ik heb mijn ponies ook zo afgelegen gehad.
Slapeloze nachten had ik er van.
- elke keer als ik kwam MOEST ik de omheining controleren: er waren grapjassen die het hek een keer doorgeknipt hadden en het 5 meter open hadden gezet, pony stond bekant op de spoorlijn...het was dat ze vast was komen te zitten (midden in nacht, mijn voorgevoel riep me er heen) in de bramenstruiken, ze kon geen kant meer op).
- Vliegennetjes waren ineens verdwenen van de hoofdjes en nergens in het landje te vinden: dag later lagen ze ineens voor het hek op de grond.
- Kon dagelijks flessen en blikjes ed uit het land oprapen: jongeren vonden het leuk om vooral in het weekend even door te trekken in het weilandje met een krat bier..dat bleef dus allemaal liggen daar!
- zag steeds platgetrapt gras op plekken waar wij zelf niet gelopen hadden, haakjes los van de hekjes: we kregen dagelijks bezoek...zonder het te weten.
- elke dag heb ik mijn merries gecheckt op kapotte kling of andere rare beschadigingen: er lopen zat gekken rond.
- dagelijks moest ik checken of het stroom er nog wel op zat en of het wel op alle draden zat: een of andere lolbroek vond het leuk om helemaal achterin het weiland de stroomknip op een totaal ander hek te zetten.....
Dus als het niet HOEFT zou ik het nooit meer doen.