Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola


).
)
)
We waren aanhet wandelen en het ging allemaal wel lekker. Nilay was relaxed, het was mooi weer, rustig en we hoefden alleen nog maar over het fietspad naar huis. Ik heb het touw aan zijn halster geknoopt als teugels. Er stond een houten bankje dat ik heb gebruikt om op te stappen. Dat ging erg makkelijk aangezien ik al vaker via een voorwerp op zijn rug was geklommen (Oja, dat is dus nog wel een voorbereidende stap!). Vanaf toen ben ik hem buiten op de weg blijven rijden (we hadden namelijk geen bak). Voor de duidelijkheid; zonder begeleidend paard! Ik wil namelijk niet dat hij aan een ander gaat hangen dan aan mij.
Dat beschouw ik maar als een bewijs dat ik het voorwerk goed gedaan heb. Over een paar weken komt hij terug en ga ik eerst een kort in de bak beginnen en daarna zo snel mogelijk naar buiten om veel rechte lijnen te maken. Ik zal jullie op de hoogte houden.
. Wat ontzettend goed van je dat je luistert naar je paard en niet naar wat veel andere mensen zeggen en beweren. Ik ben helemaal met je eens dat je rekening moet houden met je paard's fysieke en mentale toestand en niet naar wat zogenaamd 'normaal' is, dus met 3 (en hier op bokt lees ik wel eens verhalen van 2,5!!) jaar per se inrijden.
).
Inmiddels zijn we twee jaar verder en kunnen we heel goed samenwerken. Ik ben nog steeds even consequent als dat ik eerst was, maar zachter en zonder boos te worden. Azukar heeft een duidelijke leider nodig (omdat hij zelf heel onzeker is), maar wel 1 die hem niet te hardhandig behandelt, want dan trekt hij zich terug en dring je niet meer tot hem door.