Wanneer verkopen jullie je paard?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- Koortje
- Berichten: 5346
- Geregistreerd: 26-12-02
- Woonplaats: Rooi
Wanneer verkopen jullie je paard?
Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-03 23:06
Ik zou eigenlijk graag een 3 jarig of 4 jarig paard willen kopen, en die dan onder begeleiding helemaal zelf inleren zeg maar. Met zo min mogelijk fouten! Het probleem is dat ik verder een nogal sterke band met Kore heb, het is gewoon een vriendinnetje die ik niet zomaar even aan de kant kan schuiven...
Over een poosje komt de tandarts, en krijg ik een ander zadel, en ga ik kijken of het daarna beter gaat. Zo niet, en zit er in de lessen ook geen vooruitgang, dan vrees ik dat ik toch afscheid zal moeten nemen...
Wat vinden jullie?
- Soph12
-
- Berichten: 4076
- Geregistreerd: 24-06-03
- Woonplaats: Utrecht
Geplaatst: 20-08-03 23:12
- Dees
-
- Berichten: 19785
- Geregistreerd: 09-08-01
- Woonplaats: Friesland
Geplaatst: 20-08-03 23:16
Simpel, Je hebt hem voor jou lol, en ze zijn duur genoeg...dus als je denkt dat je meer plezier hebt met een ander paard, moet je gewoon een goed plekje voor Koor zoeken en verder gaan met je hobby.
Maar alleen jij kan bepalen of je nog iets wilt proberen of dat dit toch echt de laatste keer was. Verkopen is echt niet leuk, dus denk er goed over na.
Dit is niet de eerste keer dat we een dergelijk bericht over jou en Koor lezen.
Uit eigen ervaring. Ik heb mijn vorige paard te lang aangehouden. Ik voelde me schuldig om hem te verkopen ook al pasten we totaal niet meer bij elkaar. Uiteindelijk wilde ik hem echt niet een dag langer rijden, en is hij met een handelaar meegegaan. Ik heb 14 dagen later mijn Nef gekocht. Ik heb nooit een dag spijt gehad van mijn afscheid van dat eerdere paard. Tja, wellicht had ik hem toch al veel eerder weg moeten doen. Maar goed, dat is mijn ervaring. bij mij was de keuze juist. Of dat voor jou ook zo zal zijn, kan alleen jij bepalen.
- gomir
-
- Berichten: 26189
- Geregistreerd: 13-09-01
- Woonplaats: Omgeving Drachten
Geplaatst: 20-08-03 23:17
Het paard dat ik nu rijd begint gewoon erg veel moeite met zijn werk te krijgen en dan is het voor ons alletwee niet leuk meer, dan ga ik liever op zoek naar een lief baasje en een nieuw paard voor mezelf
Ik zou zeggen dat je het nog even aan moet kijken, misschien verbetert het nog. Ik ben nooit zo'n opgever, maar ieder paard heeft zijn grenzen
Natuurlijk zijn de paarden hobby, maar er moet wel groei en vooruitgang mogelijk zijn, ik ben veel te fanatiek om zonder doel rond te rijden
- kay27
- Berichten: 841
- Geregistreerd: 15-07-03
Heb je jezelf een plus/minus termijn gesteld voor wanneer je e.e.a. duidelijk wil hebben? (Een maand, half jaar, een jaar?) 
- SAKKIA
-
- Berichten: 16666
- Geregistreerd: 04-10-01
Geplaatst: 20-08-03 23:36
Echt als je elke dag met tegen zin naar stal gaat kun je beter stoppen. Ongemerkt reageer je het toch af op je paard ( of op stalgenoten)
- Koortje
- Berichten: 5346
- Geregistreerd: 26-12-02
- Woonplaats: Rooi
Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-03 00:05
Kore heb ik nu 3 jaar, en is als een heel erg moeilijk en vastgereden paard bij mij gekomen. Het gaat echt erg langzaam vooruit, en ze vervalt vaak in haar oude gewoontes als je er niet echt constant oplet en haar voor bent, of dingen verzint zodat ze wel moet luisteren. Ze kan erg netjes lopen als ze wil, zat mensen op stal verklaren me voor gek als ik haar wil verkopen. Maargoed, ze haalt inderdaad vaak het bloed onder mn nagels vandaan.
Ik heb geen bepaalde termijn in gedachten om haar eventueel te verkopen. Er moet gewoon nu met lessen, dalijk tandarts en ander zadel, een stijgende lijn inzitten. Anders moet ik het echt nog eens goed overdenken!
- Anoniem
Geplaatst: 21-08-03 00:21
Koortje schreef:Ik zou eigenlijk graag een 3 jarig of 4 jarig paard willen kopen, en die dan onder begeleiding helemaal zelf inleren zeg maar. Met zo min mogelijk fouten!
Dat is een prachtig mooi streven, dat gevoel moet je echt vasthouden voor als je bij dat punt komt. Tegelijkertijd is het een utopische gedachte, want een groot deel van de denkbare fouten maak je in de praktijk toch wel, sommige omdat je ze nou eenmaal moet maken om 't af te leren
. Het fijne is wel weer dat je iedere zelfgemaakte fout of weer zelf op mag lossen met je paard, dat is een enorm pluspunt.Het lijkt me best lastig om in jouw schoenen te staan, ik kan me er eigenlijk niet in verplaatsen en dus heb je niks aan mijn mening, ik zal mijn paard namelijk nooit verkopen. Is van mij, blijft van mij
. 
- Botervlieg
-
- Berichten: 9130
- Geregistreerd: 20-04-03
- Woonplaats: adoptie-Ian woont bij www.aap.nl !
Geplaatst: 21-08-03 03:27
Enne.... heb je met een beetje hulp (in dit geval van VT-bokkers) niet
uiteindelijk ook prachtige gehaktballen voor elkaar gekregen?
Ook weet ik van teveel mensen die paard na paard 'verslijten'.
Omdat ze niks aan zichzelf doen.
Verder kan ik je niet raden.
Paarden verkopen is voor mij nooit een optie.
Ik verkoop mijn vrienden niet.
- gekke_koei
-
- Berichten: 4425
- Geregistreerd: 10-06-03
- Woonplaats: hellevoetsluis
Geplaatst: 21-08-03 06:55
bij het paard van mijn vriend... die nu wel te koop staat is dat anders. die heeft hij niet zo lang maar het gaat nu al niet meer en voor het paard is het beter bij een nieuw baasje, omdat ze bezig zijn met een wedstrijd die niemand gaat winnen totdat het paard helemaal vast zit enniets meerkan en rijp is voor de slager.
maar anderen kunnen makkelijk oordelen.. die zitten niet in die situatie en als je die 3 dingen hebt geprobeerd en het lukt nogniet... dan kan je altijs nog kijken.. gewoon lekker proberen wat kan... opgeven moet je nog zeker niet doen
- boerinnetje
-
- Berichten: 697
- Geregistreerd: 25-06-03
- Woonplaats: Thuis.
- Angelique18
-
- Berichten: 3599
- Geregistreerd: 27-05-02
- Woonplaats: Naast de efteling
Geplaatst: 21-08-03 08:54
Of wanneer ik zelf niet meer te eten zou hebben.
Voor iedereen is die beslissing anders, ga niet af op de mening van een ander maar op je eigen gevoel!
Dat zal je precies vertellen wa je moet doen!
- Dyonne
- Moderator Over Paarden
-
- Berichten: 31247
- Geregistreerd: 10-03-02
- Woonplaats: Nijkerk
Geplaatst: 21-08-03 08:54
Dus hij gaat niet weg, of ik moet het echt niet meer kunnen redden, maar dan probeer ik alles om hem aan een bekende te verkopen, of verleasen om hem nog terug te kunnen kopen mocht diegene hem te koop zetten. Maar elke keer als ik aan Taran verkopen denk, dan bedenk ik me dat ik het nooit zou willen. Hoe moeilijk hij ook is.
Toch begrijp ik mensen wel als ze hun paard verkopen als het niet meer echt goed gaat, maar ik blijf proberen.
- Tlove
-
- Berichten: 1226
- Geregistreerd: 29-08-02
Geplaatst: 21-08-03 09:04
denk goed na bij wat je doet!!! het dier heeft ook gevoelens, hoe ervaart hij het niet. denk ook es aan hem, wat zal er met der gaan gebeuren, alleen bij die gedachte wordt ik al gek! jij staat der voor in, jij hebt der toekoms in je handen. al die tijd is ze zo lief voor je geweest, veel voor je gedaan, jij kan alles in 1 dag kapot maken, dat schuldgevoel zou ik nooit te boven komen!
- Mursey
-
- Berichten: 605
- Geregistreerd: 14-05-03
Geplaatst: 21-08-03 09:09
Maar als ik verder wil in de dressuur, en ik met mijn paard gewoon niet verder zou kunnen komen, dan zou dat voor mij een reden zijn om haar te verkopen. Gelukkig is dat op dit moment nog absoluut niet het geval, maar ik rijd voor mijn plezier en ik wil graag mezelf een doel stellen als ik rijd.
Als ik dat doel niet haal, zal ik d'r echt niet meteen verkopen, maar als na een tijdje blijkt dat het gewoon niet haalbaar is, dan verkoop ik haar. Klinkt misschien cru, en ik hou zielsveel van mijn paardje, maar ik kan er geen 2 houden, en om nooit een keer van je paardje af te stappen met het gevoel van.... wat heb ik heerlijk gereden... nee.. daar kan ik ook niet tegen.
Maar Koortje, je hebt een heerlijk en ook eerlijk paard, die door vorige eigenaren gewoon verkeerd gereden is. Met veel geduld (en ja ik weet dat dat moeilijk is) krijgen we dat er samen wel uit. Zij kan het, Jij kan het
... Kijk het nog even aan.... Want ik ben 1 van die mensen die je voor gek verklaard, maar van de andere kant ook jouw frustraties snapt. - Mursey
-
- Berichten: 605
- Geregistreerd: 14-05-03
Geplaatst: 21-08-03 09:16
Tlove schreef:denk goed na bij wat je doet!!! het dier heeft ook gevoelens, hoe ervaart hij het niet. denk ook es aan hem, wat zal er met der gaan gebeuren, alleen bij die gedachte wordt ik al gek! jij staat der voor in, jij hebt der toekoms in je handen. al die tijd is ze zo lief voor je geweest, veel voor je gedaan, jij kan alles in 1 dag kapot maken, dat schuldgevoel zou ik nooit te boven komen!
Tlove, ff realistisch, het is geen black beauty film...
Ik snap dat je heel veel van je paard kunt houden (doe ik ook) maar het is en blijft een paard. Hoe zeer ik nu sommige mensen ook tegen de schenen aan trap. Tuurlijk heeft het dier gevoelens, maar alles wat je paard voor je gedaan heeft heeft ze met JOUW gedaan. Ik vind het allemaal een beetje overdreven wat je schrijft.
Het is ook jouw toekomst, jij steekt een hoop energie en geld in iets waar je niet gelukkiger van wordt op den duur. Misschien vormt jouw paard bij een ander wel een vele betere combinatie, zo kun je er natuurlijk ook over denken.
- Imago01
-
- Berichten: 4919
- Geregistreerd: 21-07-03
Geplaatst: 21-08-03 09:17
Ik heb een ruin gehad vanaf zijn 3e. Ik heb hem zelf ingereden en het tot de ZZ-licht geschopt. We hebben aardig wat overwinningen behaald. In totaal heb ik hem 9 jaar gehad! Ik reed uiteindelijk al een tijdje ZZ-licht maar kwam niet verder met hem vanwege mijn beperkingen. Ik heb toen bedacht dat hij misschien ook nog heel gelukkig zou zijn bij een ander baasje (meerdere redenen speelden mee, nu niet van belang) en dat hij een ander misschien ook heel gelukkig zou kunnen maken (bv. als leerpaard). Ik heb er uiteindelijk 2 jaar over gedaan en hem uiteindelijk tóch verkocht. Ik heb er een hele mooie talentvolle merrie voor teruggekocht; ze was niet bepaald goedkoop. Dat is een echte domper geworden. Ik heb haar een jaar gehad en eigenlijk niets anders dan ellende. Af en toe verlangde ik écht terug naar mijn ZZ-licht paard (met de gedachte: als ik dan toch aan het kloten ben, kloot ik liever op ZZ-licht niveau dan op nog niet eens B-niveau). Tóch heb ik er nooit écht spijt van gehad dat ik hem verkocht heb. Hij heeft een goed tehuis en het wegbrengen was zwaar, maar ik had direct een ander paard waar ik al mijn liefde in kon stoppen. Dat het geen succes is geworden, is balen, maar aan de andere kant, als het wel wat had geworden tussen ons, had ik anders gedacht.
Ik raad je aan dat je idd een bepaalde termijn stelt voor jezelf waarbinnen het beter gaat. Doe nog de dingen die je wilt doen. Laat binnenkort een video-opname maken en doe dat over bv. 4 maanden nog eens. Bekijk jezelf en kijk kritisch of je werkelijk vooruit gaat met je paard. Zo niet, zou ik als ik jou was verkopen. Waarom al die verdriet als je met een ander paard misschien wel veel gelukkig zou zijn?
- Odin
-
- Berichten: 2503
- Geregistreerd: 26-04-03
- Woonplaats: Haarlemmermeer
Geplaatst: 21-08-03 09:19
Mijn eerste paard was toen ik haar leerde kennen manegepaard. Ik ben haar eerst gaan verzorgen, en heb haar later gekocht.
Het is lang best wel goed gegaan, maar op een gegeven moment liep ik iedere keer tegen een muur op. Dan word je gefrustreerd (tenminste ik wel) en daarna onredelijk tegen je paard. Het rijden werd een plicht en ik werd er niet vrolijker op, ook niet tegen mensen bij me in de bak.
Het heeft daarna nog 1 jaar geduurd voordat ik besloot haar weg te doen.
Mijn tweede paard was ook een merrie, en leek in het begin erg loperig. Maar dat kwam vast doordat het bij ons veel drukker was dan waar ze vandaan kwam, dacht ik toen nog. Op den duur liep ik weer tegen dezelfde problemen aan, ik dacht dat ik niet kon rijden, was dus weer gefrustreerd en had echt de balen van het rijden. In de omgang was ze erg lief, maar als ik erop ging begon het gelazer.
Dus weer erg lang getwijfeld. Ik heb toen voor mezelf een datum gesteld, en als het dan niet beter zou gaan zou ik haar wegdoen. Het ging helaas niet beter, in de tussentijd had ik van mijn instructeur de kans gekregen om een van zijn paarden regelmatig te rijden en kwam ik erachter dat niet alles wat mis ging bij mijn eigen paard aan mijzelf te wijten was. Hierdoor kreeg ik wat meer zelfvertrouwen.
Toen ik het paard weg heb gedaan heb ik Odin gekocht, die toen 4 jaar was en nog bijna niets kon. Er was dus ook nog niets in de training misgegaan, en sinds ik hem heb weet ik pas echt wat paardrijden is!
Ik ben enorm blij dat ik de stap heb genomen om mijn vorige paard weg te doen, want nu heb ik iedere dag enorm veel plezier van en met mijn paard, en daar doe je het toch voor!
- Laui!
-
- Berichten: 16863
- Geregistreerd: 10-01-01
- Woonplaats: wherever I wanna be
Geplaatst: 21-08-03 09:42
Ander voorbeeldje: zowat 4 jaar geleden kochten wij een 3,5 jarige hengst. Gelijk gecastreerd en mee gaan rijden. Omdat hij nogal druk in zijn koppie was hebben we hem te veel en te lang met martingaal gereden en zat hij dus helemaal vast in zijn rug. Kwamen we vorig jaar keihard achter. Goed, voorzichtig gaan trainen, veel dubbele longe werk en nu pas merken we dat hij nageeflijk wordt, contact zoekt. Het ziet er nog niet uit, maar nu, na 4 jaar, is er eindelijk vooruitgang op dressuurmatig gebied. Al die jaren was het dressuren uitermate frustrerend en dat is het nog wel een beetje, want het blijft een heethoofdje. Maar toch voelt het wel flink ok. We hebben hem al die tijd gehouden omdat we hem voor de endurance hadden, dressuur is daarin ook belangrijk, zeker op het niveau waar wij nu zijn aangeland, maar als hij niet kon dressuren was het voor ons geen reden om hem te verkopen. Maar ik snap de frustratie over als het niet gaat wel. Ik kan daar helemaal niet tegen. Als mijn eigen paard een dipje heeft dan kan ik soms wel janken! Die heeft tenminste nog goede momenten, maar die arabier... dat was niks. Als je altijd enigzins gefrustreerd afstapt dan wordt het steeds minder leuk, dan is het al fijn om af en toe op een paard te rijden die het wel zó oppikt en er goed doorkomt.
Of je moet verkopen of niet... dat kan ik niet voor je besluiten.
- Renske_
-
- Berichten: 20558
- Geregistreerd: 12-10-02
- Woonplaats: het zonnige zuiden van NL
Geplaatst: 21-08-03 09:47
al zou het opzich geen kwaad kunnen als ik 'opruiming' Zou houden hier....
een 13 jarige E-pony, niet meer geschikt om op te rijden, loopt laatste tijd weer kreupeler dan eerst, dus afwachten hoe lang ze het nog volhoud. Beestje kost hanen vol geld ivm speciaal beslag.
18 jarige kwpn'er, gekocht als leerpaard Z dress, nu al 1 1/2 jaar stata ze stil, is hardstikke vet en chagie en zo sijf dat je er niet meer goed op kan rijden.
en dan Quentin....heb hem nu 4 jaar, iedere zomer staat hij 4-6 weken stil ivm blessures(2 jaar aan zn achterbenen, nu zn rug, en daarna stortte hij dus ineens in elkaar)
DA kosten, uitgebreide onderzoeken, nix te vinden toch steeds licht onregelmatig, 'traag' achterbeen, steeds als ik weer kon gaan rijden was het nix als staken, en liep hij als een 3 jarige, als ie niet op zn achterbenen stond, leek wel of hij alles weer was vergeten.
toen gevallen in de wei, fysio voor zn rug(nog meer kosten) zadel opnieuw laten aanpassen, nu weer aan het rijden, maar wat is het volgende wat hij krijgt??
en na 4 jaar ben ik da eindelijk M2+wp maar kan er nog steeds niet alleen mee over strraat en ook thuis in de bak staakt hij nog regelmatig.
er zijn momenten dat ik denk waarom heb ik zoveel pech met de paardjes?? mn e-pony is de grootste schat die je kan bedenken, helaas is ze al jaren chronisch kreupel(geen pijn als ze op de wei staat, al gaat t nu wel de verkeerde kant op)
en Quentin heeft zoveel talent! ik heb hem 3x onder een ander gezien, alles maar dan ook echt alles deed hij vlekkeloos!en showen dat ie deed!!
en dan ga ik er op en dan.....staken steigeren, lui, dwars, gemeen
maar toch, ik heb 4 jaar geleden gezeg dat ik heel graag Z wil rijden, nog een aantal wp en dan mag ik Z1 starten
heb 2x per week clubles 1x per week priveles, en er zit weer vooruitgang in.
Dus nee, ook al zijn er momenten dat ik alle3 de paarden weg wil doen, Quentin blijft!en destiny blijft ook!zolang ze geen pijn heeft!
en die ander blijft helaas ook want die is niet van mij maarvan mn moeder, maar ik ben van mening dat je een paard koot voor t leven.
niet omdat het toch niet zo gaat als je had gehoopt, dat je dan maar een ander koopt.
met een ander paard had ik wrsch veel meer kunnen bereiken dan met Quentin, maar als ik strax met hem Z dressuur rij, weet ik zeker dat ik het gemiddelde andere paard ook naar het Z kan rijden, want ik weet 1 ding heel zeker, op Quentin heb ik pas geleerd wat echt rijden is!