essiedepessie schreef:Gelukkig heeft ze nog maar 40 keer gezegd dat ze een veulen wil en daar voor heeft gekozen. Trouwens, jij hebt al twee keer een veulen gefokt, dat is pas een gok.
En dat wetende zou ik daar nu niet meer voor gaan. Ik heb zelf een halfbroertje van mijn middelste merrie dood op stal gevonden en dat heb ik nog op mijn netvlies staan, en ik heb meer veulens in mijn omgeving gezien die niet oud zijn geworden.
Ik heb twee veulens voor mezelf gefokt en daarmee een droom van mij in vervulling laten gaan. Ik heb er absoluut geen spijt van, maar ken je het gezegde: Je kunt maar beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan dan de dingen die je niet hebt gedaan? Ik vind dat het krijgen van een veulen wat met een merrie doet, voor mijn oudste merrie was het niet de eerste keer (al heb ik nooit kunnen achterhalen waar het eerste veulen gebleven is) en haar dochter werd na het krijgen van het veulen een stuk volwassener. Ik was verliefd op de oudste merrie, en wilde daar een kopietje van. Ik zie echter niets van haar in haar nakomeling terug, en ook niets van de middelste in de jongste. Alledrie schatten van paarden, maar alledrie zo anders....
En dan heb ik geen super-top-bloedlijnen-merrie. Ik fokte voor mezelf en had absoluut geen sportambities, en die heb ik nu nog steeds niet. En zo te lezen heeft ts die wel.
@ts: bloedlijnen zeggen een beetje, maar 35% van het succes van een paard is afhankelijk van de bloedlijn. Al het andere is opvoeding, opfok, training en een flinke portie geluk dat je paard heel blijft. En je bent veel meer geld kwijt om een jong dier op te fokken en te beleren, dan dat je een ouder dier koopt. Het hoeft ook niet meteen een nakomeling van een superhengst te zijn. Kijk gewoon waar je tegenaan loopt.