Sommige mensen vinden dat raar, je verkoopt je hond toch ook niet?
Maar zelf heb ik zoiets, als mijn paard het ergens anders even goed heeft, dan heeft hij daar zelf geen erg in, ik denk zowiezo dat een paard geen verleden-besef hebben, de eerste week is misschien wel even heftig, maar daarna wennen ze wel.
Al hoorde ik gister van een man dat zijn paard na de verhuizing was gestopt met eten, en na een tijd dood was gegaan.
Eerst kocht mn vriend een b-pony, Roxanne, voor bijna niks, omdat ze anders naar de slacht was gegaan.
De buurman had een shetveulentje, die mijn vriend ruilde voor een lammetje en een telefooncentrale, zodat Roxanne niet alleen stond.
Ze zijn bij ons opgegroeid, ingereden, maar toen ging het bij mezelf toch kriebelen, ik wou zelf graag rijden, en besloot hen te verkopen, en een haflingerveulen te kopen. Later kwam daar een haflingermerrie met zomereczeem bij.
Hen had ik bijna 2 jaar, toen ik tegen een sterk vermagerd haflingerveulentje aanliep. Ik heb haar gekocht, haar opgeknapt, maar omdat ik bang was dat de wormen haar van binnen toch bescahdigd hadden, en omdat ze ertg klein bleef, haar ook weer verkocht.
Later nog een tinkerveulen erbij, die beleerd, maar wij botsten qua karakter, en heb haar ook weer verkocht.
Toen een kwpn'er gekocht, en de haflingermerrie met zomereczeem verkocht.
Nu heb ik 2 gezonde paarden, en een goede balans zo samen, en het is voor mij ook beter te doen om ze allebei genoeg te rijden enzo.


)
en dat wil ik ook graag zo houden 


.
en Velvet omdat ze helaas te klein voor mij bleef.