Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-10-04 17:21

Wanneer weet je dat je niet bij je paard past

Geplaatst door de TopicStarter : 24-10-04 17:21

Hoi,

Wanneer weet je dat je samen met je paard niet de goede combinatie bent en je beter kan besluiten om hem weg te doen.
Hangt dat van een bepaalde tijd af of de situatie's die voorkomen.
Ik heb mijn paard nu vanaf juni en vraag me af of we wel zo goed bij elkaar passen. Hij is behoorlijk onzeker en al een paar keer er vandoor gegaan waardoor ik ook weer onzeker ben. Ik denk dat als je paard onzeker is dat er dan het beste iemand op kan zitten die behoorlijk zeker is.
Verder is hij superlief in de omgang, alleen volgens mij vroeger wat nare dingen meegemaakt.
Ik wil hem niet kwijt al, maar elke keer met angst opstappen is ook geen pretje voor beide.

Jessica

**Geplaatst**: 24-10-04 18:37

Geplaatst: 24-10-04 18:37

Ik weet niet of je samen les hebt, want daar kan je ook veel zelfvetrouwen van krijgen.

Maar als je met pijn in je buik van de angst opstapt, zou ik toch iemand voor hem zoeken die wat zekerder is en voor jezelf een paard wat koel in het koppie is.

Het blijft een hobby en zowel paard als ruiter moeten er plezier in hebben.

**Geplaatst**: 24-10-04 18:47

Geplaatst: 24-10-04 18:47

Ja ik denk dat je een goeie combinatie vormt als je je goed voeld bij elkaar.
Dat je elkaar begrijpt en een goed team vormt.
Het moet "klikken" Als je je goed voelt bij je paard en je paard bij jou dan denk ik dat je een goeie combi vormt

**Geplaatst**: 24-10-04 19:05

Geplaatst: 24-10-04 19:05

Je bent niet direkt een team. Het moet van 2 kanten goed voelen. Als jij bang bent voelt je paardje dat direkt en dat komt jullie relatie niet ten goede. Je hebt dit paardje eigenlijk nog maar heel kort. Heb je priveles
een goede instrukteur kan een heleboel onzekerheid wegnemen.

**Geplaatst**: 24-10-04 19:08

Geplaatst: 24-10-04 19:08

Maar..............een combinatie moet je worden en dat gebeurt niet zo 1, 2, 3. Dat kost tijd en geduld.
Ik heb mijn ene paard nu vanaf half januari van dit jaar en nu pas kan ik een beetje zeggen dat we een klein beetje een combinatie zijn. We zijn er nog niet, maar dat komt wel.
Geduld en consequent zijn. Probeer een band op te bouwen met je paard door veel met hem bezig te zijn. Niet alleen rijden, maar ook wandelen, poetsen, frutselen etc.......

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-10-04 19:56

Geplaatst door de TopicStarter : 24-10-04 19:56

Ik heb inderdaad wel les. Maar soms heb ik het gevoel van ik moet weer rijden en niet van leuk ik ga weer rijden. De angst is dan weer groot dat hij er van door gaat.
En lichamelijk ben ik niet zo sterk, als hij er van door is gegaan moet ik vaak weer een paar dagen bijkomen.

**Geplaatst**: 24-10-04 20:45

Geplaatst: 24-10-04 20:45

Wat zegt degene ervan die jou les geeft?
En is dat gevoel van tegenzin er al sinds je hem hebt, wordt het gevoel erger of juist niet?

Ik denk dat dit dingen zijn die je voor jezelf op een rij moet zetten en daaruit een beslissing maken.

Een passende combinatie heb je niet gelijk dat is zo, met de Welsh die ik gehad heb duurde het bijna 2 jaar, maar dat zat wel vanaf het begin vooruitgang in.

**Geplaatst**: 24-10-04 21:03

Geplaatst: 24-10-04 21:03

Ik denk dat je als je geen plezier met je paard hebt, dat dat het moment is om te besluiten hem te verkopen. Wanneer je wel plezier hebt maar het gewoon niet zo wil lukken, dan zou ik er voor gaan, evt. met lessen enzo.

**Geplaatst**: 24-10-04 21:06

Geplaatst: 24-10-04 21:06

Ik heb weleens gehoord dat het 3 jaar (!) kan duren voordat je echt een combinatie met elkaar bent.

Ik heb mijn paard nu ruim anderhalf jaar en er zijn nog steeds dingen bij hem die nieuw voor me zijn.

**Geplaatst**: 24-10-04 21:39

Geplaatst: 24-10-04 21:39

Ik weet niet met wat voor een bit je nu rijdt? Misschien is het voor tussen je oren beter om met een ander bitje te gaan rijden. Hierdoor kun je het gevoel hebben om iets meer te zeggen te hebben over je paard niet dat ik dat altijd goedkeur. Milou mijn dochter is een keer van ons vorige paard afgevallen, deze kreeg het ineens in zijn hoofd om er iemand echt af te gooien. Ze had een hersenschudding en een flink geblesseerde knie.
Hierna moest ik rijden alleen bij mij flikte ze dit niet. We hebben toen ook besloten om met een ander bit te gaan rijden. Van Sander kreeg ze toen priveles en dit heeft voor haar heel goed uitgepakt. Later toen ons paard nog eens steigerde bij de deuren en ze geen zweep bij zich had heeft ze dit paard een klap voor zijn kanis verkocht (ik zeg niet dat ik hier een voorstander van ben maar je moet wat) Hierna is ze eigenlijk nooit meer bang voor dit paard geweest. Het heeft haar enorm geholpen. Hieruit is de band ontstaan.

**Geplaatst**: 24-10-04 22:09

Geplaatst: 24-10-04 22:09

Hallo Jessica,
De kans is groot dat je paardje er weer vandoor gaat. Niet omdat dit in hem zit maar veel meer omdat het in jou zit. Als je hier bang voor bent ga je anders rijden, gespannen en terughoudend. Je bent het als het ware zelf aan het creëren.
Hoe krijg je je vertrouwen weer terug? Misschien extra privé-les of van een andere instructeur?
Met een ander paard los je dit probleem niet op. Misschien draag je het wel over op je nieuwe paardje.
'What you resist persist'.

Ben benieuwd wat je gaat doen.

Grt,
Renate

**Geplaatst**: 24-10-04 22:44

Geplaatst: 24-10-04 22:44

hallo

ik herken je probleem heel goed. mijn probleem in het begin dat ik mijn paard had was dat ze niets voor me wilde doen, wilde me niet vertrouwen, zocht totaal geen contact met me, ze leefde in haar wereldje en was gelukkig, ze had me echt niet nodig.
ik heb er 1 jaar meer gereden zonder iets te doen, geen deftige dressuur, geen jumping. gewoon rijden. en in het begin mocht ik op mijn hoofd gaan staan, ze ging en zou niet vooruit gaan. in die tijd kwam ik dan net ook van die brave manegeponys die alles op stem uitvoerden. ook stond ik er grotendeels alleen voor. ik heb ook heel vaak erover getwijfeld om ze weg te doen. ik heb gereden en gereden en me er zoveel als ik kon mee bezig gehouden zodat ze me na een tijd ging 'zien' staan. ook liet ik ze dan es los in de piste, longeerde ze, deed wat NH, gewoon alles, ik kocht boeken over alles en nog wat, gewoon omdat het mijn eerste paard is en ik zielsveel van haar hou!
het heeft me heel veel zweet en tranen gekost. dagen heb ik soms zitten wenen omdat het niet ging. en omdat ik ze dan wou weg doen, ik kon er ook zo compleet razend op worden, maar ik heb ze nooit geslaan. en echt door er dag in dag uit mee bezig te zijn is ze respect gaan beginnen krijgen voor mij. en na 1 jaar heb ik dan mijn B brevet gedaan (als ik er nu op terug kijk was ik echt heel stuntelig bezig, maar we zaten zelfs dan nog niet op dezelfde golflengte) maar toch ben ik er door geraakt. dan ben ik jumpings beginnen doen. het was de ene ramp na de andere uitsluiting. maar ik ben dan lessen gaan nemen, boeken gekocht en blijven doorgaan!! en nu loopt ze gewoon fantastisch en het betert gewoon allemaal. ze komt super in dressuur, kan al heet wat NH en in jumping blijven we stijgen!
ik meen het, blijf doorgaan, een band is echt niet meteen gevormd, ik vraag me zelfs af of onze band er al goed en sterk genoeg is. het is elke dag hard werken om die in stand te houden en je kan ze verpesten in 1 enkele minuut door je bv even af te reageren!
Maar niet vergeten: je bent baas over je paard en je moet consequent zijn! hij zal echt moeten luisteren!!

groetjes
Tlove

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-10-04 10:59

Geplaatst door de TopicStarter : 25-10-04 10:59

Tzatzi schreef:
Hallo Jessica,
De kans is groot dat je paardje er weer vandoor gaat. Niet omdat dit in hem zit maar veel meer omdat het in jou zit. Als je hier bang voor bent ga je anders rijden, gespannen en terughoudend. Je bent het als het ware zelf aan het creëren.
Hoe krijg je je vertrouwen weer terug? Misschien extra privé-les of van een andere instructeur?
Met een ander paard los je dit probleem niet op. Misschien draag je het wel over op je nieuwe paardje.
'What you resist persist'.

Ben benieuwd wat je gaat doen.

Grt,
Renate

Hoi,

Ik heb mijn oude pony ook nog die heb ik al 9 jaar, daar had en heb ik het probleem ook niet bij.

Als ik dus rij dan schrikt hij van iets wat er niet is en dan gaat hij er een stukje vandoor. Dit gebeurt elke keer wel als ik ga rijden. Een paar keer gebeurde het niet. Laatste tijd ging het wel redelijk maar nu is het weer bagger. Ook durf ik niet goed met hem naar buiten terwijl ik dat wel heel graag wil. Wil ook geen wedstrijden rijden etc. Doordat hij een zijsprong neemt krijg ik een scheut in mijn rug, waardoor ik weer heel veel last van mijn rug hebt. Ik vind het helemaal niet erg dat hij me uitprobeert maar dan niet er steeds stukjes vandoor gaan.

Ik weet ook dat als je met angst op je paard zit dat je het dan overbrengt. Maar hier kan ik zo weinig aan doen.

Ik had het al redelijk snel dat ik met tegenzin ging rijden of dan ging ik hem maar longeren (dan hoefde ik er tenminste niet op). Ik ben bang dat we niet de perfecte combi zijn. Hij moet iemand hebben die hem flink aan het werk zet en kan aanpakken. Ik heb de kracht en ervaring (op mijn oude pony reed ik alleen maar buiten en die was kipmak) daar niet voor.

Toen ik hem kocht en daar op reed ging hij ook al heel hard. Maar zij zei dat hij dat bij iedereen deed en dat het wel over ging als hij je goed kent.
Ik moest toen redelijk snel beslissen en ben er toch voor gegaan, ik dacht dus ook dat het met les wel op te lossen viel.

Ik zit er wel erg mee, weet niet wat ik moet doen. Zal het van de week met mijn instructrice over hebben.

Groetjes jessica
Jessica

**Geplaatst**: 25-10-04 11:20

Geplaatst: 25-10-04 11:20

Ken je niet iemand die je kan helpen en een paar keer op je paard kan rijden? Iemand die zich dus niet laat intimideren door zijn wegspringen? Dat kan jou ook weer vertrouwen geven, want op dit moment zit je in een cirkeltje waar je niet zo snel uit komt.
Bij mij duurde het ook wel een half jaar voordat ik mijn paard een beetje leerde kennen. Je moet er ook rekening mee houden dat het paard zelf zich ook moet aanpassen aan een nieuwe omgeving en misschien gedrag vertoont wat voortkomt uit onzekerheid en onwennigheid.
Mijn paard springt ook bij het minste geringste weg en ik ben daar ook niet zo'n held in, maar toch probeer ik me dan te vermannen en zeg tegen mezelf: en nú ga je rijden, en niet wachten tot er weer wat gebeurt. Paard aan het werk zetten, zodat ie zijn aandacht bij jou heeft ipv op de omgeving kan reageren.
Hoe rot het ook is, ik zou niet zomaar opgeven. Er was waarschijnlijk toch iets wat je deed beslissen om hem te kopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-10-04 20:52

Geplaatst door de TopicStarter : 25-10-04 20:52

Maar ik ben diegene die het toch moet doen. Ik ga morgen naar mijn fysiotherapeut en overleg ook even met hem. Als het zo is dat ik zo mijn rug helemaal de vernieling in help dan ben ik denk ik genoodzaakt om te stoppen met hem en een rustig paardje te zoeken.
Hebben geen mensen ervaring dat ze na een tijdje toch hebben besloten om je paard weg te doen omdat het toch niet klikte.

Jessica

**Geplaatst**: 25-10-04 21:14

Geplaatst: 25-10-04 21:14

Het kan gebeuren natuurlijk...
Ik heb nooit een eigen paard gehad, maar rijd bij manege's en privé.
Mijn eerste bijrijdpaard kon helemaal niks en was piepjong. En ik ben helemaal geen held. Maar ik stapte erop en ik wist meteen dat het goed zat. Heel raar.
En bij anderen heb ik eerst drie maanden ruzie, voordat ik merk dat er vooruitgang in zit en we elkaar zachtjesaan gaan begrijpen.

Mocht ik een eigen paard kopen en ik zou na een jaar modderen nóg geen lekker gevoel hebben, dan zou ik wel gaan zoeken naar een ander baasje. Ik rijd voor de lol en als ik me elke keer erger of bang ben als ik erop stap, houdt het voor mij op Knipoog

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-04 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-04 17:48

Vandaag bij fysio geweest. Hij raad me aan om niet meer op mijn paardje te gaan die zijsprongen kan maken. Dat veroorzaakt mijn klachten die ik nu heb aan mijn rug.

Nu verkopen dus Huilen

. Maar is wel het beste zo. Anders ligt straks mijn hele rug in de puin.

Wilde dit even laten weten.

Jessica

**Geplaatst**: 26-10-04 17:52

Geplaatst: 26-10-04 17:52

Ik hoop dat je een leuk baasje voor je paard kunt vinden en voor jezelf een rustigere kunt vinden.
Knap dat je eerlijk tegenover jezelf en je paardje geweest bent door het probleem te erkennen en hulp te zoeken. Heel veel mensen blijven maar doortobben en verpesten daarmee hun eigen plezier en het paard.

**Geplaatst**: 26-10-04 18:10

Geplaatst: 26-10-04 18:10

toen ik mn paard 2 maandjes had dacht ik ook dat het niet zou klikken..
Maar eigenlijk wil ik voor geen goud meer een ander paardje Lachen

Mjah, ik hoop iig voor je dat je er een ander fijn baasje voor vind Lachen

**Geplaatst**: 26-10-04 18:14

Geplaatst: 26-10-04 18:14

Ik had precies hetzelfde in het begin maar dat is 100 procent over

Het klikt misschien nu no niet maar later misschien wel. Ik zou het even aankijken voordat je een ander paardje zoekt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-04 18:26

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-04 18:26

Mijn besluit staat al vast. Ik heb hem nu een half jaar en als ik zo doorga kan ik een hernia of erger krijgen. Ik ga dan liever op zoek naar een rustiger paardje. En zoek voor hem een baasje die hem goed aan kan.

Jessica

**Geplaatst**: 26-10-04 18:42

Geplaatst: 26-10-04 18:42

heb t ook wel een beetje hoor, ik wilde deze pony in eerste instantie ook niet, zoch meer een dressuurtype en ik was echt abslouut niet weg van m maar heb m toch genomen, nu nog steeds zit ik af en toe van had ik maar een andere genomen maar toch hou ik superveel van m, alleen als ik toch weer zie dat hij moeilijk dressuurt( sowieso heeft hij zijn lijf en gangen niet zo mee maar ook de zin in het dressuren niet) en veel liever springt, daarbij komt ook ngo eens dat het een eigenwijze luie pony is ( lekker positief he Haha!

) en echt een pony shetlander karakter heeft( is een new forest) af en toe denk ik hij moet naar een meisje gaan die lekker met m gaat crossen en springen daar heeft hij veel talent voor ( springt alles en ook hoog) en ik hem moet verkopen, toch hou ik wel van hem al weet ik diep in mijn hart dat we niet echt bij elkaar passen en dat ook niet gaan doen.

Nu zit ik in een lastige situatie dat het niet zo verstandig is om een nieuw paard te kopen ( wegens omstandigheden bij mij thuis) en hou ikhem omdat ik toch van hem hou en wil rijden, maa het knaagt toch steeds aan me, heb echt van die dagen dat ik denk het is een lastig beest maar heb er helemaal zin in om hem te proberen een klasse hoger te rijden al zal ik niet echt hoog met hem komen... andere dagen denk ik waar ben ik aan begonnen had mezelf dit bespaart en hem.

Dit was als leerpony bedoelt ( mij instructrise dacht misschien veelzijdige pony en dan kan ze zien wat ze leuk vind en daarna een goed paard kopen wat nu dus door omstandigeheden thuis niet meer mogelijk is) ik moet alles zelf betalen en vind het wel leuk maar toch ( is trouwens behoorlijk moeilijk als je van vier pony's( niet dat ik op allemaal reed maar stonden wel bijna allemaal in pension) naar 1 gaat en alles zelf moet betalen op je 15e/ 16 e) daardoor denk ik dus van is dit me wel waard al die zorgen en stress als ik weet dat t toch niet echt klikt..

Maarja toen ik hoorde dat hij weg moest vanwege thuis ( was niet zo leuk had veel meegemaakt, moeder ging weg en is zwaar ziek en gewoon kwam zo hard aan na dat en jaren een zieke moeder gehad te hebben dan zomaar blijkt dat je moeder zeg maar zwaar gek is en dan je paard weg en dan misschien verhuizen paard zelf houden pff Scheve mond

) en toen vond ik het harstikke erg van ik wil niet dat hij weg gaat enzo..

dat maakt t voor mij moeilijk moet het zelf betalen klikt niet helemaal maar wil ook niet stoppen met rijden misschien wel oneerlijk tegenover hem en mij maar ik wil gewoon niet stoppen met rijden vind het zo leuk om een eigen paard te hebben en heb geen mogelijkheid tot een ander paard kopen, kan je zeggen verkoop hem ga op de manege rijden neem een verzorgpaard maarnee dat is anders na als zoveel jaar een eigen paard te hebben om dan nog meer om te schakelen is gewoon te moeilijk, heb ook zoiets bijna t enige uit mijn oude leven wat ik nog heb behalve de rest vh egzin is mijn pony die kan ik gewoon niet weg doen.

al met al een heel verhaal je hebt er ook niet zoveel aan, en ik heb dus ongeveer hetzelfde en vreet mezelf ook af en toe echt op van wat moet ik nou dat ik radeloos ben en t wel kan uitschreeuwen waarom dit allemaal gebeurd. Wil m houden heb verantwoordelijkheid maar ik werk mezelf er wel mee in de stress enzo, pff t blijft lastig om keuzes te maken Knipoog

**Geplaatst**: 26-10-04 18:46

Geplaatst: 26-10-04 18:46

trouwens om even op jou te reageren: Vind het knap dat je deze stap zet! Ook beter voor jou en t paardje ( wou dat ik het had gedaan en hem niet had gekocht klinkt heel banketstaaf ondanks dat ik superveel van m hou)

Sorry voor mij lange verhaal maar dan ben ik over mijn ervaringen aan t praten en dan haal ik het hele verhaal van mij aan net of ik hier mijn problemen een beetje wil ophangen aan jullie Haha!

sorry sorry, is niet mijn bedoeling maar praat er best wel makkelijk over en dan vliegt alles er in 1 keer uit wat me dwarszit aan de situatie Scheve mond

**Geplaatst**: 26-10-04 18:47

Geplaatst: 26-10-04 18:47

jessica23 schreef:
Mijn besluit staat al vast. Ik heb hem nu een half jaar en als ik zo doorga kan ik een hernia of erger krijgen. Ik ga dan liever op zoek naar een rustiger paardje. En zoek voor hem een baasje die hem goed aan kan.

Jessica

Respect voor je moeilijke beslissing, hoor

Hopelijk vind je een leuke eigenaar voor je paard, maar welk paard je hierna ook koopt gekke sprongen kunnen ze allemaal maken.

Misschien is het een idee om bij iemand te gaan "bijrijden" ik bedoel dan kun je toch rijden en ermee bezig zijn.
Natuurlijk is dat anders dan met een eigen paard, maar met een bijrijdpaard kun je gemakkelijker stoppen dan een eigen paard en mocht je een periode hebben dat je veel last van je rug hebt, is het niet ze ingewikkeld allemaal.
Dan kun je in overleg met de eigenaar lekker thuis blijven, toch?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-04 21:59

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-04 21:59

Ik heb ook al een tijdje dat ik het gevoel heb dat we niet bij elkaar passen en dat het daarom niet echt wil lukken.
Ik heb er nu ook geen lol meer in en je moet toch met plezier gaan rijden. Nu komt mijn rug er ook nog eens bij. Het is niet erg dat ze af en toe een sprongetje maken, dat doet mijn oude pony die ik nog heb van 23 ook wel eens. Maar bij deze is het elke keer raak en ook nog een stukje er vandoor schieten.

Ik heb wel veel van hem geleerd, maar denk hoe hard dat ook is dat we niet bij elkaar passen.

Hoop echt dat hij goed terecht komt.

En Romana hoe lang heb je hem al?. Dat gevoel dat je bij hem hebt dat is niet fijn, als je een pony koopt dan denk je toch dat je hem voor jaren hebt. Succes.

Jessica.

Nomineer dit bericht ×