karoliena schreef:Mijn hengstje van 2,5 jaar is al een tijdje aan het werk. We doen wat VD, lange lijnen en wandelen buiten. Ik wil dus binnenkort gaan beginnen met het zadel en een kind erop. Nou krijg ik van alle kanten commentaar dat hij nog veel te jong is. Het is niet zo dat ik er een kind op plant en hem gelijk elke dag laat rijden. We gaan het gewoon rustig opbouwen en in het begin gewoon alleen stappen eerst in de bak en dan gewoon lekker buiten. Ik vind dat hij er echt aan toe is. Wat vinden jullie.
Voor de mensen die vinden dat een paard tot zijn derde op een wei hoort met soortgenoten ik respecteer jullie mening, respecteer de mijne dus ook.
Hoe merk je dat hij " er aan toe is"? Ik vraag me dat echt af. Is het niet zo dat de wens de vader van de gedachte is? Het is gewoon een vraag hoor...
Bij een leeftijd van 2,5 jaar zijn net de groeischijven in de voorkniën dicht (uitgegroeid) en van de onderbenen. De bovenkant van de opperarm en de tibia (scheenbeen) zijn volgroeid op 2,5 -3 jarige leeftijd (dus de bovenkant van voor en achterbenen). De humerus (bovenarm) en de femur (dijbeen) komen daarna pas aan de beurt, op 3-3,5 jarige leeftijd. Het schouderblad en de heup zijn volgroeid op 3,5 - 4 jarige leeftijd en de ruggengraat pas op 5,5 - 6 jarige leeftijd.
Mijn eigen ideeën over inrijden zijn n.a.v. bovenstaande daarom ook: zolang mogelijk wachten. Op zijn vroegst op 3 jarige leeftijd het voorbereidende werk en er pas op 4 jarige leeftijd er een ruiter (hoe licht ook) erop. Dan is in elk geval het beenwerk uitgehard en volgroeid.
Natuurlijk zijn jonge paarden heel erg leergierig, maar lichamelijk zijn ze ook nog slap en wie weet hebben ze wel groeipijn...