Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-03-04 23:18

Geplaatst: 01-03-04 23:18

Ik stap er altijd wel weer op als ik eraf val. Het lijkt mij namelijk niet verstandig als je er niet direct weer opklimt. Zowel voor jezelf (anders wordt je misschien bang om er later weer op te gaan) als voor het paard ( die kan nadat je eraf bent gevallen denken, dat was een goeie truuk).

**Geplaatst**: 01-03-04 23:33

Geplaatst: 01-03-04 23:33

Ik stap er ook gelijk weer op, maar ik moet wel zeggen dat nadat ik erg hard van Nicole af ben gevallen, ik een stuk voorzichtiger ben. En helaas kan Nicole daarvan profiteren. Maar ja, zoek maar eens iemand die haar weer goed aan het rijden wil krijgen, die zijn hier echt onvindbaar.
Helaas durf ik dus niet zo veel meer...

**Geplaatst**: 02-03-04 00:30

Geplaatst: 02-03-04 00:30

Ik klim er altijd gelijk weer op, ongeacht blessures en andere ellende. Op het moment dat ik er wel naast lig stroomt er zoveel adrenaline door mijn lijf dat ik geen pijn voel. Ben alleen maar heel erg boos op de rotbok die me dat flinkt. (als ik er moedwillig afgekickt ben) Die zal dus eerst nog een aantal keren flink voorwaarts de bak door geknalt worden voordat ie naar stal gaat. Eventuele blessures zie ik op stal wel weer, kan ik me op zo'n moment niet druk over maken.

**Geplaatst**: 02-03-04 10:28

Geplaatst: 02-03-04 10:28

ik stap er meestal ook gelijk weer op... anders blijf je bang......

**Geplaatst**: 02-03-04 10:32

Geplaatst: 02-03-04 10:32

Ja. Gelukkig ben ik er nog nooit afgestuiterd. Hoop dat dat ook niet gaat gebeuren. Maar ik kan me best voorstellen dat als je er af bent gevallen en je een blijven letstel er aan over gehouden hebt dat je dan toch voorzichtiger bent.

**Geplaatst**: 02-03-04 11:04

Geplaatst: 02-03-04 11:04

ik zou het in het begin mischien wel weer een beetje eng vinden maar ik zal er zowizo weer op gaan (dat moe je trouwens altijd doen anders geef je het paard gewonnen)

**Geplaatst**: 02-03-04 11:06

Geplaatst: 02-03-04 11:06

annegti schreef:
Ik klim er altijd gelijk weer op, ongeacht blessures en andere ellende. Op het moment dat ik er wel naast lig stroomt er zoveel adrenaline door mijn lijf dat ik geen pijn voel. Ben alleen maar heel erg boos op de rotbok die me dat flinkt. (als ik er moedwillig afgekickt ben) Die zal dus eerst nog een aantal keren flink voorwaarts de bak door geknalt worden voordat ie naar stal gaat. Eventuele blessures zie ik op stal wel weer, kan ik me op zo'n moment niet druk over maken.

ja, dat herken ik wel, was ook de reden waarom ik er 7 keer na elkaar mocht afduiken Bloos!

. boos was ik niet (hij wist nog nergens van), maar wél vastbesloten om door te gaan. ook dat ik enkele dagen flink liep te manken nam ik voor lief. maar daarná Nagelbijten / Gniffelen

.....
ook toen ik later in het bos reed en bij een val mijn arm brak zat ik er al weer op, keek dan pas naar mijn pijnlijke arm, en zag dat het modelletje helemáál niet meer met het oorspronkelijke model overeenkwam Haha!

.
nou, dan ben je er even snel weer af hoor Schijnheilig

....

**Geplaatst**: 02-03-04 21:16

Geplaatst: 02-03-04 21:16

Ben als een kind een keer goed gestuiterd, (letterlijk: stuitje gekneusd en twee weken op een zwembandje zitten *LOL*

) Zag toen nog weinig gevaar denk ik, nooit angst gehad daarna.
Drie jaar geleden viel ik van mijn verzorgpony af, was aan het uitstappen en ineens ging ze, ik dacht nog die stopt wel, zweep weggegooid en uitzitten, maar ineens begon ze te bokken als een gek en ik ging in volle vaart met mijn hoofd vooruit tegen de bakrand aan... Whiplash, 2 gekneusde ribben en een gekneusde heup. Wist ik toen nog niet en zat zo vol adrenaline dat ik nog geen pijn voelde. Ben weer opgestapt en heb haar verder uitgestapt, ze moesten me eraf tillen daarna... Heb toen toch nog een tijd angst gehad en ben een stuk voorzichtiger sindsdien. Ben wel blij dat ik er weer op ben gaan zitten ondanks alles, anders had ik misschien nooit meer gedurfd.

**Geplaatst**: 03-03-04 11:43

Geplaatst: 03-03-04 11:43

jah.. dat is echt noodzakelijk anders blijf je het vaak uit stellen.. en van uitstel komt afstel.. dus ik ga er altijd meteen weer .. ook als ik echt pijn heb.. maar dan alleen ff een rondje stappen..

**Geplaatst**: 03-03-04 11:47

Geplaatst: 03-03-04 11:47

Als ik er af val, ga ik er meestal wel gewoon weer op. Er is echter één uitzondering. Op dat paard stap ik van mijn lang zal ze leven niet weer!

**Geplaatst**: 03-03-04 11:55

Geplaatst: 03-03-04 11:55

Vorig jaar winter viel ik 2x in een halfuur van Zazou. En k ben altijd wel weer opgestapt. Maar 1 keer viel ik heel hard en toen kon ik niet meer lopen, dus niet gelijk er weer op gegaan.

Ben in de zomer ook heel hard gevallen in het park. Had een hersenschudding en een uitgescheurde lip, dus kon toen een lange tijd niet rijden. Maar ik was er niet bang van geworden ofzo. Dus toen ik weer kon rijden, gelijk er weer op

**Geplaatst**: 03-03-04 13:45

Geplaatst: 03-03-04 13:45

Ik was al heel vaak gevallen en altijd weer opgestapt. Ik dacht niet dat ik ooit bang zou worden tot ik een paar jaar geleden tegen een boom ben aangesmakt en mijn rug had gebroken, gelukkig is alles goedgekomen. Vrienden hebben me toen zo ongeveer gedwongen om weer te gaan rijden. Ik was wel elke dag bij de paarden maar durfde er niet meer op. Toen ik er eenmaal opzat viel het wel weer mee maar ik durf niet zoveel meer als daarvoor. Als ik op de plek kom waar ik toen gevallen ben dan zit ik ook niet echt lekker.

**Geplaatst**: 03-03-04 13:51

Geplaatst: 03-03-04 13:51

Yeps, ben gelukkig (nog) nooit bang geweest Lachen

Ben zelfs weer opgestapt, terwijl achteraf bleek dat ik 3 ruggewervels had verschoven...

De enige angst die ik heb, is om angst te hebben.

**Geplaatst**: 03-03-04 17:22

Geplaatst: 03-03-04 17:22

De eerste keer dat ik van Lois viel was het helaas gelijk raak. Gebroken ruggewervel. Ik kon niet opstaan en er dus ook niet meer gelijk op. Na 8 weken revalidatie ben ik er weer opgeklommen. Eerst wat huiverig maar na korte tijd deden we were van alles samen en zelfs meer dan ervoor omdat bij mijn toen het kwartje wel gevallen was. Ik ben eraf gevallen vlakbij de stal op zacht zand en had gelukkig mijn telefoon bij de hand. Mijn angst was vallen en niet meer op kunnen staan en dan ook nog eens je paard kwijt zijn. Dat alles gebeurde me in 5 seconden. Paard werd gelukkig netjes teruggebracht. Nu heeft hij een naamlabeltje aan zijn zadel en heb ik mijn gegevens in een ketting en achterop mijn telefoon. Je weet maar nooit. Daarna ben ik er nog tig keer afgevallen. Telkens doordat hij van een hond schrok (van die vervelende bosjessluipers die dan snel aanvallen). Ik mag zeggen hoe meer je valt hoe beter je valt. De laatste keer wa shet een elegante koprol. Ook wel eens heel dom tussen zijn oren door omdat hij gelijk ging gaan staan vreten toen ik eenmaal uit het zadel was gelanceerd Bloos!

. Ik ben er toen wel gelijk weer opgeklommen. Wel met bibbers in de benen hoor.
En idd is de angst om angst te hebben het ergst Haha!

**Geplaatst**: 03-03-04 17:35

Geplaatst: 03-03-04 17:35

ik moet wel, tot nu toe ben ik op alle paarden meteen weer verder gereden (soms onder zware druk van m'n ouders "als je er nu niet opstapt zetten wij je erop"). Behalve eentje, toen had ik mn elleboog zwaar gekneusd en moest meteen door naar het ziekenhuis. die pony ben ik daarna ook nooit meer opgegaan... toen ik met paard en al omviel ben ik daarna ook meteen weer opgegaan, niet alleen voor mezelf maar ook voor het paard...

**Geplaatst**: 03-03-04 17:48

Geplaatst: 03-03-04 17:48

Ik weet wel... in de jaren heb ik wel meer angst ontwikkeld want; stel dat ik er af lazer... Ik stap er wel weer op, maar dan nog wel met bevende knieeen Haha!

**Geplaatst**: 03-03-04 18:19

Geplaatst: 03-03-04 18:19

Ik stap er in principe ook gelijk weer op, ook als ik pijn heb. Moet het wel enigszins mogelijk zijn natuurlijk... Gister nog hard op m'n rug gevallen, maar omdat dat paard het expres deed (manegepony, geen eigen) wou ik er juist weer op. Zo makkelijk komt ie niet van me af...

**Geplaatst**: 05-03-04 13:26

Geplaatst: 05-03-04 13:26

ik moest een keertje op een arabiertje rijden dat net 3 maanden op wei had gestaan. nou ik ging erop en hij deed nog maar 1 pasje en hij sprong als een gek door de bak samen met mij. ik bleef zo lang mogelijk zitten maar op een gegeven moment was ie zo dol en gek dat hij met 4 benen tegelijk in de lucht sprong en gaf een megabok in de lucht en kwam verkeerd neer op de grond waardoor hij viel en ik lazerde voorover eraf en hij rende nog over me heen. mijn cap zat helemaal onder de deuken en ik had een flinke hersenschudding en had mijn arm gebroken. toen ik weer mocht rijden ben ik wel weer met veel moed opgestapt en ben niet bang geweest(gelukkig). ben wel vaker van paard gevallen stap meestal wel weer gewoon op.
en ben ook een keertje gevallen met springen ik viel voorover over mijn paard heen want mijn paard weigerde op het laatste moment toch maar wl.als dat een keertje gebeurt dan is het het beste om weer op je paard te stappen en nog ffies een sprongetje maken(ookal is het heel laag) want anders durf je misschien niet meer te springen. en das niet zo leuk.

**Geplaatst**: 05-03-04 13:59

Geplaatst: 05-03-04 13:59

De laatste keer dat ik ben gevallen heb ik er een zwaar gekneusde rug aan overgehouden, in het ziekenhuis zeiden ze dat ik mazzel heb gehad. Pas na 7 maanden mocht ik van m'n therapeuten weer rijden. De eerste keer ben ik er eigenlijk zonder enige angst weer opgestapt, maar ik merk wel dat de klap nog best vers in m'n geheugen ligt. Ik ben niet angstig, maar een stuk voorzichtiger dan ik eigenlijk was.

gek is dat eigenlijk. Vroeger ben ik er zó vaak hard afgevallen, en er met een grote grijns onvoorwaardelijk weer opgestapt. Als je ouder wordt ben je veel voorzichtiger merk ik tenminste..

**Geplaatst**: 05-03-04 14:17

Geplaatst: 05-03-04 14:17

hoi

Na een val stap ik wel weer op mijn paard en rijd een rondje tenzei ik er natuurlijk niet meer op kan stappen omdat er iets ergs aan de hand is.
Mijn paard is nu bijna 5 jaar en ik heb haar zelf ingereden. Afgelopen zomer waren we aan het buiten rijden en het was een beetje nat in de berm. Monty ging toen half de weg op en toen weer terug het gras in maar omdar deze nat was is monty gevallen en viel ik dus ook tone had ik mijn been gekneusd en kon er dus po dat moment niet meer op stapen. Twee weken geleden was ik in de bak aan het rijden en monty loopt af en toe niet goed op teletten en ik was aan het galloperen waarin ze dus niet goed haar benen neer zetten en op de grond viel we lagen met zij'n tweeen op de grond en we stonden te gelijk weer op. Ik ben er meteen wer op gegaan en heb nog een rondje gereden gedraaft gegallopeerd en daarna uit gestapt. Ik dnek dat het wel een goed idee is om na ene val meteen er weer even op te gaan omdat de volgende keer de opstap dan niet zo groot is om er op te gaan zonder angst gevoel.

Groetjes charon

**Geplaatst**: 06-03-04 17:38

Geplaatst: 06-03-04 17:38

Zekers, ik stap er nog veel harder weer op. Dat overdondert het paard meestal en dat helpt. Hoewel je soms na een echt harde val gewoon te veel pijn hebt uiteraard. In januari laatstleden heb ik wel even een kwartier gerouwd om mijn toch al zo pijnlijke rug, na een idioot harde klap door mijn wervelkolom.

Nadat ik mijn rug brak, 8,5 jaar geleden, ben ik ook even blijven liggen. Gelukkig wel, achteraf.. Maar toen het 10 maanden later en twee operaties verder eindelijk weer mocht, zijn mijn pony en ik weer vrolijk verder gereden. Als je bij voorbaat al bibberknieen hebt houd je jezelf misschien voor de gek, maar geen paard trapt daarin denk ik.

**Geplaatst**: 06-03-04 17:51

Geplaatst: 06-03-04 17:51

Uhm... ben 1 keer van een paard gevallen dat ik mijn sleutelbeen had gebroken, maar omdat ik op de een of andere manier verdoofd was en (nog!) geen pijn voelde ben ik er gewoon weer opgestapt.
Later ben ik nog eens wezen rijden, toen viel ik eraf en had ik een hersenschudding. Wel een lichte gelukkig, maar omdat ik dat ook niet direct merkte (dacht dat ik een zware hoofdpijn had ofzo) ben ik ook weer doorgereden.
Afgelopen dinsdag ben ik op de Drentse hei van een (gehuurd) paard afgestuiterd. Toen ben ik er ook weer opgestapt, maar omdat het paard heel druk bleef doen en ik nog wat verdwaasd was van de val wilde ik toen wel zsm terug naar stal. Ik vond het niet direct eng, maar ook niet echt plezierig zeg maar. Mijn rug deed ook onwijs veel pijn, en daar heb ik nu nog steeds last van. Toen ik daarna afgelopen donderdag weer op een paard zat merkte ik wel dat ik wat voorzichtiger deed ivm mijn pijnlijke ruggetje. Maar bang? Dat komt niet voor in mijn woordenboek... niet in verband met paarden. Moet je ook niet hebben... zit je alleen maar in de weg.
Vroeger was ik wel eens bang als een paard heel druk was, omdat ik er niet af wilde vallen. Nou dan bereikte ik alleen maar het tegenovergestelde resultaat. Dus sindsdien probeer ik als een dappere Dodo door het leven te gaan. Hahahaha Haha!

**Geplaatst**: 06-03-04 17:55

Geplaatst: 06-03-04 17:55

ik stap er normaal altijd meteen weer op, maar nadat Quentin ongeveer 2,5 jaar geleden zo erg steigerde dat we achterover vielen, durfde ik 2 weken niet meer te rijden!

ik ben er wel meteen weer opgestapt, en terug naar huis gereden(was op oefenterrein van de club waar ik in mn eentje aan het rijden was) maar daarna durfde ik gewoon niet mjeer!
zodra ik er op zat en aan wilde stappen ging hij al staken, wilde ik aandrvaen ging hij meteen steil omhoog, en dan durfde ik nietys meer te doen, dus het ging echt niet meer, helaas

hij is toen door mn ouder te koop gezet, vonden hem levensgevaarlijk, ook beet hij mn moeder vaak als ze bv langs de stal liep.

toen er mensen belden om te komen kijken knapte er iets in mij, ik weet niet precies wat er gebeurde maar ik wilde niet dat hij wegging, dus ik ging rijden, en t ging nog goed ook(hij stond inmiddels al 2 weken stil)

daarna een betere instructeur gezocht, en daar ook een tijdje op stal gestaan, en nu gaan we Z1 starten Haha!

er word nog weleens wat gesteigerd en gestaakt door hem, maar ik pak hem nu gewoon aan

verder ben ik nog nooit bang geweest na een val, maar die keer wel, paard bovenop je hebben is geen aanrader

**Geplaatst**: 06-03-04 18:25

Geplaatst: 06-03-04 18:25

ik ben het eerste jaar van mijn paardrijcarriere zo vaak gebutst, dat ik de tel ben kwijtgeraakt...

dus het antwoord is JA

**Geplaatst**: 06-03-04 18:29

Geplaatst: 06-03-04 18:29

Ik ben in die 4 jaar dat ik rij er aps 1x afgevallen.
Al die andere keren is het me gelukt om erop te blijven zitten Haha!

Maar na die val ben ik er ook meteen weer op gegaan.

Nomineer dit bericht ×