Buiten laat ik mijn teugels niet zo snel los maar in een omheing ben ik geneigd ze toch sneller los te laten. Waar kan hij heen
? Hangt er ook vanaf hoe ik er vanaf val. En of ik op dat moment al pijn heb. Een keer bijvoorbeeld onderuitgegaan in galop met mijn paard en toen hij rechtsprong had hij op mijn knie gestaan, maar op dat moment voelde ik er absoluut niks van, wist het zelfs niet dat hij dat had gedaan. (Als je beetje later een pijnlijke, dikke knie met een blauwehoef erop hebt ,gaat er wel een lichtje branden
). Hier had ik mijn teugels nog vast. Maar ik denk dat als ik op dat moment echt pijn had hem wel losgelaten zou hebben (lang leve de adrenaline rush).
Als ik ervover nadenk, houd ik mijn teugels in eerste instantie altijd mijn teugels vast maar als het paard besluit om er op dat moment vandoor te gaan hangt het er echt van af, hoelang ik hem vasthou. Geen zin om sleeptouw genomen te worden als ik er toch niks over te zeggen heb. Als ie wel bereid is om te stoppen na een paar passen(hangt af van waarom ik eraf lig en op welk paard*van sommige weet je dat ze een paar passen wegspringen om daarna te stoppen en verbaasd om te kijken als ze bv ergens van schrikken*) ben ik bereid om die erbij te nemen.
Ik denk echt dat de situatie je doet besluiten of je hem vasthoud of niet. Een tiende van een sec om in te schatten wat er gevaarlijker is en welk risico je neemt... en soms gewoon puur (on)geluk
En ja soms zit je al met je teugels op de grond naar het hoofd van je paard te kijken voor je door hebt wat er gebeurd is
. Op dat moment was alles gewoon te snel te gaan voor mij om ook maar wat te beslissen en had dus ook gewoon nog mijn teugels vast, had geen tijd gehad om ze los te laten. *paard even verbaasd als mij en weet nog steeds niet wat er nou net gebeurde terwijl ik toch mijn bewustzijn niet verloren heb*