef:Nu we het er toch over hebben, zou ik hier graag nog een vraag willen stellen.
Ik ben nl. erg benieuwd naar jullie mening en ervaringen.
Als jullie paard niet aan huis gestald staat, hebben jullie dan afspraken gemaakt met de stalhouder wat hij in een noodgeval gaat doen?
Fleurtje100 schreef:Het is gewoon niet makkelijk zo'n paard nog jaren te onderhouden, al helemaal niet als daar tegenover staat dat je zelf al die tijd niet meer kan rijden.
).wendytjeG schreef:sweetheart schreef:Toch is dat moeilijker dan je denkt. Iedereen roept dat zo makkelijk, maar probeer het maar eens voor elkaar te krijgen als jij op dat punt zit en je moet een oplossing hebben, is niet zo simpel.
Dat denk ik ook, de wereld bestaat nu eenmaal niet uit mensen die een paard als grasmaaier zoeken.
En ook lang niet elk paard neemt daar genoegen mee...

Jura schreef:Ik wil ook nog even een voorbeeld geven. Iemand die ik vroeger kende, had een vierjarige pony die op een boerderij stond bij kennissen. De pony had daar een box en vanuit die box kon hij zo de wei in. De eigenaar zei toen dat die pony iets had waardoor hij misschien over een tijd steeds moeilijker zou gaan lopen en uiteindelijk misschien verlamd zou raken en op een dag niet meer zou kunnen opstaan. Het zal wel iets met het zenuwstelsel zijn ofzo, ik vond het in ieder geval een raar verhaal want je zag niets aan die pony, hij was vrolijk en had nog veel zin in het leven. Toen is die pony afgemaakt (ik was er bij), terwijl hij op dat moment nog kerngezond was! Die pony was doodsbang toen de dierenarts kwam en vocht tegen het spuitje. Zijn beste vriendje, die op 20 meter afstand alles kon zien gebeuren maar er niet bij kon komen, was helemaal overstuur. Het was vreselijk om te zien!!!
Al was dat verhaal waar, dat die pony later misschien problemen zou krijgen, dan vind ik dus dat je dan nog steeds niet het 'recht' hebt om hem nu maar vast af te maken om het later lijden te besparen. Want het is wel een dier dat nu gezond is en nu plezier heeft. Ik vind dan dat je moet wachten tot het inderdaad zo is dat hij geen plezier meer zou hebben in zijn leven. Maar goed, dat is mijn mening...
Minou schreef:[ Waar jij overpraat is Ataxie, dit is een aandoening op het ruggenmerg (waarschijnlijk wervels die verkeerd zitten) .
[/quote]
marlon7 schreef:Ik zit nu midden in die beslissing om mijn paard wel of niet te laten inslapen.
Ik heb hem al 7 jaar en ook al van veulen af aan en hij heeft zijn hele leven altijd wel wat gehad.
Nu is er vorig jaar eindelijk vastgesteld dat hij hoefkatrolontsteking 3 heeft. Toen dacht ik ik geef hem nog een zomer op de wei. De ijzers gingen eraf en gestopt met rijden, alleen nog af en toe een buitenritje.
En toen werd het september en ik kon hem niet laten in slapen. Hij is wel kreupel, maar niet zo kreupel dat hij niet kan lopen. Hij loopt gewoon niet rad. Hij heeft zijn goede en zijn slechte dagen, maar hij ziet er goed uit. Hij speelt en rent in de wei, zit goed in zijn vacht enz.
Nu zijn we een jaar verder en vorige week werd hij ineens heel kreupel. Toen zag ik dat hij echt pijn had. Op dat moment dacht ik ik laat hem inslapen. Maar wat bleek hij had 'maar' een hoefzweer..
Ik heb toen wel gelijk een gesprek met de dierenarts gehad. Ik hem aan hem gevraagd wanneer ik hem nu moet laten inslapen. Ja die keuze moet ik dus zelf maken. Ik ken het paard het beste en ik weet wanneer die pijn heeft.
Tja... Ik studeer in Tilburg en ik wil nu graag op kamers, maar dat betekent dat ik mijn paard in september moet laten inslapen. Hijn staat namelijk thuis en ik verzorg hem helemaal zelf.
Dat kan ik dus niet, want hij geniet nog wel, dat weet ik zeker. maar ik ben wel doodongelukkig in deze situatie. Ik heb een paard aan huis staan waar ik eigenlijk al een jaar helemaal niks meer mee kan en ik zelf kan geen kant op...
Ik weet het niet, echt niet
ellenlouise schreef:Fleurtje100 schreef:Het is gewoon niet makkelijk zo'n paard nog jaren te onderhouden, al helemaal niet als daar tegenover staat dat je zelf al die tijd niet meer kan rijden.
Klopt, bij mij is het hetzelfde verhaal. Toch zou ik niet meer met mezelf kunnen leven als ik mijn paard zou afdanken en inruilen voor een 'rijdbaar' exemplaar. Mits het paard nog een prettig leven kan hebben natuurlijk. Het is iets wat ik vooraf ingecalculeerd heb eigenlijk. In principe blijft een dier levenslang bij mij (of andersom).
Het is maar net hoe je er tegenaan kijkt.