ik ben bekend met de methode van hempfling en ook met claus penquit en een beetje monty roberts (die trekt me niet zo) ik vind dat hempfling erg goede punten heeft,maar vind zijn manier en verhalen te langdradig om dit zelf goed in de praktijk te brengen.
penquitt vind ik daarintegen erg duidelijk,maar ik kijk toch nog even verder dan dat.
ik ben erg benieuwd naar de methode van emiel voest,waar kan je die het best mee vergelijken en is deze duidelijk toe te passen?wat vinden jullie van zijn methode in het algemeen?