Ik heb vanaf mijn 4de jaar tot mijn 18de altijd heel veel paardgereden , of eigenlijk ponygereden
Door omstandigheden ben ik er rond mijn 18de mee gestopt , op mijn pony zat ik altijd volkomen relaxt en ze kon me maar zelden verassen met een uitspatting omdat het een beetje voelde alsof haar benen mijn benen waren wist ik meestal wel wat de volgende stap zou zijn , doorzitten vond ik heerlijk en ik kan gerust stellen dat ik me 100% op mijn gemak voelde op de rug van een pony of paard , zelfs vreemde paarden waar ik op ging rijden voelde voor een groot deel gewoon vertrouwd aan.
Nu ben ik inmiddels 30 en heb dus jaren niet meer gereden , een tijdje geleden had ik de kans om weer eens te gaan rijden en ben zelf naar die stalling gegaan , geborsteld , gezadeld .. dat ging allemaal nog wel vrij vertrouwd , het paard is 1.63 een stuk groter als mijn laatste pony was ( 1.44 ) en eenmaal bij de bak aangekomen , beugels op maat gemaakt , nog even aangesingeld , slinger mijn been in de beugel en .. er niet op te komen
nou was dit een heel rustig paard dus met hulp van de bakomheining kwam ik er evengoed nog wel op
maar het rijden was zo vreemd .. helemaal niet meer dat gevoel van "wij" .. maar het gevoel van" ik boven op jou en jij kan ieder moment een rare beweging maken waardoor ik iedere 163 centimeter in sneltreinvaart naar beneden zie voorbij komen " eerst dus maar even uitgebreid rond gestapt en toen ik me durfde te wagen aan een draf dacht ik dat echt dat ik er af zou gaan don.. eh vallen , dus maar weer gaan stappen en langzaam uitgebreid naar wat drafjes die waarschijnlijk niet om aan te zien waren .. volgens mij zat ik er toen ik 4 jaar was nog beter op dan nu ..
zijn er mensen die dit gevoel herkennen nadat ze jaren niet gereden hadden ? voor mij was het echt een verassing al had ik gerust niet verwacht dat ik er zo weer in volle vaart vandoor zou rijden maar zo erg ...
groetjes natas
