Waar ik nu rijd is er geen bak (paarden hebben wel een luxeleventje: grote wei en stallen waar ze in kunnen, altijd buiten). Er is een stuk wei afgezet als piste. Verder is er niks mee gedaan qua bodem. In het begin ging het nog wel, maar nu het gras een beetje begint weg te kwijnen zak je er snel diep in weg. Het eerste moment valt het mee, maar na bijvoorbeeld 3 rondjes longeren zie je dat het alweer inzakt. Het stukje waar ik sta ligt verrassend goed
Het wordt regelmatig eens gesleept en dan ligt het vlakker, maar na een paar rondjes zie je gelijk weer dat het toch niet dat is.Ik ben eigenlijk nogal een voorzichtige op dat gebied en doe dus gewoon nauwelijks wat als rijden/longeren. Want als ze dan toch eens zou uitschuiven, neem ik het mezelf gewoon altijd kwalijk. Liever beetje grondwerk of gewoon bij het paard hangen dan. Het is ook een jong paard dus ik wil dat ze het ook blijft leuk vinden. Ze is uit zichzelf wel hyper voorzichtig: kiest de goede stukken uit om te lopen en vertraagt als het zwaar ligt, maar dan vind ik het maar niks. Helaas, met dit weer, ligt het nu al zo sinds okt/nov en kan dit nog wat maanden duren. Aan de andere kant wou ik echt aan de slag met dit paardje, maja, gezondheid gaat voor uiteraard

Ben ik nou te voorzichtig? Zijn er mensen die zo nog rijden? Of is het idd gewoon veel en veel te zwaar/glad (zoals ik dus echt wel denk)?
Paard is ook best jong, dus ik wil nog niet meteen de baan op tot ze wat doorgereden is.
