Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Paljassofie schreef:ok, maar nu...
ik weet nu al van halfzeven dat de pony voor een maand naar een trainingsstal gaat, ik moet mijn ouders op afbetaling het geld weergeven
ik heb dit nog even verzwegen omdat ik toch nog wou antwoorden op veel van deze berichten.
dusja , nu weten jullie het
ps : weet iemand iets in Oost-Vlaanderen waar ik hem kan laten aanrijden?

runningkawa schreef:Verstandige keuze om hem weg te brengen naar een africhtingsstal.
Over dat geld, je bent 15, zoek een baantje en je hebt ineens meer mogelijkheden met je pony, omdat jezelf les kunt gaan halen ed.
Concorde schreef:Ik vind het erg jammer dat je vader jullie zo aan laat klooien, eigenlijk nog verdraaid onverantwoordelijk van 'm ook.
Je hebt er zo ook niet veel plezier aan, het is gevaarlijk voor jouw, en je bent de toekomst van de pony aan het verpesten.
(ik heb zo'n verpeste, dominante rotpony gehad, net verkocht- na 1.5 jaar was ze eindelijk goed vertrouwd met kinderen, maar supermak zal ze nooit worden)
.miepmiep schreef:Wat fijn dat je vader ook inziet dat je pony uiteindelijk veel meer waard is als hij goed afgericht is. En dan niet alleen in geld, maar ook ik plezier voor jou! Ga je lekker kijken als ze met hem aan de slag gaan? Daar kan je vast een hoop van leren voor de toekomst! (Wou dat ik zelf de gelegenheid had daar eens naar te gaan kijken...)
Heel veel succes op de africhtingsstal, en uiteindelijk natuurlijk heel veel plezier met je pony gewenst!
(enneh, ga lekker door met je vertrouwensband met je pony opbouwen, dat is de allerbelangrijkste basis die je hebt, en het maakt het nog extra leuk ook!)
ingeo schreef:moet lukken zo, paljassofie! mijn (connemara-)titus was ook niet de makkelijkste met inrijden, en het is toch allemaal goed gekomen
.
dat je hem die twee keer na een slechte ervaring uiteindelijk zo naar stal 'moest' laten lopen vind ik wel niet de goede aanpak. OK, de eerste keer moest de piste vrij voor iemand anders, maar die tweede keer in de longeercirkel was ik eerder ter plekke van vermoeidheid neergestort dan dat ik hem uiteindelijk niet zou gepakt hebben - juist zó'n dingen zijn voor paarden ook heel belangrijk, dat ze geen voordeel halen uit hun opwinding/moeilijke reactie, maar dat er doorgegaan wordt tot je het (al is het met iets kleins) wél goed kan afsluiten.
hopelijk vind je een goede africhtingsstal voor hem, en rijd je er over enkele weken heerlijk zelf mee rond!
dus hij bleef maar lopen, en werd helemaal bezweet en ik was bang dat hij er iets aan zou overhouden, iedere keer er zoiets gebeurd , iedere minuut dat het langer duurt stapelt zijn probleem hem op. Dus is het soms beter dat het stopt. Ik heb daarna met hem wel nog oefeningen gedaan ( aan de hand stappen en dan oefeningen) zodat hij er niet echt voor beloond werd.