toen ik mijn ex-manegepaard kreeg was hij 27 en nog erg kwiek. Ik stond bij een boer langs een rustig fietspad en daar heb ik zo'n 2 jaar buitenritjes gereden van max. 1 uur met veel stap. Omdat deze boer ermee stopte gingen we met zijn allen naar een andere stal die langs een vrije drukke weg ligt. Helaas kwam ik er al snel achter dat mijn paard niet echt betrouwbaar is op de weg. En na een paar incidenten
heb ik besloten de weg niet meer op te gaan. Dus ben ik al ruim 2 jaar gekluisterd aan t erf. Tot afgelopen oktober longeerde ik nog om de dag voor de afwisseling en conditie. Nu het te zwaar voor hem word (spierpijn iedere x en stijvig hij is nu ondertussen ruim 31) in de zware vak longeren heb ik met overleg van de da besloten om dit niet meer te doen. Nu wandel ik alleen nog maar met hem een half uur op een dag. Als hij een x een dag niet in het land/paddock geweest is dan wandel ik langer (zo'n 3 kwartier) en laat ik hem zelf even los als het mogelijk is.Wat doen jullie qua beweging met jullie oudjes?
Als ik hier de reacties lees heeft zijn actieve leven toch al aardig lang geduurt en verdient hij het wel om nu alleen nog maar te hoeven stappen. Wist niet of ik er goed aan deed. Want je hoort wel eens rust roest. dus probeer nog te wandelen tot dat nog kan toch wel belangrijk denk ik. Durf hem nog niet helemaal alleen los te gooien. ben bang dat hij dan teveel vastroest en staat te dutten en niet meer uit zich zelf gaat bewegen. Zijn darmwerking is niet al te best meer en moet gestimuleerd blijven worden. De weides hie rin de omgeving zijn niet geschikt voor 24/7 op het land anders had ik daar denk ik ook voor gekozen. Gewoon weer lekker ,paard' laten zijn. volgend jaar is hij waarschijnlijk aan de beurt voor soest.
en zo lang jullie er nog lol in hebben lekker blijven rijden.
Geweldig gezicht om te zien.
. 