Wat te doen bij angst?

Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Anoniem

Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:13

Hey iedereen,

Door dingen die in het verleden gebeurd zijn zit ik al een tijd met angst tijdens het rijden ... Niet alles alles gewoon goed gaat.. maar als het paard eens een bokje geeft ofzo ... dan is het hek van de dam.

Het is zelfs zo erg dat ik nu ergens ga helpen waar er een stuk of 8 paarden staan, en maar op 1 paard kroop ik met 100% vertrouwen (niet dat ik op alle 8 rij enzo.. maar maakt niet uit). Tot vandaag ... De andere paarden gaan wel, maar zodra ze bokken of wegspringen of weet ik veel dan krijg ik schrik, zij voelen dat en ja, meer uitleg is niet nodig denk ik

Vandaag gaan rijden, op mijn lieveling ... Het is natuurlijk fris weer en doordat de bak bevroren was heeft die een paar dagen niks kunnen doen, dus ergens is het wel te begrijpen.. maar plezant is het niet. Ik stap op, ga rondstappen.. paard voelt al heel anders .. maarja, is ook wel normaal. Komt een pony erbij in de piste, paard wordt nog meer anders .. Spaanse pas, piaffe-achtige dingen, allemaal geen uitzondering.. Wil er even bijzeggen dat het paardje 1.85m is, dus als die zich opspant dat is toch wel wat ... (Overigens is die normaal altijd heel betrouwbaar, kan je er het kleinste kind opzetten, daarmee dat ik die ook 100% vertrouwde). Bon, we waren nog aant stappen .. en ineens ontploft de bom .. gewoon steigeren, bokken, 4 benen tegelijk .. weet niet wat die allemaal aant doen was. De man riep: "blijven zitten" .. ik riep terug: "dat gaat niet" .. maar het zadel heeft zo'n riempje en daar heb ik mij dan aan kunnen vasthouden en ben kunnen blijven zitten .. Stijgbeugels teruggezocht (in draf) en gaan draven ... Eigenlijk heeft die verder niks meer gedaan, wel momenten dat ik dacht van: daar gaat ie weer.. maar meer dan wat dreigen zal ik maar zeggen was het niet. Heb hem daarna nog fijn aan het werk gekregen.. wel met moeite, maar het ging .. Galopperen hebben we wel niet gedaan ..

Dus ik heb nu wel doorgezet .. maar als die nog eens zo was beginnen rondspringen dan was ik afgestapt (waarschijnlijk afgevallen) en dat is natuurlijk niet goed .. Het enige paardje wat ik nog vertrouwde .. zal er volgende keer met een stuk minder vertrouwen opkruipen..

Iemand enig idee wat ik kan doen? Heb dat een tijd geleden ook gevraagd van wat je moet doen om vertrouwen te houden of terug te krijgen en het enige wat ik dan te horen kreeg was: doorzetten en er blijven op rijden, telkens terug erop moest je vallen ... Van die dingen ... Nu, ik weet wel dat dit het beste is, maar het is allemaal zo makkelijk gezegd Dus bij mij gaat dat niet zomaar ...

Het is niet mijn paard dus ik kan niet doen wat ik wil, kan niet zeggen van ik ga met NH beginnen of weet ik veel (overigens kom ik daar 1 à 2x per week dus veel zou het toch niet helpen)... Het is gewoon het paard trainen (dus rijden) wat nodig is .. Heb ik echt teveel schrik dan zullen ze dat wel begrijpen, maar dan zal iemand anders gaan rijden dus dat is ook niet zo leuk voor mij .. Wil echt wel met dat paardje bezig blijven, als hij gewoon is (dus lief en betrouwbaar ) is het echt een superknol waar ik nog zeer veel van kan leren en waar ik veel plezier aan beleef ...

Dus zijn er misschien dingetjes wat jullie ontdekt hebben waar ik niet aan denk? Ik probeer al de schrik van mij af te zetten, rustig te blijven ademen en rijden alsof er niks gebeurd is .. Maar met momenten voel ik dan zelf al dat ik super gespannen zit en dat is voor niemand leuk natuurlijk.

Groetjess [naam]

Kris

Berichten: 10098
Geregistreerd: 10-11-05
Woonplaats: NYMEGEN

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:26

Tja, eigenlijk moet je dan alleen nog maar op hele brave knolletjes stappen. Een paard kan je angst namelijk bijna ruiken. Je kan ook op een manege privéles vragen en je probleem uitleggen, ze zullen je graag willen helpen en je begeleiden in je angst en je ervan af willen helpen.

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:33

Das nu net het probleem .. er lijken geen brave knolletjes meer te bestaan ... Die van vandaag was een paard waarvan ik dacht dat die nooit een stap verkeerd zou zetten ... (had die tot nu toe ook totaal niet gedaan .. zoals gezegd, die is 1.85m maar je kon er het kleinste kind opzetten).

Op de manège waar ik reed staan er ook een paar .. bv. een tinker, heb ik in de zomer mee in het bos gecrosst en van die dingen ... Nu gooit die er 3-4 mensen (ook een lesgever) vanaf per les .. Ik bedoel maar ...

En ze helpen mij daar wel enzo .. Ik bedoel zoals vandaag, ze hebben mij de hele tijd in de gaten gehouden, aanwijzingen gegeven en dingen .. En er is ook niks meer gebeurd, paard liep heel goed daarna ... Maar toch zit er een soort van angst in mij .. Zal het zelf moeten overwinnen natuurlijk, maar hoe

Kris

Berichten: 10098
Geregistreerd: 10-11-05
Woonplaats: NYMEGEN

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:36

Tja, dat zal je zelf moeten ondervinden. ik kan niet zeggen je moet dat doen en dan is je angst over. Zie het als geweldig dat je vandaag zo goed bent blijven zitten. Je kunt het dus wel....

Tessa

Berichten: 2056
Geregistreerd: 11-09-05

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:37

ik blijf dit topic even volgen want ik herken je probleem.. heb er zelf ook wat last van (zelfs bij mijn eigen paard)

Beppeke
Berichten: 67
Geregistreerd: 11-06-05

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:45

Ik begrijp precies wat je bedoelt, ik heb namelijk hetzelfde probleem. Ik heb wel een eigen paard en gelukkig is hij altijd heel braaf, maar elk paard kan wel een een raar sprongetje maken of schrikken, dan zit ik er inderdaad ook een stuk minder lekker op. Ben er ook een keer goed hard vanaf gevallen (niet van mijn paard, maar van een andere op een manege) Ik heb gelukkig iemand die mij priveles geeft en heel goed mijn angsten aanvoelt en daar ook direct oplossingen voor aangeeft. Ik denk dat dat de beste oplossing is om iemand te hebben die je vertrouwd en je dus ook goed les kan geven. En kom er ook voor uit dat je bang bent, dat doe ik ook, ik schaam me er niet voor. Ik zeg het ook gewoon als ik iets niet wil zoals buiten rijden met iemand die ik niet vertrouw, dat doe ik alleen met iemand die ik heel goed ken en eigenlijk bijna alleen nog maar in stap.
Wel blijven rijden hoor, want eigenlijk is het wel verschrikkelijk leuk!!
Sterkte!

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 21:57

Thnx voor de reactie
Het is ook wel zo dat ik die mensen vertrouw, die weten waar ze mee bezig zijn, kennen het paard enzo ... En ze hebben mij daarstraks echt goed geholpen en zoals gezegd, daarna liep het paardje echt goed ..

Maar toch zal ik er de volgende keer minder zeker opkruipen .. Heb het al proberen weg te lachen en van die dingen, dus gewoon niet aan schrik hebben denken en lachen of beginnen praten met de mederuiters en van die dingen .. Maar dan ben ik blijkbaar toch nog onbewust angstig, want dan liep het paard niet zo ontspannen als anders ... (dit is in een ander geval geweest, bij een ander paard, niet vandaag).

Nog een reactie van iemand op een angst-topic (niet dat van mij) .. Over vallen en er weer opkruipen en van die dingen ..
Citaat:
Ik heb altijd iets van: niet zeuren, gewoon doen! Je gaat er niet dood aan hoor.

Vie

Berichten: 12212
Geregistreerd: 11-08-03
Woonplaats: Haasdonk

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 22:58

Ik heb vandaag ontdekt dat ik er stiekem ook nog last van heb.

Met name op buitenrit heb ik soms nog van die angstmomenten. (Oké, vandaag was het niet gek omdat een stel jongens van die rotjes naast onze paarden gooiden.)

En dan ben ik wel heel 'trots' op mezelf dat ik vandaag toch door gegaan ben, ondanks tig enge dingen, maar het blijft toch een tijdje in m'n hoofd spoken.

Iig ben ik al van ver gekomen. Ik had zo 'n angst dat ik niet meer durfde te rijden en ik ben helemaal opnieuw begonnen. (Aan de longe.)
En elke keer als ik voelde dat ik er klaar oor was, gingen we een stapje verder. Dit ging (in het begin) van balkjes draven, tot springen, tot buitenrijden, tot wedstrijden.

Nu zijn we anderhalf jaar verder en ik doe bijna alles weer, alleen soms, meestal op vreemde plekken (buiten, wedstrijd...) heb ik van die angstmomenten. En ik denk dan dat ik er weinig anders aan kan doen dan gewoon doorijten doorgaan en als we het 'overleeft' hebben, is het toch goed.

donnahanne
Berichten: 34
Geregistreerd: 19-11-04
Woonplaats: eindhoven

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-06 23:04

Ik heb dat dus ook, door andere oorzaken , maar das een ander, heel lang, verhaal en daar ga ik jullie maar niet lastig mee vallen.... klopt een paard voelt het en ruikt het. Ik zelf gebruik dan wel eens een bach remedie. Tegen angsten. Eventueel mixen met onzekerheden, dat werkt wel. Ik ben dan op de een of andere manier rustiger in mezelf en dat merkt mijn knolletje dan. Misschien is dat een tip ? Om een remedie gaan te gebruiken, zodat je weer wat vertrouwen terug wint in jezelf ??

Sily

Berichten: 11491
Geregistreerd: 08-12-02
Woonplaats: Delft

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 00:03

Ik denk dat je jezelf maar moet sterken met het feit dat je erop bent blijven zitten, en het paard dit ook weet, je bent hierna gelijk weer met hem aan het werk gegaan en een tweede keer zit er dus al bijna niet meer in.
Het weer is/wordt beter dus dat zit je ook niet meer tegen.

Eigenlijk zou je een paar keer op het gekste paard van stal moeten rijden, dan is alles daarna een eitje.

BrankaZ

Berichten: 4813
Geregistreerd: 11-11-05

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 01:04

Zelf ben ik er enige jaren genadeloos afgeklapt. Brak een wervel en ben achteraf blij dat ik nog kan lopen. Ik ben dus weer opgestapt.
Wat voor mij erg belangrijk is, is dat mijn instructeur weet wat er gebeurd is. Net zoals de eigenaresse van mijn bijrijdpaard. Ik vertrouw hen ook en weet dat zij mij geen onverantwoorde risico's laten lopen.
Dat stuk vertrouwen is voor mij heel erg belangrijk.

Ik denk dat je bij iedere rit een stuk overwinning op jezelf moet behalen. Al is het minimaal.
Paard peert er vandoor en je blijft zitten? Super, dat heb je hem toch mooi gelapt!
Klap je er een keer af? Ook niet erg zolang je niet meer hebt dan een paar blauwe plekken (is mij ondertussen ook al eens gebeurd, was niet fijn maar buiten stijfheid of een blauwe plek viel het allemaal erg mee).
Werk dus stap voor stap aan jouw zelfvertrouwen en wees je bewust van elke stap voorwaarts. Probeer ook missers positief te zien.

Verder zorgen dat de mensen met wie je te maken hebt tijdens het rijden op de hoogte zijn van jouw angst en je helpen hier overheen te komen.

StalDoorstap

Berichten: 6692
Geregistreerd: 19-04-02
Woonplaats: Zundert

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 01:40

Ik ben een enorme angsthaas, met heel veel dingen, niet alleen t rijden.
Er is toch maar 1 remedie denk ik:
Blijven herhalen datgene te doen waar je angsten liggen, wel met goede begeleiding, en zoek geen gevaar op.

Kris

Berichten: 10098
Geregistreerd: 10-11-05
Woonplaats: NYMEGEN

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 08:39

Ik heb het tegenovergestelde probleem, ik zie geen angst en sta dus overal op. Resultaat van de afgelopen jaren; gebroken rug, verbrijzeld sleutelbeen, polsen meerdere malen gebroken, rechterbovenbeen gebroken, klaplong, ontwrichte schouders en een heleboel gekneusde en gebroken ribben.
En nog stap ik nog steeds op alles.... Daar moet je ook niet blij mee zijn, want vandaag of morgen gaat het echt fout en ik zie dat niet, ook niet na al die ongelukjes

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 11:46

Thnx voor de reacties

@ Kris25: zoiets heb ik een periode ook gehad ... geef mij maar een paard en ik zie wel waar we uitkomen .. Heb er toen ook onder mij kont gehad dat ik achteraf dacht van: amai ... Ben er toen ook afgedonderd .. maar nooit ernstig (eens een weekje koppijn, nog niet eens een hersenschudding, wat heuppijn maar niks erngstigs .. van die dingen). Maar blijkbaar waren die kleine dingen toch al genoeg om een omkeer te krijgen .... Ben op een paar maanden tijd 3x serieus gevallen (dus wat je voor mij serieus noemt ) waarvan 1x in het bos .. en sindsdien ...

@ Sily: denk idd ook dat het veel met het weer te maken heeft ... normaal komt die elke dag buiten op de weide en daarnaast aan de longe of gereden... En nu was dit een tijd niet mogelijk doordat alles bevroren was enzo .. Dus ja, ik begrijp het wel .. maar ik dacht van: die is altijd zo braaf, erger dan wat trippelen zal het wel niet zijn ... Maar blijkbaar was ik verkeerd

Ik heb daar ookal op het moeilijkste, meest onvoorspelbare, weet ik veel hoe je het wilt noemen .. paard gereden ... en die was toen doodbraaf ... Had daar trouwens ook beetje schrik op (ken die al van toen die 1 jaar was, heb het zadelmak maken meegemaakt enzo.. en het is gene simpele) maar heb toch doorgezet en het is goed afgelopen ... En je zou denken van: dan krijg je daarna toch wel meer vertrouwens .. dat je het wel kan en van die dingen .. maar bij mij blijkbaar dus niet

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 11:53

Op het moment dat je zonder longeren op een paard stapt met fris weer, vooral als hij een tijdlang niets heeft kunnen doen, kun je er eigenlijk wel van uitgaan dat er een ontploffing komt. Ook al is het normaal het braafste paard van de wereld.
Is er geen mogelijkheid voor jou om in een dergelijke situatie de ergste frisheid er van tevoren uit te laten gaan voordat je er opstapt? Bijv. longeren?
En als die mogelijkheid er wel is, en je het niet gedaan hebt, is het een inschattingsfout van jou geweest, en dat kun je het paard niet kwalijk nemen. Dat het je angst niet ten goede komt snap ik helemaal.

Je schreef dat hij zich op begon te blazen dat er andere paarden binnen kwamen: had je er toen al aan gedacht om er af te stappen en alsnog even te longeren?

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 12:00

Cassidy schreef:
Op het moment dat je zonder longeren op een paard stapt met fris weer, vooral als hij een tijdlang niets heeft kunnen doen, kun je er eigenlijk wel van uitgaan dat er een ontploffing komt. Ook al is het normaal het braafste paard van de wereld.
Is er geen mogelijkheid voor jou om in een dergelijke situatie de ergste frisheid er van tevoren uit te laten gaan voordat je er opstapt? Bijv. longeren?
En als die mogelijkheid er wel is, en je het niet gedaan hebt, is het een inschattingsfout van jou geweest, en dat kun je het paard niet kwalijk nemen. Dat het je angst niet ten goede komt snap ik helemaal.

Je schreef dat hij zich op begon te blazen dat er andere paarden binnen kwamen: had je er toen al aan gedacht om er af te stappen en alsnog even te longeren?


Ja .. ik weet het niet ...
En of het een inschattingsfout van mij is weet ik ook niet ... het paard is niet van mij, ik kom daar 1 à 2x per week en die anderen kennen het paard dus beter .. Als die zeggen dat het gaat om er meteen op te kruipen dan geloof ik dat .. Had ook nooit gedacht dat dit paard zo zou doen, ik dacht van: als die fris is dan gaat die wat trippelen ofzo .. maar zo springen en van die dingen had ik nooit gedacht (die mensen volgens mij ook niet want die waren ook maar verbaasd).

Van dat laatste .. ik heb dat wel gedacht, maar voordat ik iets kon doen of vragen was hij al bezig ... Is allemaal op zo korte tijd gebeurd ... Het heeft trouwens niet lang geduurd, hij heeft misschien 5-6x "gesprongen" (als het al zoveel was) en dan was hij aant draven en heb ik gewoon verder gereden (onderweg mijn stijgbeugels weer gezocht ook niet echt handig, maar ik dacht van: als ik nu weer ga stappen dan blijft die misschien bezig, nu is die aant draven dus gewoon doorwerken).

Heb achteraf ook gevraagd van: als ik hem eerder had laten draven, zou dat verschil hebben gemaakt? Maar volgens hen niet ... Natuurlijk, misschien ook wel .. maar dat weet je niet ...

EeCee

Berichten: 1946
Geregistreerd: 23-03-05
Woonplaats: Vlaardingen

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 12:02

Mijn idee ook, Cassidy! Dit is de eerste winter met de merrie die ik nu heb en sinds de temparatuur beneden de 5 graden is gaat mevroi eerst even heerlijk aan de longe. Ondanks dat ze eerder op de dag los is geweest met haar vriendinnen.

Als de spiertjes eenmaal warm zijn en ze is 'uitgerild' is ze braaf als wat.

Vonnie84

Berichten: 6588
Geregistreerd: 16-03-03

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 12:03

Bij http://www.hippocampus-nl.com/s2e.php?content_id=263 kun je speciale trainingen volgen.
Ik ben naar een lezing geweest over angst en paardrijden. Was heel erg leuk en herkenbaar. Maar ik heb het niet zo extereem als jou.
Alles wat ze toen gezegd hebben bij die lezing, heb ik op papier gezet. Ik moet het alleen nog even uittypen. Als ik het uitgetypt heb, zal ik het je doorsturen.

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 12:13

Thnx vonnie, zal de website eens bekijken ....

En het was misschien idd beter van eerst aan de longe .. maar zoals al gezegd: ik had dit nooit zo van dit paard verwacht ... en voor dat ik goed en wel door had dat het misschien niet zo makkelijk zou worden (en dus wou afstappen om even te longeren enzo) was die al bezig .. en dan kan je moeilijk op dat moment afstappen En aangezien die daarna "braaf" was ...

Maarja, ik ga zien .. normaal ga ik zaterdag weer .. Als ik die mag rijden (meestal rijdt de eigenaresse zaterdag.. dus dan gaat zij er eerst op en dan ik soms nog een kwartiertje ofzo) dan ga ik denk ik wel eerst vragen of ik die even mag longeren, ookal heeft die nu 2 dagen gewerkt, al is het maar voor mijn eigen rust ... (want dan weet ik dat die al gewerkt heeft en dat die normaal daarna rustiger zal zijn).

Maarja, het is zo'n raar paard .. ik bedoel: eerst zo doen en al en dan daarna heb ik daarmee gewerkt, denk een half uurtje (misschien nog niet) en toen was ik bekaf .. maar hij ook .. Alle, hij was niet moe, hij was gewoon zichzelf weer denk ik Echt moeite moeten doen om die een laatste keer wat rondjes te laten draven .. als die zo loopt dan neem ik er normaal een zweep bij .. Dus dat is wel een hele ommezwaai op een half uurtje tijd ofzo Dus daarmee .. als ik die dan daarvoor ga longeren krijg ik die misschien niet meer vooruit ..en om hem dan echt te dwingen van te lopen ... Hij heeft z'n werk dan al gedaan he ...
(meestal kan die wel langer dan een half uur aan hoor maar het is een paardje dat heel snel uit conditie is).

Maar we zien wel .. het komt wel in orde ... ooit ..

Sily

Berichten: 11491
Geregistreerd: 08-12-02
Woonplaats: Delft

Re: Wat te doen bij angst?

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 13:05

Sabina na de bevroren bak periode van 4 dagen ben ik er ook zonder longeren opgestapt, ach eigen paard, niet zo gek, valt wel mee, hooguit een beetje rennen.
Gelukkig is dat dus uitgekomen en niets aan het handje, maar inschattingsfouten kan je altijd maken, ik had ook onwijs op mijn plaat kunnen gaan.

Kris nog tijd over om op een paard te stappen?
Stap er zelf nog wel iedere keer op, maar zie wel waar het gevaar zit, ben neit bang, maar hou er wel rekening mee
Ben wel benieuwd hoe die is als er een echte durfal op zit

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 13:21

Ik ben ook geen held hoor, en ben gisteren na een rust van anderhalve maand (tijdgebrek, en geen begeleiding) voor het eerst weer op mijn driejarige gekropen. Het was koud, dus ik heb eerst gelongeerd...ze was heerlijk ontspannen en haar ei kwijt.
Vanavond doen we het weer zo, geen zin in een stuiterpartij.

Appie
Berichten: 1124
Geregistreerd: 23-05-01

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 13:38

[***] schreef:
Das nu net het probleem .. er lijken geen brave knolletjes meer te bestaan ... Die van vandaag was een paard waarvan ik dacht dat die nooit een stap verkeerd zou zetten ... (had die tot nu toe ook totaal niet gedaan .. zoals gezegd, die is 1.85m maar je kon er het kleinste kind opzetten).


[***] schreef:
Had ook nooit gedacht dat dit paard zo zou doen, ik dacht van: als die fris is dan gaat die wat trippelen ofzo .. maar zo springen en van die dingen had ik nooit gedacht (die mensen volgens mij ook niet want die waren ook maar verbaasd).


Er bestaan genoeg brave paarden, alleen door jouw angst voelen de paarden zich ook niet meer veilig. Dus dit is niets om je over te verbazen, het is iets heel natuurlijks.
Je schrijft dat het paard al anders aanvoelde toe je ging rondstappen en dat heeft bij jou hoogstwaarschijnlijk al bepaalde gevoelens opgeroepen. En dat voelt een paard feilloos aan! En dan komt er een pony bij waardoor de situatie weer anders wordt en twijfelachtiger.

Een paard wil geleid worden op het moment dat jij hem rijdt. Wanneer ze voelen dat degene die op hen zit onzeker is, dan zullen ze eerder 'vluchten' voor enge, vreemde, onbekende...etc dingen.
Dit is iets heel moeilijks, maar je moet dus echt gaan werken aan je eigen onzekerheid/angst. En dit bouw je niet in een paar dagen/weken/maanden makkelijk op, dit heeft heel veel tijd nodig.

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 13:42

Bedankt Appie ... maar ook enige idee hoe ik dat moet opbouwen? Want ik weet wel dat ik eraan moet werken en doorzetten en dat het dan (hopelijk) stilaan beter gaat enzo ... Maar hoe? Dat krijg ik nooit te horen ...

Ik heb mij nooit onzeker op dat paard gevoeld, was het enige paard waar ik nog echt met 100% vertrouwen op ging rijden ... Die is in het verleden ook wel al geschrokken.. maar dan sprong die even opzij en kon ik doorrijden .. er was dan even spanning maar dat ging wel weer weg ... Maar ik heb toen nooit het gevoel of gedacht gehad van: dadelijk ligt ik in het zand ... En dat was gisteren wel het geval .. En daar zit volgens mij een heel groot verschil ..

Appie
Berichten: 1124
Geregistreerd: 23-05-01

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 13:53

Daarin zit zeker een groot verschil, je onzekerheid (het nadenken over...) is toegenomen en kan veel verschillende oorzaken hebben.

Wat zijn de oorzaken en hoe kun je eraan werken? Dat zijn vragen die niet zo makkelijk te beantwoorden zijn. Vooral omdat de aanpak verschilt per persoon, dus echt individueel is.

Dan heb ik eerst een vraag voor je, hoe ben je in het dagelijks leven? En dan bedoel ik bijvoorbeeld; heb je bepaalde dingen meegemaakt, hoe zeker ben je in de wereld buiten de paarden, hoe is je relatie met je ouders (hoe was de opvoeding)...etc. Dit zijn nogal persoonlijke vragen, dus dit kan ook via pb (als je dat wilt).

Anoniem

Re:

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-06 22:39

Op een ander forum kreeg ik volgende reactie ... (heb er meteen mijn reactie ook bij gezet).

Citaat:
Als je geen goede combinatie vormt met het paard moet je een ander paard zoeken om mee te rijden.

Als je altijd bang bent op om het even welke knol stel ik me de vraag wat je dan fijn vindt aan paardrijden.
Het is een hobby en het moet toch ook nog plezant zijn.
Op de rug zitten van een beest van 500kg zonder vertrouwen te hebben hierin lijkt me een hel.
Mischien is het dan beter om een andere hobby te zoeken ipv "door te bijten".

Ik herhaal: paardrijden is iets dat in hoofdzaak leuk moet zijn.


Citaat:
Dus als jij eens een tegenslag hebt met jouw paard dan ga je meteen een ander zoeken?

Ik vind paardrijden superleuk, al 12 jaar ... Dus ik ga het nu niet even opgeven omdat ik mij even onzeker voel ...

Je gaat mij niet wijsmaken dat er paarden bestaan waar er nooit iets mee gebeurd .. Als het paard niet eens bokt of schrikt ofzo dan ga je wel samen met je paard tegen de grond omdat het glad is .. (heb ik ookal meegemaakt) .. Dus in elk hoekje kan iets gebeuren .. en om het dan op te geven omdat je je even niet meer 100% zeker voelt..

Met dit paard heb ik nooit problemen gehad, dit is de eerste keer dat er iets voorvalt waardoor ik mij wat onzeker voel (is nog niet eens echt schrik denk ik, want als je echt schrik hebt durf je niet meer opstappen).. en dan moet ik meteen een ander gaan zoeken?

Maar nu .. Op dit moment denk ik er al een stuk anders over dan gisteren ... Ik zeg niet dat ik de volgende keer echt met 100% zekerheid erop stap, dit zal waarschijnlijk niet zo zijn .. maar ik zal wel opstappen en mij amuseren ... En dan zal het wel stilaan beter en beter gaan .. Bij dit paard heb ik daar wel vertrouwen in, aangezien het niet in zijn karakter zit van ambetant of moeilijk te doen ... Dit was gewoon een verkeerd moment ...


Alle ja .. weet niet goed ... Vond de reactie van die persoon toch niet zo aangenaam, komt raar over bij mij (zoals je ook in mijn reactie kan lezen) ... maar misschien begrijp ik het wel verkeerd ofzo? Of zou ik inderdaad beter op zoek gaan naar een ander paardje? (heb dat gevoel nog geen miliseconde gehad dat dit nodig zou zijn ... Heb wel ergens gezegd dat een automatische knol, eentje die nooit bokt of een stap verkeerd zet, mij wel leuk lijkt .. maar die zijn toch niet te vinden.. Dus was meer als opmerking/grapje bedoelt ...)