wie verkoopt zijn paard nooit ?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- elady
-
- Berichten: 5898
- Geregistreerd: 17-11-03
Geplaatst: 22-12-04 11:17
Desnoods werk ik 7 dagen per week 's avonds...zolang Lady maar niet weg gaat. Ik zou er niet aan moeten denken dat ze uit mijn leven verdwijnt (klinkt wel raar, maar goed). Ze is mijn kostbaarste bezit.
- Percy
-
- Berichten: 12903
- Geregistreerd: 04-09-01
- Woonplaats: België
Geplaatst: 22-12-04 13:24
vertigo schreef:Met ouder worden, word je inderdaad realistischer... Je beseft dat de kans klein is dat een verkocht paard een lang en gelukkig leven zal hebben.
Je beseft dat geen enkel paard perfect is ...en dat het een grote voldoening kan geven met een paard, ondanks zijn gebreken, door te zetten.
.
Mijn realiteit is bij het ouder worden juist de andere kant opgegaan
Ik realiseer me dat ik niet de enige paardenliefhebber ben, dat mijn paard het ergens anders ook goed kan hebben en ik heb juist minder zin in gebreken. Ben zelf ook wat breekbaarder namelijk 
Wat ik vroeger als een uitdaging zag, daar heb ik nu geen zin meer in. Ik wil gewoon genieten van mijn hobby en sport. De strijd aangaan moet ik al genoeg in het dagelijkse leven.
- Useful
-
- Berichten: 1483
- Geregistreerd: 14-06-04
- Woonplaats: Middelburg & Zwartewaal
..- Anoniem
Geplaatst: 22-12-04 14:29
Percy schreef:Mijn realiteit is bij het ouder worden juist de andere kant opgegaan
Wat ik vroeger als een uitdaging zag, daar heb ik nu geen zin meer in. Ik wil gewoon genieten van mijn hobby en sport. De strijd aangaan moet ik al genoeg in het dagelijkse leven.
Dit heb ik nu ook
Eerst was het spanned die verkl*te knol, weer leuk te krijgen.
Geef me nu, zoveel jaartjes later, die brave maar, die ik voorheen vast saai gevonden had
En bij niet klik, verkoop ik snel.
Voorheen, rijdend op paarden van een ander, maakte het niet uit of er wel of geen klik was.
Je reed ze een tijd en je weist toch dat ze weer gingen.
Nu, thuis in m'n eigen weitje, vind ik de klik wel belangrijk.
- Lowara
-
- Berichten: 25344
- Geregistreerd: 25-11-02
- Woonplaats: Enschede
Geplaatst: 22-12-04 14:32
- vertigo
-
- Berichten: 204
- Geregistreerd: 21-03-02
- Woonplaats: Moerbeke, België
Geplaatst: 22-12-04 16:19
Percy schreef:Mijn realiteit is bij het ouder worden juist de andere kant opgegaan
Wat ik vroeger als een uitdaging zag, daar heb ik nu geen zin meer in. Ik wil gewoon genieten van mijn hobby en sport. De strijd aangaan moet ik al genoeg in het dagelijkse leven.
Zelf ben ik ook ook een stuk breekbaarder hoor
, en zit ik ook niet meer op uitdagingen te wachten (toen ik jonger was eigenlijk ook niet).Mijn eerste paard was iets te impulsief aangekocht, en daar heb ik die uitdagingen(en ook wel beperkingen) wel gehad, maar vond het mijn verantwoordelijkheid hiermee om te gaan (Ik had hem tenslotte gekozen). En uiteindelijk geeft dat een goed gevoel.
Bij het op zoek gaan naar een tweede paard ben ik uiterst kritisch geweest. Ik had een duidelijk beeld aan welke eigenschappen het toekomstige paard moest voldoen, en welk gedrag hij zeker niet mocht vertonen. Ik heb er 2 jaar (en vele paardenbezoeken) over gedaan om een paard te vinden dat binnen die maatstaven viel. Dikwijls heb ik met pijn in het hart leuke paarden laten staan, omdat het niet duidelijk genoeg was of het paard in kwestie aan alle (belangrijke) punten voldeed..
Zo kan je vele (niet alle) mogelijke problemen op voorhand vermijden !
- Quinzy
-
- Berichten: 3067
- Geregistreerd: 22-08-02
- Woonplaats: Belgie
Geplaatst: 22-12-04 16:58
Volgend jaar word ze gedekt en dit veulen is normaal voor de verkoop bedoeld. Maar dit zal de 1ste keer zijn in mijn leven dat ik een dier verkoop (als ik het verkoop) ik ben van het zwart wit princiepe koop je een dier hou je een dier. En je doet het niet weg omdat het dier jouw niet aanstaat.
Natuurlijk maken uitzonderingen altijd de regel. Als je bv 100 procent zeker weet dat je dier ergens beter af is dan bij jouw dan valt het nog goed te praten.
- EvelienH
- Berichten: 3714
- Geregistreerd: 26-05-02
- Woonplaats: Breda
Geplaatst: 22-12-04 17:04
die zal haar paard nooit verkopen. Mijn pony staat nu ook te koop, omdat ik er te groot voor ben en ik bij de paarden wil gaan starten. Ik heb er eigenlijk minder moeite mee dan ik verwacht had.. ook al ben ik echt gek op dat beest. Ik weet dat het niet meer gaat, dus dan zal ze wel weg moeten. (ik denk dat mijn vader wegloopt als we er nog een bijkopen hij kreeg al bijna een hartaanval bij het idee dat we straks miss 4 paarden hebben ' Laatst bijgewerkt door EvelienH op 22-12-04 17:06, in het totaal 1 keer bewerkt
- Nicole85
-
- Berichten: 6697
- Geregistreerd: 20-06-02
Geplaatst: 22-12-04 17:05
Wij zijn echt 1 team, vind ik. Hij vertrouwt op mij bij alles. Mijn arab vindt het bijv eng om over kleurverschillen op de grond te lopen. Loop ik erover, hij ook. Bij een ander doet hij het echt niet.
Hij is heel erg eenkennig. Hij is echt mijn droompaard en gaat never weg!
- livo
- Berichten: 747
- Geregistreerd: 19-11-03
- Woonplaats: overijssel
Geplaatst: 22-12-04 18:31
- Anke
-
- Berichten: 19779
- Geregistreerd: 10-05-01
- Woonplaats: DL - Havert
Geplaatst: 22-12-04 18:34
Er kunnen zoveel factoren een rol spelen,
soms kun je gewoon niet anders dan je paard
verkopen om wat voor een redenen dan ook.
Of krijg je toch een ander doel met rijden
waar je huidige paard niet aan kan voldoen...
Je weet tenslotte nooit wat het leven je nog
brengt....!
- Concorde
-
- Berichten: 6724
- Geregistreerd: 14-08-01
- Woonplaats: Klein dorpje in Twente
Geplaatst: 22-12-04 18:59
)Ik heb altijd ontzettend veel plezier met Eldien gehad, geen seconde spijt gehad dat ik haar heb gekocht, maar altijd wel een beetje in m'n achterhoofd gehouden dat het geen misdaad is om haar te verkopen als ze wat bijgekomen is en een hele goede eigenaar krijgt.
En ik heb altijd gezegd dat ze pas weg ging als ik 200% een goed gevoel bij de nieuwe eigenaar zou hebben, en zó'n goed bod kreeg dat ik een leuk paard weer kon kopen.
En dat is gebeurd.
Eldien is nu 3 weken weg, ik kreeg dezelfde dag dat ze was opgehaald nog een mailtje dat ze goed was aangekomen en lekker op stal stond te eten. 2 Dagen later een mail dat Inge (haar nieuwe eigenaresse, 12 jaar) haar had gereden en dat t super ging, en een paar dagen terug kreeg ik weer een mailtje dat zó ontzettend positief was!!! Echt super!
De ouders van Inge hebben een melkveebedrijf, en een paar paarden voor de hobby (3 goede dressuurpaarden waarmee ze fokken). Inge's vorige pony was net verkocht. Er werd me gelijk verteld dat mocht het niet klikken Eldien gewoon bleef, en ze ermee wilden fokken omdat het gewoon een heel mooi type is
Het zijn gewoon echt fijne mensen. Ik heb inmiddels een nieuw paard, en heb er echt geen spijt van dat Eldien is verkocht. Die pony doet super haar best voor Inge, en ik weet dat ze dat niet zou doen als ze het niet fijn zou hebben (het is nogal een, ehhh, karakterpaardje 
)Ik vind wel dat het je verantwoordelijkheid is om te zorgen dat je paard goed terechtkomt als je 'm verkoopt! Eldien was nooit weg gegaan aan iemand die niet goed voor haar zou zijn!
- Renske_
-
- Berichten: 20558
- Geregistreerd: 12-10-02
- Woonplaats: het zonnige zuiden van NL
Geplaatst: 22-12-04 19:12
toen ik haar bijna een jaar had gingen we verhuizen, naar een huis met stallen+weiland
tsja dan heb je je beestje iedere dag heel de dag dicht bij je in de buurt, en t is nou eenmaal een schat van een beestje, dus als t over 'overstappen naar de paarden' ging, zei ik dat ik met des(1.55 hoog) gewoon naar de paarden zou overgaan
helaas kreeg ze spat, toen HKO en toen had ik haar inmiddels 3 jaar, waarvan we 2 jaar aan t sukkelen waren, toen wist ik zeker, ze blijft bij mij! overbelasting of verkeerd rijden zou t nog erger maken, dus nee dat risico wilde ik niet nemen!
helaas is ze toch nog slecjter geworden, maar ze is er nogsteeds, heb haar nu al 8 jaar, en ze blijft tot aan haar einde bij mij.
toen ik des zo'n 3/3,5 jaar had kwam Quentin erbij, mn 'wedstrijdpaard' wat een enorme rotbok was dat toen hij na een halfjaartje zn trucendoos opedeed
ik ben er vaak zat jankens vanaf gestapt, of dat hij weer eens halverwege een buitenrit omdraaiden en terug naar huis rende, tussen auto's door, een keer tegen een gelukkig bijna stilstaande vrachtwagen aan, toen een keer omgeklapt met t steigeren en ik wilde nooit meer rijden
heb mezelf bedacht, wilde hem toch niet kwijt, en ben gaan rijden met veel begeleiding de eerste 6 weken, en ja hoor we werden Z1
helaas blijkt hij sinds die val met t steigeren en vlak erna een val in de wei, een scheef bekken te hebben, wat nu na 2 jaar sukkelen en de diagnose ataxie(wat dus niet zo is) eindelijk duidelijk wordt.voel me nu zo schuldig dat ik hem de laatste 2 jaar soms vrij grof heb gereden als ie weer sn staakte, wist ik veel dat ie naast een moeilijk karakter ook lchamelijk niet goed was, 2 verschillende klinieken hebben hem onderzocht en niets gevonden wat fout zat in zn lijf
en dan toch, ondanks een scheef bekken, met als gevolg: scheve heup, scheve ruggenwervels, met O-benen staan achter om zn heup te ontlasten etc, toch naar het Z1 zijn gekomen, dan heb je als paard echt wel karakter, als je ondanks dat alles toch blijft lopen.....en dan heb je als eigenaar een enorm schuldgevoel kan ik je vertellen
maargoed, hij is afgekeurd en teruggekocht van de verzekering, dus ik mag hem niet eens meer verkopen, maar dat zou ik anders ook niet hebben gedaan!
wel heb ik nu een jaarling, en na 8 jaren van pech&ellende met de paarden, gaat een paard met een ontzeteend rotkarakter die echt gevaarlijk doet, er direct uit! dus hoop dat mn jaarling lief, braaf& voorall ook gezond blijft
voorlopig gaat het goed, vindt t echt een schat van een beest, wel met karakter maar meer op ene komische manier, ze is snel op dr teentjes getrapt en dan echt beledigd
dus t moet wel heel gek gaan wil ik haar verkopen, maar door zo'n hel als met Quentin, alleen maar steigeren en gevaarlijk doen, nee dat hou ik voor gezien verder hebben we tussendoor nog een 16 jarige merrie gekocht, spreek de vorige eigenaresse nog weleens, en die is zo blij dat we na 3,5 jaar ngosteeds blij met t paard zijn en dat ze gewoon niet wordt verkocht maar hier lekker mag blijven op dr oude dag(is alweer bijna 20)
dus nee, ik ben niet iemand die een paard koopt om weer door te verkopen!
- Puera
-
- Berichten: 8796
- Geregistreerd: 15-10-04
- Woonplaats: Fryslân
Geplaatst: 22-12-04 19:29
In mei 1999 werd er (verborgen) spat bij haar geconstateerd. Geen probleem, dacht ik heel optimistisch. Ik zou haar laten dekken en zou haar te tijd geven zodat het gewricht kon vergroeien. De hele zomer lekker gereden tot ze weer kreupel werd. Toen moest ik haar verplicht op rust zetten. In december was ik voor controle bij de DA waar bleek dat het spatgewricht nauwlijks was vergroeit én ze bleek niet drachtig. Intussen had ze allerlei stalondeugden ontwikkeld: deuren opmaken, deuren opeten en uiteindelijk kribbebijten. Voor mij was het over. Ik had een pony die veel pijn had en dus absoluut niet lekker in haar vel zat. In februari 2000 heb ik de knoop doorgehakt en heb ik haar laten inslapen.
Mijn wereld stortte in, mijn meisje, mijn maatje was er niet meer.
Ik wilde wel weer graag een ander paard, die heb ik uiteindelijk gevonden in oktober/november 2000. Bij dit paard heb ik meteen gezegd dat ik me niet weer zo ga hechten aan een paard én dat er een dag is dat ze weggaat. Dat van het hechten is gigantisch mislukt, ik ben echt verzot op mijn paardje.
Maar ik weet dat ze op een dag weggaat. Ik heb nog bepaalde doelen die ik met haar wil behalen. Het zal niet makkelijk worden, dat weet ik nu al. Ik heb een paar maanden terug zelfs op het punt gestaan om haar te verkopen. Er waren mensen in haar geinteresseerd omdat ze best leuk kan springen. Aangezien ik niet een ster in springen ben, te nerveus op wedstrijden, heb ik serieus overwogen om haar weg te doen. Gewoon omdat ik het haar gun te springen met een ruiter die haar wél goed kan rijden. Wel met het idee natuurlijk om er zelf een ander leuk paard voor terug te kunnen kopen. Via via hoorde ik dat die mensen er een slaatje uit wilden slaan. Voor een prikkie van mij kopen, wat niveau eraan rijden en dan weer met winst doorverkopen. Om die reden én omdat iedereen zei dat ik nooit weer zo'n goed paard zou krijgen heb ik het niet gedaan.
Ik ga proberen mijn doelen te halen. Wat daarna gebeurt zie ik wel....
Moraal van het verhaal: ik heb geleerd dat aan alle mooie dingen een eind komt. Dus ik hou daar rekening mee. Dan komt de klap misschien iets minder hard aan.
- Speedster
-
- Berichten: 3547
- Geregistreerd: 28-09-04
- Woonplaats: Valkenburg
Geplaatst: 22-12-04 19:36
- Sjonniej
- Berichten: 17536
- Geregistreerd: 21-05-03
- Woonplaats: Zuid Holland
Geplaatst: 22-12-04 19:39
shana schreef:zo dat moest ik effe kwijt want ik erger me verschrikkelijk aan mensen die een paard zien als een gebruiksvoorwerp en verkopen zodra het niet meer aan hun verwachtingen voldoet !
Dit vind ik eigenlijk wel een beetje erg kort door de bocht.
Wij hebben dit voorjaar een pony verkocht. Hartstikke leuk beestje, deed geen vlieg kwaad, had een trukendoos, maar was wat lakoniek. Áls hij er moest wezen was hij er (dressuurproef), maar als we gingen trainen of condititietraining werd je doodmoe van hem. Hij moest constant aangemoedigd worden, constant je been eraan, iedere keer weer na een half uur met zijn kop jengelen.
Hij heeft 10 jaar bij ons gewoont, mijn ouders hebben hem vanuit het wild gekocht en hebben hem daarna helemaal opgeleid. Mijn vader is in klasse 3 van samengesteld mennen tweespan met hem gestopt, omdat wij niet naar klasse 4 wouden ivm. andere wedstrijden (verder weg).
Mijn pa zat dus met dat span aan de top. En hij wou weer een uitdaging, hij zat ondertussen aan de 50 winstpunten. Maar hier geen ruimte voor 10 pony's, hooguit 3 maar.
Dus eerst een nieuwe pony erbij, hartstikke gaaf jong ding. Wij daar helemaal mee aan de slag, en met de andere spanpony (David) bleef ik enkelspan rijden. Maar Hardy bleef dus constant staan. Ik vond hem niet leuk, je moest constant blijven drijven en hij liep zachter als het paard van me vriendin. Me ouders waren bezig met het jonge paardje en hadden eigenlijk ook geen tijd en zin meer om wat met hem te doen.
Nu is hij verhuist naar een klein, lief meisje in Zeeland. Hij staat dag en nacht in de wei 's zomers (iets wat heir niet kon), heeft binnen een stal van 5x3 meter, 2 vriendjes en hij hoeft niets anders te doen dan door het bos en strand wandelen. Dan heeft het beestje het daar toch vele malen beter?!
- shana
-
- Berichten: 1467
- Geregistreerd: 01-12-03
Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-04 00:15
Sjonniej schreef:Dit vind ik eigenlijk wel een beetje erg kort door de bocht.
Wij hebben dit voorjaar een pony verkocht. Hartstikke leuk beestje, deed geen vlieg kwaad, had een trukendoos, maar was wat lakoniek. Áls hij er moest wezen was hij er (dressuurproef), maar als we gingen trainen of condititietraining werd je doodmoe van hem. Hij moest constant aangemoedigd worden, constant je been eraan, iedere keer weer na een half uur met zijn kop jengelen.
Hij heeft 10 jaar bij ons gewoont, mijn ouders hebben hem vanuit het wild gekocht en hebben hem daarna helemaal opgeleid. Mijn vader is in klasse 3 van samengesteld mennen tweespan met hem gestopt, omdat wij niet naar klasse 4 wouden ivm. andere wedstrijden (verder weg).
Mijn pa zat dus met dat span aan de top. En hij wou weer een uitdaging, hij zat ondertussen aan de 50 winstpunten. Maar hier geen ruimte voor 10 pony's, hooguit 3 maar.
Dus eerst een nieuwe pony erbij, hartstikke gaaf jong ding. Wij daar helemaal mee aan de slag, en met de andere spanpony (David) bleef ik enkelspan rijden. Maar Hardy bleef dus constant staan. Ik vond hem niet leuk, je moest constant blijven drijven en hij liep zachter als het paard van me vriendin. Me ouders waren bezig met het jonge paardje en hadden eigenlijk ook geen tijd en zin meer om wat met hem te doen.
Nu is hij verhuist naar een klein, lief meisje in Zeeland. Hij staat dag en nacht in de wei 's zomers (iets wat heir niet kon), heeft binnen een stal van 5x3 meter, 2 vriendjes en hij hoeft niets anders te doen dan door het bos en strand wandelen. Dan heeft het beestje het daar toch vele malen beter?!
dit is voor dit paardje inderdaad een hele goede oplossing !!
als ze bij dit meisje kan blijven heeft je paard terug een supergoede thuis gevonden maar als ze daar om de een of andere reden terug verkocht wordt weet je niet meer wat er met haar gebeurt en dat is 1 van de grootste reden dat ik mijn paarden bijhoud tot ze sterven !
ik ken verschillende mensen die een paard kopen en bv als het nieuwe er af is willen ze een ander paard ! en dat bedoelde ik met daar erger ik me aan , een paard is geen gebruiksvoorwerp dat je weggooit als je het beu bent !
als je je paard dan toch moet verkopen om de een of andere redenen zorg er dan voor dat ze een goede thuis krijgen en maak een contract op dat jij ze terugkoopt als ze terug verkocht wordt ( en stel een maximum prijs vast anders betaal je misschien het dubbele dan de prijs waarvoor je ze verkocht hebt
) - Chrystal-gek
-
- Berichten: 3076
- Geregistreerd: 17-05-01
- Woonplaats: Overijssel
Geplaatst: 23-12-04 00:39
shana schreef:dit is voor dit paardje inderdaad een hele goede oplossing !!
als ze bij dit meisje kan blijven heeft je paard terug een supergoede thuis gevonden maar als ze daar om de een of andere reden terug verkocht wordt weet je niet meer wat er met haar gebeurt en dat is 1 van de grootste reden dat ik mijn paarden bijhoud tot ze sterven !
ik ken verschillende mensen die een paard kopen en bv als het nieuwe er af is willen ze een ander paard ! en dat bedoelde ik met daar erger ik me aan , een paard is geen gebruiksvoorwerp dat je weggooit als je het beu bent !
als je je paard dan toch moet verkopen om de een of andere redenen zorg er dan voor dat ze een goede thuis krijgen en maak een contract op dat jij ze terugkoopt als ze terug verkocht wordt ( en stel een maximum prijs vast anders betaal je misschien het dubbele dan de prijs waarvoor je ze verkocht hebt
Waarom zou je een contract opstellen?
Is volgens mij niet eens rechtsgeldig, dus als ze dan werkelijk het paard doorverkopen zonder jouw daarover in te lichten, kun je nog niks.
Daarbij, het paard zou best in waarde kunnen vermeerderen doordat ze hem beter laten lopen (klasse hoger, prijzen binnenhalen etc etc), maar omdat ze hem van jou voor zoveel hebben gekocht, moet je hem daar maar voor terug kunnen kopen?
Mooi handeltje heb je dan.
Rijd er maar even wat meer waarde aan, en als je hem zat bent, koop je hem terug voor het oude bedrag en verkoop je hem vervolgens voor het nieuwe bedrag maar weer door...?
Ik zou dus geen paard kopen met zo'n contract, als ik een paard koop, wil ik zelf beslissen wat ik er mee ga doen.
Daar heb ik dan toch de centjes ook voor betaald?
Als de oude eigenaar vraagt, als ik het paard verkoop, het ook aan hun wil melden, dat is wat anders.
Daar heb ik geen moeite mee (nouja, behalve als ik zou willen dat mijn paard daar niet meer terug naar toe gaat).