Vandaag komt mijn volledig paardegekke nichtje op bezoek, en mijn ge-wel-dige (ahum) ouders hebben beloofd dat ze op MIJN pony mag rijden. Ik ben het er helemaal niet mee eens. Mijn pony is heel snel zenuwachtig en bang en ik ben al een jaar bezig om haar vertrouwen te winnen, en dat nichtje is nu 10 of 11 jaar, rijd nu 2 jaar op een manege en is nog echt in de fase van schoppen is harder, trekken is langzamer. Ik weet niet wat ik moet doen, mijn ouders hebben het beloofd, dus dat meiske verheugt zich erop, dus al is straks zeg dat het niet mag krijg ik de halve familie over me heen. Maar ja, ik denk niet dat ze genoegen neemt met ff stappen met mij erlangs. Het is trouwens ook nog gevaarlijk, want als zij schopt dan is mijn pony in 2 seconden aan de andere kant van de bak. En daarna ben ik weer 3 weken bezig op haar weer rustig te krijgen
. Mijn ouders rijden helemaal geen paard, en weten er niets van af, en die vinden dat het gewoon moet kunnen. Mijn vader durfde zelfs een paard van een boer waar hij vroeger wel eens op mocht zitten als voorbeeld te noemen. Zucht, ouders.
Ben zelf ook paardloze paardegek geweest, en het is een lief meiske, dusja.
