Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
- Anna8
- Berichten: 53
- Geregistreerd: 16-03-06
Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-06 22:15
Vandaag sprak ik iemand, ongeveer van mijn leeftijd, die les geeft aan kinderen op shetlandpony's en zelf ook rijdt. Zij vertelde me dat ze door een val, enorme angst had. Zij is langzaam aan weer begonnen en heeft een 20 jarig paard gekocht die alles al had meegemaakt. Zij vertrouwde dat paard voor 200% en zo is het weer goedgekomen.
Ik ben best benieuwd naar andere angstervaringen. Er zijn blijkbaar best veel paardenliefhebbers die hiermee te maken hebben (meer dan ik altijd dacht).
- Anoniem
Re:
Geplaatst: 22-03-06 22:23
ik zal even temmen - MilesNF
-
- Berichten: 11370
- Geregistreerd: 18-02-01
Re:
Geplaatst: 22-03-06 22:35
Mijn moeder had vroeger paardgereden, maar na een aantal flinke vallen was ze hartstikke bang geworden.
Maar ja ik was helemaal gek van paarden en kreeg een eigen pony.
In eerste instantie was dat alleen op een afstandje leuk. Na een tijdje bracht ze hem wel eens naar het land en poetste ze hem een keertje.
Inmiddels heb ik de pony vijf jaar en mijn moeder rijd elke week met hem, brengt hem naar het land en geeft hem knuffels. Ook durft ze hem op zijn nummer te zetten als hij een keertje brutaal is.
Andere paarden vind ze nog steeds een beetje eng (maar als ze, ze goed kent wordt dat wel wat minder).
- Vonnie84
-
- Berichten: 6588
- Geregistreerd: 16-03-03
Re:
Geplaatst: 22-03-06 22:38
[RT] Gevallen...vertrouwen een beetje kwijt
- menollyke
- Berichten: 361
- Geregistreerd: 30-05-05
- Woonplaats: Eigen droomwereld
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 22-03-06 22:50
Ik ben op mijn 15de of 16de bang geworden van paarden. Het paard in kwestie was ik op de grond de baas, onder het rijden de baas, maar tijdens het opstijgen was het een ramp. Dat groeide uit tot angst en toen hij dat eenmaal door had, werd het van kwaad tot erger. Ik werd bang voor paarden in het algemeen. Ernaast was goed, erop was goed, maar in stal en dergelijke, dan wist ik gewoon dat ik bang was.
Het heeft lang geduurd voor ik dat durfde toe te geven. Het paard is verkocht en er kwam een braaf beest voor in de plaats. Daar durfde ik weer een hoop mee te doen, het ging heel erg goed. Weer zonder zadel rijden, zonder hoofdstel. Ik durfde weer gek te doen op een paard, maar wel alleen op dit paard.
Dit laatste paard uiteindelijk verkocht wegens tijdgebrek. Na 2 jaar gaan de paardenkriebels weer opduiken en ik begon op een manege. Dat ging heel erg goed, maar alleen bij de brave paarden. En het gekke is, voor eraf vallen was ik niet bang en werd ik ook niet bang. Ik kreeg doordat ik wat beter kon rijden juist de lastige paarden en ik voelde gewoon weer de angst opduiken, terwijl ik dacht erover heen te zijn.
Nu heb ik een bijrijdpaard en nu pas merk ik daadwerkelijk hoeveel angst een paard je kan geven. Vorige week stapte ik voor het eerst sinds jaren vol vertrouwen op een paard zonder zadel en zonder teugels, alleen een leadrope. Toen ik uiteindelijk zat, bedacht ik me dat ik het weer durfde. Ik durfde weer meer dingen uit te proberen.
Maar ben ik helemaal van mijn angst af? Voor dit bijrijdpaard wel ja, voor andere paarden? Ik blijf wat voorzichtiger en wat afstandelijker. Mijn voorkeur gaat uit naar rustige paarden en ik blijf gewoon uit de buurt van de wat frissere en bazige paarden. Mijn angst is grotensdeels overwonnen, maar zeker niet helemaal. Ernaast zal ik elk paard aankunnen, maar ik ga het zeker niet meer opzoeken.
- MaiMai
-
- Berichten: 1222
- Geregistreerd: 20-12-05
- Woonplaats: Groningen
Re:
Geplaatst: 22-03-06 23:01
Voor mij heb ik na een ongeluk mijn angst trouwens ook overwonnen op ijslanders. Ik was niet echt bang om weer te gaan rijden, maar op de eerste KWPNers merkte ik dat ik niet echt lekker ontspannen kon zitten, ik zag overal kabouters (en daardoor de paarden ook). Toen ben ik intensief met IJslanders gaan rijden, steeds een stapje verder, steeds een lastiger paard. En met name heeel veel buitenrijden en doen waar ik zin in had. Het ongeluk was in een binnenbak gebeurd, dus die heb ik de eerste weken gemeden. Toen ik iets meer vertrouwen had, ben ik er samen met iemand anders eens rustig in gaan rijden, totdat ik uiteindelijk weer echt kon trainen.
Nu rijd ik op een stal waar veel verschillende paarden staan. Ondanks dat ik 1 'vast' paardje heb dat ik goed vertrouw, word ik vaak gevraagd om andere paarden erbij te rijden. Vandaag dus ook, ik mocht de staleigenaar z'n paard rijden. Een echt groentje, maar ontzettend lief... Tot er een vrachtwagen kwam. Het paard raakte op slag overstuur en ik kon hem moeilijk in bedwang houden. Toen ik eindelijk bij de rijbaan kwam moest ik alle benen, handen, zitbeenderen, ogen, oren en m'n mond er bijhouden en het liefst nog wat meer, want meneer vond die vrachtwagen zo eng dat ie daarna totaal gespannen was en ik hem pas na 20 minuten redelijk rustig had. 3 Keer gesteigerd, en zodra we halthielden ging hij in protest. Na 45 minuten ofzo heb ik het voor gezien gehouden en liep hij eindelijk zo mak als een lam (nou ja, bijna, vreemd ronkende scheurende auto's blijven eng) naar stal. Ik wist wel, dat dit paard niet voor mij bestemd is, tenminste, niet als mijn eigen paard. Terug op stal vertelde zijn mede-eigenaar dus ook dat zij erover denkt haar deel te verkopen en een betrouwbaarder paard weer te kopen. Ook zij is bang voor hem geworden. Het paard is echt een schat op stal, ook aardig in het bos, maar hij ziet kabouters zodra hij er de kans voor krijgt. Hij heeft gewoon een eigenaar nodig zoals de staleigenaar zelf, die in alle situaties rustig blijft en het paard vertrouwen kan geven. Wat me wel opviel achteraf, was dat ik de hele tijd vrij rustig ben gebleven, ik raakte niet in paniek, zelf niet toen hij ging steigeren. Dit had ik 5 jaar geleden, vlak na het ongeluk, waarschijnlijk niet voor elkaar gekregen, dus mijn vertrouwen is blijkbaar erg gegroeid.
Toch heeft deze ervaring vandaag mij op de feiten gedrukt: een paard kan inderdaad niet bij je passen, hoe lief of mooi hij ook is!! Heel veel sterkte en succes met jullie keuze. Vergeet niet dat paardrijden leuk moet blijven, het moet geen gevecht worden!
- jacomijn1
- Berichten: 290
- Geregistreerd: 11-07-05
- Woonplaats: Zwolle
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 22-03-06 23:13
Nu bijna 25 jaar later heb ik mijn eigen paard gekocht. Twee jaar lang heb ik erover gedaan om te galopperen. Ze heeft me nog nooit iets gedaan, ze heeft me het vertrouwen in het rijden teruggegeven. Maar zet mij niet op een druk beest met "gebruiksaanwijzingen", want dan haak ik af.
- santos
-
- Berichten: 1532
- Geregistreerd: 23-12-03
- Woonplaats: nabij Hilversum
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 22-03-06 23:47
Nu jaren later, was ik weer aan een paardje toe. Alleen eentje die 200%verkeersmak was(en niet te duur
je kent het wel gezin etc),Toen ik uiteindelijk er naar toe ging, realiseerde ik me dat ik zelfs vergeten had naar zijn kleur te vragen,was ook niet belangrijk.
Ik heb nu een paard dat 200% verkeersmak is. Als ik wel eens iets griezeligs voor ogen heb, weet ik(inmiddels) dat hij daar zelfs niet op reageerd. En het gekke is, als hij wel eens wil reageren, weet ik dat het aanstellerij is, dan mopper ik even en is het weer oke.
Het is een eng. volbloed.Heel braaf eigenlijk, maar heet als de pest en sleurt me soms alle kanten op, we racen door de bak en door het bos, stuiteren soms op de plaats van energie, maar ik ben niet bang. Dat is het belangrijkste.
- Flore
- Berichten: 3580
- Geregistreerd: 20-09-05
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 22-03-06 23:51
- Eline
-
- Berichten: 72937
- Geregistreerd: 07-10-03
- Woonplaats: Delft
Re:
Geplaatst: 23-03-06 01:39
-
050206051012
-
- Berichten: 27515
- Geregistreerd: 21-04-03
Re:
Geplaatst: 23-03-06 01:44
- Cayenne
- Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!
-
- Berichten: 115424
- Geregistreerd: 08-08-03
- Woonplaats: Haaren (NB)
Re:
Geplaatst: 23-03-06 06:51
- Anna8
- Berichten: 53
- Geregistreerd: 16-03-06
Re:
Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-06 08:48
Maar ja eerst moet mijn huidige paard een goede plek krijgen. Hij is nog niet verkocht.
- Esther28
-
- Berichten: 4865
- Geregistreerd: 22-03-04
- Woonplaats: onder een hunebed
Re:
Geplaatst: 23-03-06 09:57
Ik durfde eigenlijk na een behoorlijke val met een gekneusde rug niet meer op een paard te stappen. Tot ik Lester kocht, hij was zo ongeloofelijk braaf en bom en shockproof. In het begin natuuriljk heel voorzichtig en gestressed erop, maar hij liet zich nergens door van de wijs brengen. Tuurlijk hij reageerde wel maar deed dan een klein stapje opzij en meer niet. Om een mooi voorbeeld te noemen:
Afgelopen zomer hadden we met de pensionmensen les in de de buitenbak, zo uit het niets sprongen de baksproeiers aan (verkeerd afgesteld ofzo) en regelrecht op de paarden incl Lester. Alle paarden zo ongeveer op tilt, behalve Lester, die keek eens om zich heen en had zoiets van: waar maken jullie zo'n ophef over en stapte rustig verder, terwijl ik met de schrik om mijn hart zat.
Nou geweldig toch zo'n paard.
- roxiie
-
- Berichten: 8016
- Geregistreerd: 22-09-05
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 23-03-06 10:01
- Ludora
-
- Berichten: 5168
- Geregistreerd: 15-07-02
Re:
Geplaatst: 23-03-06 10:04
Ik denk dat de meeste echt besmet zijn met het paarden-virus en dat het toch blijft roepen. Daarom wil je er toch weer op, ondanks de angst. Het juiste paard zal je daar zeker ook in kunnen begeleiden, en die vinden het ook leuk om er voor te zorgen dat je vertrouwen krijgt.
Maar ga gewoon wel op je gevoel af, vertrouw je het niet moet je niet opstappen. Een paard voelt de angst en wordt dan ook angstig en dat is iets dat je niet wil. Ook kan het vertrouwen in degene die je begeleid groot zijn, dus probeer het gewoon niet alleen is mijn advies !!
- Robin
-
- Berichten: 24217
- Geregistreerd: 20-10-05
- Woonplaats: Weert
Re:
Geplaatst: 23-03-06 10:07
Ik was verschrikkelijk bang met opzadelen.. als een paard maar even bewoog.. was ik al de stal uit.. Ik heb gevraagd of ik een super betrouwbaar paard in stal mocht opzadelen. en toen ben ik bijna over mijn angst heengekomen.. ik ben nog niet 100% over mijn angst heen , maar het begin is er.. Dat paard wat ik toen ahd opgezadeld blijkt nu het stomste paard in stal te zijn
- MarchaL
-
- Berichten: 2848
- Geregistreerd: 21-07-03
- Woonplaats: Brabant
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst: 23-03-06 10:19
Mijn merrie is een braaf en werkwillig paard maar ze heeft wel zo haar gebruiksaanwijzing. Zo is ze aardig kijkerig en heeft ze er nog wel eens een handje van om er zomaar even weg te springen of het op een lopen te zetten. Met een beginnende ruiter als ik destijds was (1e eigen paard, alleen manege ervaring 1x p/w) ging dit gewoon niet goed. In de eerste week viel ik er nogal lelijk af waardoor ik een gekneusde rug had. Toen ik eenmaal weer op de been was en het opnieuw probeerde viel ik er opnieuw af, dit maal kwam ik onder haar terecht. Gelukkig kwam ik er nog vrij goed vanaf maar vanaf dat moment was ik bang, zeg maar gerust doodsbang. Mijn angst werd ook steeds erger, was het eerst alleen maar onder het zadel, later was ik zelfs bang van haar tijdens het poetsen.
Ik ben in die tijd nog wel begeleid door enkele mensen maar dit haalde niet zoveel uit. De enigste die mijn angst kon weghalen was ikzelf. Van de een op de andere dag had ik er genoeg van. (inmiddels waren we een half jaar later) Ik wilde dit paard en ik zou er op rijden ook, als het me echt niet zou lukken dan zou ik haar verkopen en misschien zelfs wel stoppen met de paardensport. Ik ben er gewoon weer opgestapt terwijl mijn vriend de longeerlijn vast hield, er gebeurde niks.. Vanaf die dag verdween mijn angst langzaam. Ik wilde het gewoon ontzettend graag en ik heb mijn angst hiervoor opzij gezet. Ik was me er ook heel goed van bewust dat dit probleem niet aan mijn paard lag maar aan mijzelf. Mijn paard is niet gemeen, als ik haar om deze reden zou verkopen dan zou ik dit probleem ongetwijfeld ook met een volgend paard krijgen.
Inmiddels zijn we alweer 2,5 jaar verder en heb ik echt 100% vertrouwen in mijn paard gekregen. Ik ben blij dat ik me destijds over mijn angst heen heb kunnen zetten.
Ik zou persoonlijk doen waar jij je goed bij voelt. Paardrijden moet natuurlijk wel leuk zijn en blijven. In mijn geval zat de angst echt in mijzelf en was mijn paard (achteraf gezien) niet het probleem.
Ik wil je in ieder geval veel succes toewensen met het nemen van je beslissing!
- Anna8
- Berichten: 53
- Geregistreerd: 16-03-06
Re:
Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-06 10:51
Esther28 schreef:Ja zeker weten van wel.
Ik durfde eigenlijk na een behoorlijke val met een gekneusde rug niet meer op een paard te stappen. Tot ik Lester kocht, hij was zo ongeloofelijk braaf en bom en shockproof. In het begin natuuriljk heel voorzichtig en gestressed erop, maar hij liet zich nergens door van de wijs brengen. Tuurlijk hij reageerde wel maar deed dan een klein stapje opzij en meer niet. Om een mooi voorbeeld te noemen:
Afgelopen zomer hadden we met de pensionmensen les in de de buitenbak, zo uit het niets sprongen de baksproeiers aan (verkeerd afgesteld ofzo) en regelrecht op de paarden incl Lester. Alle paarden zo ongeveer op tilt, behalve Lester, die keek eens om zich heen en had zoiets van: waar maken jullie zo'n ophef over en stapte rustig verder, terwijl ik met de schrik om mijn hart zat.
Nou geweldig toch zo'n paard.
Je wilt hem zeker niet verkopen
!! -
050206051012
-
- Berichten: 27515
- Geregistreerd: 21-04-03
Re:
Geplaatst: 23-03-06 10:57
Anna8, je hebt een PB
- lonneke2
- Berichten: 295
- Geregistreerd: 17-07-03
- Woonplaats: helden
Re:
Geplaatst: 23-03-06 11:17
Anna8 schreef:Dan moet ik dus op zoek gaan naar een echt braaf en niet te brutaal (en zonder gebruiksaanwijzing) paard. Ze blijken dus wel degelijk te bestaan. Ben er erg blij mee met deze informatie. Het gaat namelijk bij je eigen paard om het vertrouwen in hem/haar. Met andere paarden heb je dan in principe niets te maken.
Maar ja eerst moet mijn huidige paard een goede plek krijgen. Hij is nog niet verkocht.
ik dacht ook dat ze niet bestonden de door en door brave paarden! maar wondren bestaan!!! ons lilly is ook super braaf! die zet geen pas verkeerd, kun je iedereen opzetten. zelfs als ze even niet gelopen heeft zal ze nog geen vreugde bokje maken....
- gekke_koei
-
- Berichten: 4425
- Geregistreerd: 10-06-03
- Woonplaats: hellevoetsluis
Re:
Geplaatst: 23-03-06 12:01
met hand op mijn hart durf ik te zeggen dat willem braaf is.
vanwege zijn manegeverleden weet hij heel goed ruiters in te schatten. bange angstige ruiters past hij zijn tempo op aan en zet geen stap verkeerd, ruiters die denken het te kunnen en vervolgens dus nix kunnen testie uit en zorgtie voor een bok.
maar het probleem is dat willem heel moeilijk zit. omdat je er niet zo op gaat zitten als in een leunstoel, kan het heel beangstigend zijna ls je bang bent te vallen.
willem was vrij doods toen ik hem kocht... 3 kwart van zijn leven in de manege getuft. alstie een bokje maakt lachte ik me suf. nu 3 jaar later is meneer op zijn 18e een stuk pitiger geworden. steigeren kandie hoog, maar bokken ook heel goed.
ik kan willem gerust een week stil zetten hoor en dan kan je er zo opklimmen. maar als je meneer aan het werk zet en hij heeft geen zin, dan komt het draakie naar boven
(en dat doetie alleen bij mij)dus vandaar dat ik met een gerust hart een beginner of een bang persoon erop zet, want hij past zich geheel aan. mijn kleine broertje die toen 9 was en 1,40 hoog heeft er op gereden
kwam amper met de benen onder het zadel, maar hij liep wel. op zijn stoomtrein vaart er hebben regelmatig kleine kinderen op gereden in de les - Anna8
- Berichten: 53
- Geregistreerd: 16-03-06
Re: Angst overwonnen door betrouwbaar paard?
Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-06 13:45
Ik zou persoonlijk doen waar jij je goed bij voelt. Paardrijden moet natuurlijk wel leuk zijn en blijven. In mijn geval zat de angst echt in mijzelf en was mijn paard (achteraf gezien) niet het probleem.
Ik wil je in ieder geval veel succes toewensen met het nemen van je beslissing![/quote]
Nou vorig jaar heeft hij ook te koop gestaan. Toen zag ik het ook niet meer zitten. Hij is niet verkocht, mee op vakantie gegaan naar Drenthe en daar ging het fantastisch! Ik heb elke dag heerlijk in het bos gereden. Daarna dacht ik: ik ga er voor! Mede met hulp van een vriendin die zich echt inzette om mij hiermee te helpen. Toen dacht ik dat ik over het ergste heen was, maar nietdus.
Maar ik heb geen bos, maar verkeer om me heen. Ik wil niet alleen in de bak rijden en ik kan me niet over de angst heenzetten. Het is niet elke keer even erg, maar ik moet wel wel elke keer opladen en dat is op den duur vermoeiend. Dan loopt de hobby uit de hand en heb ik er geen plezier maar alleen stress van. En dat is zonde want ik steek echt veel tijd in mijn paard maar heb ook een baan en 3 kinderen van 8, 12 en 15 jaar. Ik ben gewoon beter af met een rustiger paard.
- Anna8
- Berichten: 53
- Geregistreerd: 16-03-06
Re:
Geplaatst door de TopicStarter : 23-03-06 13:46
- lonneke2
- Berichten: 295
- Geregistreerd: 17-07-03
- Woonplaats: helden
Re:
Geplaatst: 23-03-06 14:23
gekke_koei schreef:tuurlijk bestaan ze wel. maar er is eenverschil tussen een braaf paard en een doods paard.
met hand op mijn hart durf ik te zeggen dat willem braaf is.
vanwege zijn manegeverleden weet hij heel goed ruiters in te schatten. bange angstige ruiters past hij zijn tempo op aan en zet geen stap verkeerd, ruiters die denken het te kunnen en vervolgens dus nix kunnen testie uit en zorgtie voor een bok.
maar het probleem is dat willem heel moeilijk zit. omdat je er niet zo op gaat zitten als in een leunstoel, kan het heel beangstigend zijna ls je bang bent te vallen.
willem was vrij doods toen ik hem kocht... 3 kwart van zijn leven in de manege getuft. alstie een bokje maakt lachte ik me suf. nu 3 jaar later is meneer op zijn 18e een stuk pitiger geworden. steigeren kandie hoog, maar bokken ook heel goed.
ik kan willem gerust een week stil zetten hoor en dan kan je er zo opklimmen. maar als je meneer aan het werk zet en hij heeft geen zin, dan komt het draakie naar boven
dus vandaar dat ik met een gerust hart een beginner of een bang persoon erop zet, want hij past zich geheel aan. mijn kleine broertje die toen 9 was en 1,40 hoog heeft er op gereden
lilly is niet doods, ze is goed bij de les en wil alles zien maar daar blijft het ook bij...