Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 20:33

Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 20:33

Na goed dubben en veel praten ben ik eindelijk zover dat ik durf toe te geven aan mijn probleem... Graag zou ik deze met jullie delen, omdat ik soms echt het gevoel heb de enige op de wereld te zijn.

Mijn paardenverleden gaat terug naar toen ik 8jr was (inmiddels ben ik 30jr) Ik heb continue gereden van mijn 8e tot mijn 18e, even ertussen uit geweest (maar tussendoor nog wel op paarden van vriendinnen gereden) Heb ook al die tijd een eigen pony gehad, waarmee ik tot de M ben gekomen.

In 2002 kon ik dankzij Manlief weer aan mijn grootste passie beginnen, Paardrijden... van hem kreeg ik ook mijn merrie...
Helemaal in de wolken, en zo trouw als een hond ging ik bijna (op 1 dag na) elke dag naar d'r toe! De merrie was destijd 3 jaar, is zadelmak gemaakt en ben met haar gaan lessen...
Dit ging lange tijd goed. Op een koude winterochtend ging het MIS!!! Verdrietig

De merrie beging om onverklaarbare reden (mij was niets opgevallen althans) te bokken, dit ging nog wel, maar kwam daardoor tussen de bakrand terecht en daar sloeg de paniek toe! Ik kon niets anders doen dan mijzelf ervan af te laten (ook op advies van instructrice) Maar dit ging fout!!! Aiiii.... ik bleef met mijn voet aan de beugel hangen en ging zo een halve bak door... toen ik eenmaal los kwam... kwam ik zo hard neer... dat ik geen lucht meer had!
Moet er wel bij vermelden dat ik toen 1 maand zwanger was... dus de schrik was groot!!!
Ben er wel weer meteen opgestapt... maar tussen de merrie en mij is het nooit meer hetzelfde geweest... 1 week later gebeurde het weer... alleen dan door alleen te bokken.

Dit voorval ben ik dus nog steeds niet kwijt... en heb er ontzettend de balen van, dat ik vanaf die dag, mijn angsten nog steeds niet kwijt ben... stap sporadisch op een paard, terwijl ik er zelf 3 heb... (2 nog heel jong en een 3 jarige)
Ik kan soms ook echt boos en verdrietig worden hierom, mijn grootste passie, mijn liefste hobby, gewoon naar de knoppen...
Mijn merrie heb ik verkocht omdat het tussen ons van kwaad tot erger werd... tijdens het longeren begon ze soms gewoon tegen mij op te steigeren... en Brrrr... mijn angst voor haar werd NOG groter... BIZAR... Nooit in mijn verleden zo meegemaakt...

Ik kan me niet meer ontspannen tijdens het rijden, niet meer genieten, en dit terwijl ik het ZO graag wil... Huilen

WAT MOET IK NOU? Het kriebelt elke dag weer... Maar de stap wagen... Verward

Ik kan soms ook uitvluchten zoeken...
Zou ik van mijn hersenspinsels afkomen als ik een makke schaap aanschaf???
Ik wil zo graag op mijn EIGEN topper stappen...
maar besef wel dat het daar nog te vroeg voor is... hij is super-braaf... maar heel erg voorwaarst... snappie???

En nou aub niet komen vertellen dat ik een andere hobby moet zoeken! Dit is MIJN hobbie... het gaat niet alleen om het rijden... alles eromheen doe ik met plezier...
Maar hoe krijg ik mijzelf weer aan 't RIJDEN!????

ANYONE???
ERVRINGEN???

**Geplaatst**: 24-06-05 20:42

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 20:42

Ik ben ook 30 en er ook meer dan 10 jaar tussenuit geweest, dus ik herken wel wat in je verhaal!
Heb je wel eens gedacht aan manegelessen? Klinkt misschien raar, maar daar hebben ze vaak wel een paar "makke schapen" Clown

waarop je weer kunt leren ontspannen. Je hebt een nare ervaring met die merrie achter de rug, maar dat ligt nu achter je en de merrie is ook weg. Begin gewoon weer even rustig opnieuw, gewoon op een betrouwbaar manegepaard, neem wat privelessen en begin desnoods weer met hele simpele evenwichtsoefeningen etc. Even rustig terug naar de basis. Een rustig paard geeft jou weer het vertrouwen dat je nodig hebt en je zult zien dat je dan ook sneller weer op je eigen topper zult stappen en er dan wel van kunt genieten! Wie weet heb je maar 10 lesjes nodig en ben je er dan al weer "doorheen". Heel veel succes!

PS: Ik heb trouwens een redelijk makke 4-jarige gekocht, maar heb er nog geen spijt van gehad en geniet nog steeds!

**Geplaatst**: 24-06-05 20:48

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 20:48

Hm, ik ben zelf ook wel eens bang, ben vrij bang aangelegd Bloos

.... voor dit probleem helpt denk ik toch maar 1 ding: ga een idd tijdje naar een manege, of zoek het via een bijrijdpaard ofzo....
En idd het kan zo zijn dat je het met 10 lessen op een manege weer helemaal ziet zitten!
Je bent gewoon bang, k vind het heel goed van je dat je dit onder ogen ziet en er voor uit durft te komen!
Ik snap heel goed dat je op je eigen kanjer wilt stappen, maar ik denk dat je daar op dit moment meer mee verpest als goeddoet, zowel voor jou vertrouwen als het vertrouwen van je paard!
Veel succes en hou ons op de hoogte!!!

**Geplaatst**: 24-06-05 20:52

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 20:52

Mijn topic staat ook hier bij VMR, 'bang voor je paard' Lachen

Ik heb hierin veel tips gekregen, dus misschien kun je het eens doorlezen Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 20:55

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 20:55

Dank voor jullie begrip!

Wat ik wel vergeet te vermelden, is dat mijn toppertje... mijn ruin van 3, momenteel wel gereden wordt door een vriendin/bijrijdster... hij wordt ook uitgebracht op wedstrijden.
en wat je zeg 'Love_Sodera: ik zal mijn paard eerder verpesten dan goeddoen... en dat besef ik heel goed... heb 'm nu 1 jaar en nog maar 5x op 'm gereden aan de longe, 5min... maar dit nam mijn onzekerheid niet weg...
dus ik zal moeten wachten tot ik er 100% klaar voor ben!

Manege lessen, zijn misschien zo gek nog niet! maar een brave bijrijd paard, zie ik liever zitten, echter heb ik hier niet zo veel tijd voor, omdat ik al mijn paardjes aan huis heb staan en ze allemaal verzorgd moeten worden... maar ergens moet ik toch een gaatje vinden...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 21:23

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 21:23

Quellian:
Ik heb je hele topic gelezen, ook toevallig!!!
Als je iemand weet die MIJ wilt helpen, en/of zijn makke schaap beschikbaar wilt stellen en wilt begeleiden...
ROEP HET MAAR!!! Als het maar geen groot paard is, ben zelf maar 1.60 en op die knoeperts wordt ik erg onzeker!!!

**Geplaatst**: 24-06-05 21:25

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 21:25

Ook ik heb opstapkriebels na een lange periode van niet kunnen rijden na een smakker. Ben zelfs aan mijn rug geopereerd door die smakker. Ook ik zit dus met knikkende knieeen in het zadel. Toevallig ben ik vanmiddag op de manege vlakbij gaan vragen voor les. Wat blijkt de instructrice daar heeft zelf ook een periode angst voor het rijden gehad na een ongeluk. Ik hoop dat ik met een paar lessen er uit ben en ook weer kan genieten in het zadel, want ook mijn paardje is heel braaf bij een ander maar wordt van mij nerveus. Het kan gek zitten tussen je oren helaas.

**Geplaatst**: 24-06-05 21:26

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 21:26

Ik weet precies hoe je je voelt, heb ook in dat schuitje gezeten. wat bij mij enorm heeft geholpen: lessen van Level 1 volgen (Pat Parelli). Je begint in feite overnieuw om een band met je paard op te bouwen (en hij/zij met jou) en je angst kwijt te raken. Het heeft mij echt veel meer rust en vertrouwen gegeven en ik zie dat het voor het paard ook heel erg goed werkt. Dus mijn advies: neem les daarin. Je kan al rijden en op een manegepaard zitten lost het probleem van de angst die je voelt als je met je eigen paard bezig bent niet op. Dat moet je samen met je paard overwinnen, en: ik weet zeker dat het dan goed komt!!

**Geplaatst**: 24-06-05 22:14

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 22:14

vat het volgende niet verkeerd op, even om het te begrijpen:
waarom heb je wederom voor een jong paard gekozen?
en niet een paard wat alles kent, om zo je vertrouwen weer op te bouwen?

Ik heb nu 2 merries staan van 3 jaar... de ene is een sukkeltje, super braaf, leergierig en braaf de andere een vaatje buskruit die regelmatig probeerd door te steigeren te imponeren.... mijn dochter van 11 is dan onder de indruk en mijn zoontje van (bijna) 9 lacht erom en als hij het vervelend vind krijgt ze een knal resultaat ze steigerd niet meer bij hem (incidenteel)
Ligt het aan jou? ja gedeeltelijk, het is oogsten wat je zaait, jij staat toe..
denk aan je pony van vroeger, hoe die pony deed en aan je reacties van toen.
Als je zwanger bent of kids hebt veranderd er veel vooral als je niet dagelijs met paarden bent bezig gebleven.... probeer te zoeken naar een compromis met je paardjes/je hobby/je angst....

**Geplaatst**: 24-06-05 22:18

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 24-06-05 22:18

Ik denk dat je idd een mak schaap moet hebben(of dat nou manege of bijrijd is maakt niet uit).

Ikzelf ben ook begonnen op een manege(waar ik nu nog rijd), en ik het begin schrok ik als een paard brieste Bloos

en nu, zit ik(op de manege) zowat achterstevoren op me paard, als een paard een bok geeft ben ik niet onder de indruk, vind niks erg en ben nergens bang voor. Puur omdat die makke schapen eerst zo braaf waren dat ik niet meer bang was en dan kun je heel goed ontspannen. Vroeger zou ik er niet aan moeten denken dat ik óóit op 1 van die bok-paarden ging. En nu, niets liever dan zo'n eigenwijze knol Tong uitsteken

**Geplaatst**: 25-06-05 08:46

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 08:46

paars schreef:
Je kan al rijden en op een manegepaard zitten lost het probleem van de angst die je voelt als je met je eigen paard bezig bent niet op. Dat moet je samen met je paard overwinnen, en: ik weet zeker dat het dan goed komt!!

Ik denk dat je voor het fijne gevoel best een paar keer op een mak schaap kan kruipen. Mijn vriendin heeft een fjord die is echt bomproef, niet gek te krijgen, ze ging zelfs te paard naar de carnaval optocht kijken!! Dat zou ik met de mijne nooit kunnen doen. Als ik op die fjord zit heb ik ook weinig tot geen angsten krijg ik weer een beetje lol erin. Ik heb nu een paar keer erop gezeten om weer een beetje het gevoel te krijgen, ik heb namelijk een jaar niet gereden. De lessen op de manege ga ik volgen op mijn eigen paard, de instructrice komt in eerste instantie naar mijn stal en later zal ik met mijn paardje naar de manege gaan. Is vlakbij elkaar gelukkig. Zo heb ik de eerste lessen gewoon priveles waardoor ik misschien rust krijg omdat er iemand op mij let en er bij is in geval van 'nood'. Je moet natuurlijk vooral doen waar jij zo min mogelijk zenuwachtig van wordt en dat is dan toch uit proberen. Ik heb momenteel slappe knieeen bij elk paard maar als ik er dan eenmaal op zit, op die fjord dan, is dat een eind over. Geef het vooral ff tijd, het is toch een verwerkingsproces. En de eerste stap is al gemaakt, ik durfde eerst niet toe te geven dat ik bang was geworden, vond ik slap overkomen want ik wist het toch allemaal wel??! Maar nu ik er toch voor uit durf te komen (gister pas voor eerst Bloos

) zegt iedereen das ook niet gek na wat je hebt meegemaakt.... en begrip helpt ook goed! succes

**Geplaatst**: 25-06-05 08:55

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 08:55

Ik zou zelf niet op de driejarige stappen. Dit alleen omdat het paard misschien niet met jouw zenuwen overweg kan. Een wat ouder, ervarener paard die misschien al voor lessen gebruikt is, kan je het vertrouwen misschien weer teruggeven.

Na nare ervaringen met een eigen paard te hebben opgedaan, veel te brutaal en te sterk voor mij, ging het lol van het rijden bij mij er ook af. Ik heb met dat paard 4 jaar doorgesukkeld en hem uiteindelijk toch verkocht. Maar ook daarna bij mijn nieuwe paard kwam het vertrouwen maar niet. Zij was best braaf maar o zo vlug onder het zadel. Ik heb toen radicaal voor mijzelf besloten dat het tijd werd om een paard te zoeken waar ik gewoonweg wel het gevoel had dat het klikte en heb uiteindelijk een 4-jarige ruin gekocht die net zadelmak was, maar het paste gewoon echt. Ik had geen angst voor hem. Twee maanden nadat ik hem kocht liepen we al onze eerste wedstrijd, ik had nog nooit een wedstrijd gereden. Echt braaf is hij niet eens, maar het is mijn mannetje en hij heeft mij het vertrouwen weer terug gegeven en wat nog belangrijker is de lol van het rijden. Misschien heb je nu toch gewoon niet het juiste paard op stal staan.

**Geplaatst**: 25-06-05 10:56

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 10:56

Je zou mijn makke, oude schaap(ehh, sorry Orlanda, lieve pony) best mogen rijden, ik denk alleen wel dat het een beetje te ver weg voor je is (duitsland).

Zoals je zelf al zegt, je mist het vertrouwen in het paard. Probeer daar aan te werken, eerst vrij vanaf de grond (bij je eigen paard) en later aan de longe, later rijden aan de longe (en dan iets langer als 5 minuten) en daarna los rijden. Kijk eens of je op de "manege" manier kunt gaan rijden, met een paard voor je dus. Als je iemand kent die een paard heeft met een behoorlijk achterwerk, dat niet trapt als er een paard achter loopt, heb je een mooie rem voor je. Het geeft misschien net een beetje meer zekerheid. Zo worden de jonge paarden op de manege waar ik rijd ook gereden, eerst met de neus in het achterwerk van een ander paard, tot ze snappen wat de bedoeling is, en dan steeds meer afstand.

In de tijd voordat je weer op je eigen paard gaat rijden, zoek inderdaad een paard dat je echt vertrouwen kunt, ook als je zelf stijf staat van de zenuwen. Er zijn er genoeg, zeker op de manege's. Misschien kun je zo'n paard een tijdje leasen???? dan kan het misschien zelfs bij jou thuis staan (als daar plaats voor is)

**Geplaatst**: 25-06-05 11:05

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 11:05

ik ben zelf ook bang geworden na een val wat resulteerde in een gebroken rib durfde niet meer te rijden vond het zelfs al eng om in mijn eentje een paard in de hand te houden.
en dat tewijl ik eerst overal opstapte.
daarom durfde ik het eerst ook niet te zeggen tegen mijn vriendinnen.
toen ik dat wel deed hebben ze mij idd een paar keer op een mak schaap gezet en ik heb na twee keer op dat makke schaap gewoon weer los gegalopeerd eerst deden we dat maar even aan de lonceerlijn. dus die makke schapen tips zijn voor mijn ook waar.

**Geplaatst**: 25-06-05 11:28

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 11:28

als je weer eens in Schiedam bent, moet je maar een keer op Banjer stappen... Lachen

Ik blijf er bij lopen, ik houd haar desnoods ook wel vast... Banjer is echt een geweldig paard om je over je angsten heen te helpen... Lachen

**Geplaatst**: 25-06-05 13:00

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 13:00

Hallo !

Ik heb zelf ook soms een beetje schrik als ik op m'n paardje zit ... Maar weetje .. je moet gewoon denken dat JIJ de baas bent over je paard en omgekeerd dus niet ! Als je met die gedachten in je hoofd blijft en je toont geen schrik meer kan alles nog super goed komen hoor ! Nou ja ... Bij komt alles toch goed als ik hieraan denk Lachen

... Veel succes en zit er niet te veel mee in Knipoog

Groetjes Nina en Greet !

**Geplaatst**: 25-06-05 13:08

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 13:08

ik heb 4 jaar geleden een trap van een paard in mijn gezicht gehad onder het longeren en mijn jukbeen op 16 plaatsen gebroken.
( Is niks meer van te zien gelukkig)
na 2,5 jaar ging ik beseffen wat ik had mee gemaakt. longeren vind ik niet eng als ik het paard ken als ik het paard niet ken longeer ik hem niet maar vanaf die dag was ik doods bang om te rijden.
door mijn instructrise gaat het wel beter.
alleen vind ik buiten rijden en galopperen nog steeds eng.
morgen doe ik mee met de regiofinale zitcompetitie.
en moet ik op een vreemd paard.
voel me nu al bang en ziek.
ik denk dat je een instructeur/ instructrise moet zoeken die jou kan helpen met je angst. succes ermee.

xxjepsica

**Geplaatst**: 25-06-05 13:18

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 13:18

Ik weet precies wat je bedoelt. Lees mijn profiel maar, daar staat mijn hele verhaal in.
Als ik jou was dan verkocht ik de jonge paarden die ik had, al snap ik wel dat dat best moeilijk is en ging ik goed op zoek naar een ouder, braaf paard en overigens: mijn paard is 1.80 en alles aan hem is groot en vrij grof gebouwd en weet je wat het ontzettende voordeel daarvan is: zijn bewegingen zijn een stuk langzamer dan bv. een paardje van 1.60 of een pony. Dat gaat allemaal zo supersnel en als die dan gaan bokken of stout gaan doen....
Neen hoor, geef mij maar mijn "kasteel" Haha!

Overigens betekent het niet dat hij niet voorwaarts is he.
Ik hoop dat je hier iets mee kunt.
Ik zal je ook nog de link geven van foto's van mijn paard: http://www.pbase.com/hvo/elan_my_horse Lees het commentaar maar wat eronder gezet is.
Geloof me, als het met mij goedgekomen is, dan komt het met jou ook goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-05 13:29

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-05 13:29

Ik heb mijn merrie aangekocht voor de fok... omdat ik er ontzettend van hou om gewoon in het algemeen met paarden bezig te zijn. De pony, daar heb ik geen shrik van, en die is voor mijn kinderen bedoeld.
Mijn 3 jarige ruin, heb ik gekocht na verkoop van mijn merrie... (geen slimme zet misschien, maar was op slag verliefd...) Maar hij is superbraaf in de omgang, het enige is dat "IK er zelf niet op RIJ" maar ik geniet er met volle teugen van als ik 'm zie lopen "TROTS"

Gelukkig heb ik ruimte genoeg aan huis, en hoef ik ze niet weg te doen!!! Want dat krijg ik bij alle 3 niet over m'n hart...
Maar nu begint het te kriebelen....

**Geplaatst**: 25-06-05 14:35

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 14:35

ik heb op 14 jarige leeftijd een trap van paard vlk tege me hoofd gehad die paard sloeg gewoon opzei terwijl ik ernaast liep...
ik ben sinsddien eigenlijk best bang voor grote paarden...
en ik heb ook een beetje buitenrij angst....weet niet vind het soms eng om alleen in de buitebak te rijden omdat ik
vroeger met paar manege pony´s ervan door ging en heel hard terecht gekomen ben soms tege de bak rand en soms op me rug en had toen vaak geen lucht...
en heb nu eige pony die me er wel vanaf helpt van me angst maar soms dan blijf ik het echt eng vinden ....
iemand een oplossing

**Geplaatst**: 25-06-05 17:41

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 17:41

Ik denk dat iedereen wel eens een bang moment heeft gehad in de buurt van/op paarden, die escaleren tot een angst die jaren kan aanslepen (5-10-15-20-50 jaar??). En het is meestal dat je de positieve dingen snel vergeet, de negatieve dingen (zoals ongelukken) blijven voor altijd nazinderen.
Zo heb ik 8 jaar geleden voluit 2 achterhoeven (van een bok) boven mijn knieschijven gekregen. Ik heb weken sterretjes gezien en denk er nog IEDERE keer aan als ik in de buurt van de achterbenen van een paard kom. Eén iemand heeft het gewaagd me daarmee uit te lachen (die persoon heb ik eens grondig op haar plaats gezet). Maar ook op de rug van een paard heb ik me niet altijd gerust gevoeld (en dit gedurende jaren). En dit omdat ik 5 lessen achter elkaar, 5 keer na elkaar af een paard ben gegooid op een smerige manier (langst de kop van het paard). Dat vergalt echt het plezier en je zelfvertrouwen waardoor ik (zit in het koppie) automatisch op andere paarden in galop blokkeerde. Daarop reageerden deze paarden natuurlijk niet al te best, zoals hoofdschudden tot je eraf lag tot je eraf gooien. Met andere woorden, mijn zelfvertrouwen stond op -10. Mijn instructrice heeft me dan gedurende lange periode les gegeven, enkel in stap en draf (genoeg oefeningen te doen, hoor!). Zonder dwingen kreeg ik mijn zelfvertrouwen terug. Met momenten flakkert die angst terug op, maar dan amuseer ik me maar met de karweien rond de stal: poetsen, stal uitmesten, weide opruimen, omheinen, kuisen, invetten ...

**Geplaatst**: 25-06-05 20:35

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 20:35

Citaat:
Zou ik van mijn hersenspinsels afkomen als ik een makke schaap aanschaf???
Ik wil zo graag op mijn EIGEN topper stappen...
maar besef wel dat het daar nog te vroeg voor is... hij is super-braaf... maar heel erg voorwaarst... snappie???

Het klinkt heel erg als mijn verhaal, ook in de winter maar geen valpartij gelukkig. Wel was mijn vertrouwen weg in mijn paard dus we moesten weer helemaal opnieuw beginnen. Ondertussen heeft mij bijrijdter mijn paard doorgereden en ik deed veel grondwerk met mijn merrie.

Mijn vriendin Masja (ook op bokt) heeft me geholpen met weer in het zadel te klimmen, dat was nog op mijn oude stal.
De eerste keer dat weet ik nog goed, Masja had Mable gereden en vroeg me of ik er ook op wilde, nou nee eigenlijk niet Bloos

ah zei ze al ga je alleen even in het zadel zitten, ik hou Mable vast.
Zo gezegd zo gedaan, ik klom in het zadel met bibbers en al maar ik kon wel huilen van geluk het gevoel was terug, ik wilde haar weer gaan rijden!

Daarna ben ik naar een andere stal verhuisd waar veel toezicht was en genoeg hulp van stalgenootjes. Daar kon daar op een mak schaap rijden zoals jij zegt Lachen

daardoor heb ik weer een houding gekregen en gevoel bij het paardrijden.

Zo ben ik ook weer op mijn paard gaan rijden, eerst steeds iemand anders erop gelaten en dan ik erop en zo ben ik erin gegroeid, dat ging eigenlijk heel snel vanaf dat moment. Soms komt de angst wel weer even om de hoek kijken maar dat duurt maar een week meestal en ik kan gewoon doorrijden ook al heb ik de bibbers in mijn lijf Lachen

ik weet dat mijn paard niet gevaarlijk is, ze is ook al 11 dus heeft niet meer de streken die jouw paard heeft.
Misschien is het slim om een ander paard te nemen maar ik kan niet voor jou praten dat weet jij het beste.

Succes!
en als je echt wil dan lukt alles!

**Geplaatst**: 25-06-05 21:24

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 21:24

Ik vind het helemaal niet gek dat je na een nare ervaring bang bent geworden. Het is niet meer dan menselijk!

Als je paardEN aan huis hebt staan wil je dan niet een tweede paard aanschaffen? ik denk dat het belangrijk is dat je ook een band met een paard opbouwd buiten het rijden om. Dat je er aan de hand mee wandelt, poetst enz. Samen moeten jullie vertrouwen in elkaar krijgen en dat is meer dan alleen rijden..

Succes verder!
Succes verder met je paardje!

**Geplaatst**: 25-06-05 22:36

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 22:36

Ken het...
Ik rijdt ondertussen zo'n 13 of 14 jaar paard, waarvan ik nu zo'n 5 jaar een eigen paard heb (op het moment m'n 2e).
Vroegah stapte ik overal op Sigaar

no problemo Haha!

Ik ben er vaak af gevallen hoor, ben de tel kwijt Haha!

5 jaar geleden kocht ik m'n eerste paard, een KWPNer van toen 4 jaar.
Hij had wegens een blessure een jaar stilgestaan, is na het optrainen bij mij terecht gekomen.
Toen heeft ie weer 5 maanden stil gestaan en vervolgens heb ik hem 1 1/2 jaar gereden voordat het fout ging.
We waren een echt team samen, hij liep als een hondje achter me aan, kwam altijd aanrennen als ik floot enz.
Totdat ik eens in de nieuwe buitenbak ging rijden, er kwam een zware motor voorbij met zo'n zwaar bromgeluid...
Daar schrok ie van en begon als een rodeostier te bokken en ik viel er goed hard af.
Ben meteen weer opgestapt en heb verder gereden maar vanaf dat moment ging het dus echt fout.
Ik had gewoon schrik gekregen, al het (wederzijdse) vertrouwen was helemaal weg.
Heb dat zo'n half jaar stilgehouden thuis, op stal hadden ze dat wel door en probeerde me te helpen maar tevergeefs.
In dat half jaar heb ik hem bijna alleen maar gelongeerd, durfde er gewoon niet meer op.
Na veel gehuil ben ik op zoek gegaan naar een bijrijdster (de huidige eigenaresse Kliko).
Maar ik kwam erachter dat ik echt niet meer het vertrouwen had om erop te gaan zitten en heb hem toen te koop aangeboden aan die bijrijdster, zij is er nu heel gelukkig mee ondanks dat ze er ook al een aantal keren goed vanaf is gevallen en haar pols heel ongelukkig heeft gebroken.
Hij staat nog steeds gewoon bij ons op stal (waar ik werk en sta met m'n huidige paard) en ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik toendertijd die beslissing heb genomen.
Soms zie ik hem wel eens lopen en denk wel eens dat het jammer is dat het toen zo fout is gegaan, maar ik heb er vrede mee nu.
Nu heb ik een Friese hengst, die reed ik al voordat ik die KWPNer kocht.
Daar kan ik mee lezen en schrijven.
Toevallig heb ik een aantal maanden geleden wel een akelig voorvalletje met hem gehad omdat ie een merrie wou bespringen, iets wat ie sinds ik hem ken nog nooit had gedaan.
Toen begon de schrik weer ff omhoog te komen hoor Knipoog

Maar ik heb doorgezet met hulp van stalgenootjes!!

Sinds dat ik van die KWPNer af ben gevallen, klim ik nergens meer zomaar op!!
Ik moet echt 100% weten dat ze braaf zij hoor Bloos

Voel mezelf helemaal bikkel als ik eens op een ander paard heb gereden Haha!

Maar eigenlijk ben ik gewoon een grote scheiterd geworden Bloos

Wel jammer, want ik werk op een stal waar veel paarden staan, kan overal opstappen maar dat durf ik echt niet...
M'n baas en bazin weten dat en ik hoef dan ook niet te rijden, ze zijn blij dat ik dat eerlijk verteld heb dat ik dat gewoon niet durf.
Zo verpest ik ook geen jonge beesten door er zo bang op te gaan zitten.

Tja, jouw verhaal komt me dus errug bekend voor Knipoog

Weet precies wat je doormaakt nu...
Veel succes hoor!!

**Geplaatst**: 25-06-05 23:16

Re: Toegeven aan rij "ANGST"... WHY ME???

Geplaatst: 25-06-05 23:16

Dat is balen zeg, toch snap ik het wel. Ik ben inmiddels alweer 7 jaar geleden van mijn toenmalige bijrijdpony gevallen op straat. Hierdoor heb ik toen een tijd in het ziekenhuis gelegen, waarvan ruim een week in schemercoma. Daar heb ik echt wel een flinke deuk mee opgelopen. Toen ik weer mocht rijden, heb ik dat samen met mijn instructrice van toendertijd helemaal lngzaam opgebouwd. (manege waar ik heb leren rijden) Zij kon mij heel goed door angstige momenten heen praten en zo reed ik nog geen half jaar later weer een wedstrijd. Op de pony van het ongeluk mocht ik van mijn ouders niet meer terug op, dus dat heb ik ook nooit gedaan.

Inmiddels heb ik Prisca alweer 4 jaar, maar in al die jaren als er iets gebeurde aan bokacties of dat soort dingen, dan duurt het weer even voordat ik weer vrij uit durf te rijden. Gelukkig heb ik een heel erg betrouwbaar paard.

Als ik jou was zou ik dus gaan lessen bij iemand die je echt vertrouwd en dan weer langzaam opbouwen. Misschien inderdaad gewoon terug naar een manege en daar het weer oippakken. Als je dan je eigen paard door iemand anders in laat rijden, kan je er weer op als je er klaar voor bent. Dan is hij er ook klaar voor. Scheelt ook weer.

Succes ermee! Makkelijk zal het niet altijd zijn, maar als je het echt wilt, dan komt het wel weer.

Nomineer dit bericht ×