Geplaatst: 10-01-06 22:12 Ik zit met een probleem.. Ik rij nu inmiddels zo'n 12 jaar. Nooit problemen gehad of bang geweest. En nu schijt ik in mijn broek van angst af en toe. Ik ben vorig jaar januari er bohoorlijk afgevallen. Paard vloog er vandoor met opstijgen. Ik ben me wezenloos geschrokken. Na een tijdje weer gaan rijden. Ik kon er niet meteen weer op want ik had erge last van mijn rug, er was een wervel verschoven bleek later. Maar met bibberende knieen er iedere keer weer op. (dit was het paard waar ik vanaf gevallen was)
Doordat ik er stijf en angstig opzat en hij erg hoog opgooide in draf waren deze gangen voor mij zo goed als onmogelijk uit te zitten. Ik stapte met pijn af en was iedere keer doodsbenauwd met opstappen. Uiteindelijk durfde ik er zelf wel weer op, maar zat daarna wel 2 rondjes te trillen als een rietje.
Nou op deze manier had ik er niet echt lol meer in, en ben ik een ander paard gaan rijden, Floortje. Floortje is MEGAbraaf, maar wel lekker voorwaarts. Het gaat opzich allemaal prima, daar niet van.. Maar toch ben ik niet tevreden, vind mezelf een watje.
Floortje is het enige paard waar ik alleen op durf te stappen zonder dat iemand haar vasthoudt. Ik heb zo geen angst op haar, maar zodra zij in een keer versnelt (dus niet weggaloperen ofzo) dan verstar ik. Als ze iets hoort en ze kijkt in een keer op, ben ik aant zoeken waardoor dit kwam. Echt te idioot voor woorden, eigenlijk..
Als ik niet regelmatig (bijna iedere dag) er even op ga zitten, bijvoorbeeld een week niet, dan maak ik me helemaal gek in mijn hoofd, en durf er amper op. Meestal zet ik wel door, en ben ik ook blij dat ik ben opgestapt en gewoon heb gereden.
Ik weet gewoon dat Floortje me nooit pijn wilt doen, maar toch..
Ik krijg ieder week les, dus er is wel goede begeleiding die me kan helpen. MAar toch ik baal gewoon van mezelf dat ik zo'n angsthaas ben.
Hebben jullie nog tips voor me?
Liefs Angela
je bent wel op een goede weg!!